라틴어 문장 검색

incensos ea rabie impetus Tusculum tulit ob iram, quod deserto communi concilio Latinorum non in societatem modo Romanam sed etiam in civitatem se dedissent.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber VI 345:1)
nec impetus Tusculanorum decurrentium ex superiore loco sustinent nec Romanos subeuntes moenia molientesque obices portarum arcere possunt.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber VI 350:3)
primo stetit ambigua spe pugna nequiquam saepe conatis equitibus Romanis impetu turbare hostium aciem.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber VII 67:2)
Romanus mucrone subrecto, cum scuto scutum imum perculisset totoque corpore interior periculo volneris factus insinuasset se inter corpus armaque, uno alteroque subinde ictu ventrem atque inguina hausit et in spatium ingens ruentem porrexit hostem.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber VII 94:1)
spectatores paucos fugae trepidationisque Gallorum extra portas egressos, postquam in se quoque fieri impetum viderint et sine discrimine obvios caedi, recepisse se intra urbem:
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber VII 108:3)
adeo vix primum impetum Romanorum sustinuere.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber VII 113:1)
cum primo Galli tantum avidi certaminis fuissent, deinde Romanus miles ruendo in arma ac dimicationem aliquantum Gallicam ferociam vinceret, dictatori neutiquam placebat, quando nulla cogeret res, fortunae se committere adversus hostem, quem tempus deteriorem in dies faceret, locis alienis sine praeparato commeatu, sine firmo munimento morantem, ad hoc iis corporibus animisque, quorum omnis in impetu vis esset, parva eadem languesceret mora.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber VII 119:2)
hic primo impetus prope vecors turbavit hostes, eques deinde emissus turbatos avertit.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber VII 147:3)
Tullius, de quo ante dictum est, exclamat aspice, imperator inquit, quemadmodum exercitus tuus tibi promissa praestet, piloque posito stricto gladio in hostem impetum facit.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber VII 162:3)
sequuntur Tullium antesignani omnes primoque impetu avertere hostem;
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber VII 163:1)
gens ferox et ingenii avidi ad pugnam cum procul visis Romanorum signis ut extemplo proelium initura explicuisset aciem, postquam neque in aequum demitti agmen vidit et cum loci altitudine tum vallo etiam tegi Romanos, perculsos pavore rata, simul opportuniores quod intenti tum maxime operi essent, truci clamore adgreditur.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber VII 234:1)
stetitque suppresso impetu Romanus, et quia iterum fessis subeunda dimicatio erat, et quod consul, dum inter primores incautus agitat, laevo umero matari prope traiecto cesserat parumper ex acie.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber VII 241:1)
inde barbari dissipati, quibus nec certa imperia nec duces essent, vertunt impetum in suos;
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber VII 246:1)
quae cum primo clamore atque impetu cepisset, pluribus hostium in tentoriis suis quam in portis valloque caesis, signa captiva in unum locum conferri iussit relictisque duabus legionibus custodiae et praesidii causa gravi edicto monitis ut, ipse revertisset, praeda abstinerent, profectus agmine instructo, cum praemissus eques velut indagine dissipatos Samnites ageret, caedem ingentem fecit.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber VII 426:1)
itaque cum omnia ea, sicut gesta erant, per tribunos comperta haberet et aetate et usu doctus, quippe qui iam quartum consul esset dictatorque et censor fuisset, optimum ratus differendo spem quandocumque vellent consilii exsequendi militarem impetum frustrari, rumorem dissipat in iisdem oppidis et anno post praesidia hibernatura - divisa enim erant per Campaniae urbes, manaverantque a Capua consilia in exercitum omnem.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber VII 439:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION