라틴어 문장 검색

Nemo, ut existimo, de immanitate animi tui dubitaret, si aperte illi paupertatem, si captivitatem, si famem ac metum imprecareris ;
(세네카, 행복론, Liber VI 181:1)
Nec mehercules, si me interroges, nimis ad rem existimo pertinere, ubi dicta sunt, quae Tegunt mores, prosequi cetera non in remedium animi, sed in exercitationem ingenii inventa.
(세네카, 행복론, Liber VII 3:4)
Et ne illum existimes parvo esse contentum, omnia illius sunt, non sic, quemadmodum Alexandri fuerunt, cui, quamquam in litore rubri maris steterat, plus de- erat, quam qua venerat.
(세네카, 행복론, Liber VII 14:1)
Drstinguendum hoc, quo magis intellegatur, existimo.
(세네카, 행복론, Liber VII 91:1)
Errat tamen, si quis existimat, cum dicimus eum, qui beneficium dedit, oblivisci oportere, excutere nos illi memoriam rei praesertim honestissimae ;
(세네카, 행복론, Liber VII 114:6)
Parcendum itaque est etiam improbandis civibus non aliter quam membris languentibus, et, si quando misso sanguine opus est, sustinenda est manus, ne ultra, quam necesse sit, incidat.
(세네카, ad Neronem Caesarem: de clementia, Liber I 25:4)
Errat enim, si quis existimat tutum esse ibi regem, ubi nihil a rege tutum est ;
(세네카, ad Neronem Caesarem: de clementia, Liber I 116:4)
Etiam ad calamitosos pro portione improbandosque et emendandos bonitatem suam permittet ;
(세네카, ad Neronem Caesarem: de clementia, Liber II 27:2)
Itaque ego in illis, quae omnes optant, existimavi semper nihil veri boni inesse, tum inania et specioso ac deceptorio fuco circumlita inveni, intra nihil habentia fronti suae simile.
(세네카, De Consolatione ad Helvium, Liber XII, ad Helviam matrem: de consolatione 25:1)
qualem volet esse, existimet causam meam.
(세네카, De Consolatione ad Polybium, Liber XI, ad Polybium: de consolatione 78:6)
Nec quicquam pulchrius existimo quam in summo fastigio collocatos multarum rerum veniam dare, nullius petere.
(세네카, De Consolatione ad Marciam, L. Annaei Senecae dialogorum Liber VI: ad Marciam, De Consolatione 24:2)
bonus iudex damnat improbanda, non odit.
(세네카, 노여움에 대하여, Liber I 97:8)
Nec est quod existimes verum esse, quod apud disertissimum virum T. Livium dicitur :
(세네카, 노여움에 대하여, Liber I 129:1)
Illud etiamnunc quaerendum est, ii qui vulgo saeviunt et sanguine humano gaudent an irascantur, cum eos occidunt, a quibus nec acceperunt iniuriam nec accepisse ipsi se existimant ;
(세네카, 노여움에 대하여, Liber II 24:1)
Quod enim momentum erit, quo non improbanda videat ?
(세네카, 노여움에 대하여, Liber II 36:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION