라틴어 문장 검색

praeceptis Appi moniti patres et universi comiter ac benigne tribunos appellare, et consulares, ut cuique eorum privatim aliquid iuris adversus singulos erat, partim gratia partim auctoritate obtinuere ut tribuniciae potestatis vires salubres vellent rei publicae esse;
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber II 484:1)
Claudium Appi filium, iam inde a paternis certaminibus invisum infestumque plebi, consulem faciunt.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber II 620:3)
is, cum Volero nihil praeterquam de lege loqueretur, insectatione abstinens consulum, ipse accusationem Appi familiaeque superbissimae ac crudelissimae in plebem Romanam exorsus, cum a patribus non consulem, sed carnificem ad vexandam et lacerandam plebem creatum esse contenderet, rudis in militari homine lingua non suppetebat libertati animoque.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber II 622:2)
Consul Appius negare ius esse tribuno in quemquam nisi in plebeium;
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber II 626:3)
ab Appio petitur ut tantam consularem maiestatem esse vellet quanta esse in concordi civitate posset:
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber II 635:1)
Appius contra testari deos atque homines rem publicam prodi per metum ac deseri, non consulem senatui sed senatum consuli deesse;
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber II 636:1)
eadem in militia saevitia Appi quae domi esse, liberior quod sine tribuniciis vinculis erat.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber II 641:3)
nihil eorum Volsci nesciebant, instabantque eo magis sperantes idem certamen animorum adversus Appium habiturum exercitum Romanum quod adversus Fabium consulem habuisset.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber II 648:1)
ceterum multo Appio quam Fabio violentior fuit;
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber II 649:1)
quibus nihil infractus ferox Appi animus cum insuper saevire vellet contionemque advocaret, concurrunt ad eum legati tribunique monentes ne utique experiri vellet imperium cuius vis omnis in consensu oboedientium esset.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber II 651:1)
idem habitus oris, eadem contumacia in voltu, idem in oratione spiritus erat, adeo ut magna pars plebis Appium non minus reum , quam consulem timuerat.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber II 671:1)
Appius Claudius ex Sabinis Romam transfugit.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Libri II Periocha17)
Appius Claudius cos.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Libri II Periocha31)
accipiunt civitatem placidiorem consules C. Claudius Appi filius et P. Valerius Publicola.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber III 166:1)
regimen totius magistratus penes Appium erat favore plebis;
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber III 354:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION