라틴어 문장 검색

Appiae viae curator est, qua scis et divum Augustum et Tiberium Caesarem ad deos isse.
(세네카, APOCOLOCYNTOSIS DIVI CLAUDII 1:12)
quando quidem divus Claudius occidit socerum suum Appium Silanum, generos duos Magnum Pompeium et L. Silanum, socerum filiae suae Crassum Frugi, hominem tam similem sibi quam ovo ovum, Scriboniam socrum filiae suae, uxorem suam Messalinam et ceteros quorum numerus iniri non potuit, placet mihi in eum severe animadverti, nec illi rerum iudicandarum vacationem dari, eumque quam primum exportari, et caelo intra triginta dies excedere, Olympo intra diem tertium.
(세네카, APOCOLOCYNTOSIS DIVI CLAUDII 9:23)
itaque careant luce Appius et Metellus.
(세네카, De Providentia, book 1 55:2)
Appia, dic quaeso, quantum te teste triumphum egerit effusis per tua saxa rotis!
(섹스투스 프로페르티우스, 비가, 4권, poem 811)
dignus cui cederet uni Sulla acie, genio Fabius, pietate Metellus, Appius eloquio, vi Fulvius, arte Camillus, si praefecturae quantus moderetur honorem vir quaeras, tendit patulos qua Gallia fines, vix habuit mores similes cui teste senatu in se etiam tractum commiserat Vlpius ensem, qui dictat modo iura Getis, sub iudice vestro pellitus ravum praeconem suspicit hostis.
(시도니우스 아폴리나리스, Carmina, Panegyricus 237)
o convivia, fabulae, libelli, risus, serietas, dicacitates, occursus, comitatus unus idem, seu delubra dei colenda nobis tecta inlustria seu videnda Livi, sive ad pontificem gradus ferendi, sive ad culmina Martii Myronis, sive ad doctiloqui Leonis aedes (quo bis sex tabulas docente iuris ultro Claudius Appius lateret claro obscurior in decemviratu;
(시도니우스 아폴리나리스, Carmina, Ad Consentium101)
Quis duri silicis gravisque ferri immanis sonus aequori propinquum saxosae latus Appiae replevit?
(스타티우스, 푸블리우스 파피니우스, Silvae, 4권, Via Domitiana1)
namque Attius Clausus, cui postea Appio Claudio fuit Romae nomen, cum pacis ipse auctor a turbatoribus belli premeretur nec par factioni esset, ab Inregillo, magna clientium comitatus manu, Romam transfugit.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber II 172:1)
Appius inter patres lectus haud ita multo post in principum dignationem pervenit.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber II 173:3)
Appius, vehementis ingenii vir, imperio consulari rem agendam censebat:
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber II 254:1)
brevique apparuit adaequasse eum Appi odium.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber II 282:2)
dilectuque decreto nemo nomen dedit, furente Appio et insectante ambitionem collegae, qui populari silentio rem publicam proderet, et ad id quod de credita pecunia ius non dixisset, adiceret ut ne dilectum quidem ex senatus consulto haberet:
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber II 288:2)
tandem invisi plebi consules magistratu abeunt, Servilius neutris, Appius patribus mire gratus.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber II 291:2)
multis, ut erat, horrida et atrox videbatur Appi sententia;
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber II 316:1)
sed factione respectuque rerum privatarum, quae semper offecere officientque publicis consiliis, Appius vicit, ac prope fuit ut dictator ille idem crearetur;
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber II 317:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION