라틴어 문장 검색

Sin captus pravis cupidinibus ad inertiam et voluptates corporis pessum datus est, perniciosa libidine paulisper usus, ubi per socordiam vires tempus ingenium diffluxere, naturae infirmitas accusatur:
(살루스티우스, The Jugurthine War, 1장5)
iuga montium diffluunt, totae desedere regiones, operta sunt fluctibus quae procul a conspectu maris stabant.
(세네카, Ad Lucilium Epistulae Morales, book 14, letter 91 11:2)
Magni vir ingenii fuerat, si illud egisset via rectiore, si non vitasset intellegi, si non etiam in oratione difflueret.
(세네카, Ad Lucilium Epistulae Morales, book 19, letter 114 4:5)
nec intellexerunt in illa scena vanis et cito diffluentibus bonis refulgente ex eo tempore ipsos nihil non adversi expectare debuisse, ex quo nihil veri audire potuerunt.
(세네카, 행복론, Liber VI 146:2)
parum scilicet luxuria magno fuerit, nisi, quod vomant, capacibus gemmis inter se propinaverint.
(세네카, 행복론, Liber VII 50:4)
sed ubi per luxum ac neglegentiam diffluit, ubi nulli bonae rei impenditur, ultima demum necessitate cogente quam ire non intelleximus transisse sentimus.
(세네카, De Brevitate Vitae, Liber X, ad Pavlinvm: de brevitate vitae 4:3)
Unde possum scire quantum adversus paupertatem tibi animi sit, si divitiis diffluis ?
(세네카, De Providentia, book 1 41:3)
rigat ora foedus imber et lacerum caput largum revulsis sanguinem venis vomit.
(세네카, 오이디푸스 12:40)
spumat vomitque vicibus alternis aquas qualis per alta vehitur Oceani freta fluctum refundens ore physeter capax.
(세네카, 파이드라 15:14)
hinc flammam vomunt oculi, hinc relucent caerula insignes nota;
(세네카, 파이드라 15:19)
iubente te, flammasque quas Siculo vomit
(세네카, Phoenissae 319:1)
quidquid asperatum aestu est, quidquid nimio diffluxit imbre inuicem temperatur altero;
(세네카, Suasoriae, Deliberat Agamemnon an Iphigeniam inmolet negante Calchante aliter nauigari fas esse. 1:10)
myrrhina, sardonyches, amethystus Hiberus, iaspis Indus, Chalcidicus, Scythicus, beryllus, achates attollunt duplices argenti cardine valvas, per quas inclusi lucem vomit umbra smaragdi;
(시도니우스 아폴리나리스, Carmina, Epithalamium 6)
quique volubilibus spatiantem tractibus alvi complesti Ionam, resonant dum viscera monstri introrsum psallente cibo vel pondera ventris ieiuni plenique tamen vate intemerato ructat cruda fames, quem singultantibus extis esuriens vomuit suspenso belua morsu;
(시도니우스 아폴리나리스, Carmina, Euchariston ad Faustum Episcopum7)
exundant saevo fastigia nimbo, armataeque vomunt stridentia tela fenestrae, qualiter aut Malean aut alta Ceraunia supra cessantes in nube sedent nigrisque locantur collibus et subitae saliunt in vela procellae:
(스타티우스, 푸블리우스 파피니우스, Thebais, 10권235)

SEARCH

MENU NAVIGATION