라틴어 문장 검색

in quibus vis oratoris plerumque ab imperitis exitu et victoria iudicatur;
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 웅변가론, LIBER SECUNDUS 72:4)
Qua re ego tibi oratorem sic iam instituam, si potuero, ut quid efficere possit ante perspiciam:
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 웅변가론, LIBER SECUNDUS 85:1)
tantum ego in excellenti oratore et eodem bono viro pono esse ornamenti universae civitati;
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 웅변가론, LIBER SECUNDUS 85:6)
sin videbitur, cum omnia summe fecerit, tamen ad mediocris oratores esse venturus, permittam ipsi quid velit;
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 웅변가론, LIBER SECUNDUS 85:7)
Antiquissimi fere sunt, quorum quidem scripta constent, Pericles atque Alcibiades et eadem aetate Thucydides, subtiles, acuti, breves, sententiisque magis quam verbis abundantes:
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 웅변가론, LIBER SECUNDUS 93:1)
multa Lysiae scripta sunt;
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 웅변가론, LIBER SECUNDUS 93:4)
quorum alter inusitatum nostris quidem oratoribus leporem quendam et salem, alter acutissimum et subtilissimum dicendi genus est consecutus;
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 웅변가론, LIBER SECUNDUS 98:3)
in qua nihil illi defuit, quod non modo copiosus, sed etiam sapiens orator habere deberet.
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 웅변가론, LIBER SECUNDUS 98:7)
Sed in eo genere, in quo quale sit quid, ambigitur, exsistit etiam ex scripti interpretatione saepe contentio, in quo nulla potest esse nisi ex ambiguo controversia;
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 웅변가론, LIBER SECUNDUS 110:1)
nam illud ipsum, quod scriptum a sententia discrepat, genus quoddam habet ambigui;
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 웅변가론, LIBER SECUNDUS 110:2)
quod tum explicatur, cum ea verba, quae desunt, suggesta sunt, quibus additis defenditur sententiam scripti perspicuam fuisse;
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 웅변가론, LIBER SECUNDUS 110:3)
ex contrariisque scriptis si quid ambigitur, non novum genus nascitur, sed superioris generis causa duplicatur;
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 웅변가론, LIBER SECUNDUS 110:4)
idque aut numquam diiudicari poterit aut ita diiudicabitur, ut referendis praeteritis verbis id scriptum, quodcumque defendemus, suppleatur;
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 웅변가론, LIBER SECUNDUS 110:5)
Ambiguorum autem cum plura genera sunt, quae mihi videntur ei melius nosse, qui dialectici appellantur, hi autem nostri ignorare, qui non minus nosse debeant, tum illud est frequentissimum in omni consuetudine vel sermonis vel scripti, cum idcirco aliquid ambigitur, quod aut verbum aut verba sint praetermissa.
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 웅변가론, LIBER SECUNDUS 111:1)
Iterum autem peccant, cum genus hoc causarum, quod in scripti interpretatione versatur, ab illis causis, in quibus, qualis quaeque res sit, disceptatur, seiungunt;
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 웅변가론, LIBER SECUNDUS 112:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION