라틴어 문장 검색

Verborum leuitas morum fert pondus honestum, Et nucleum celat arida testa bonum.
(ANONYMUS NEVELETI, Incipit Esopus 1:10)
Hunc timor inpugnat uerba monente lupo:
(ANONYMUS NEVELETI, De lupo et agno 3:5)
Omne genus pestis superat mens dissona uerbis, Cum sentes animi florida lingua polit.
(ANONYMUS NEVELETI, De mur[e] et rana 4:2)
Vir bonus et prudens talia uerba mouet:
(ANONYMUS NEVELETI, De fure uxorem ducente 9:2)
De partu querulam uerborum nectare plenam Pro cane mota canis suscepit ede canem.
(ANONYMUS NEVELETI, De duabus canibus 11:1)
Non satis est tutum mellitis credere uerbis.
(ANONYMUS NEVELETI, De duabus canibus 11:12)
nam uerba superbit Reddere, sed dentem uix tenet ira trucem.
(ANONYMUS NEVELETI, De asino et apro 13:4)
Finit uerba, redit.
(ANONYMUS NEVELETI, De mure urbano et rustico 14:25)
Vrbem triste iugum querula ceruice ferentem Esopus tetigit, consona uerba mouens:
(ANONYMUS NEVELETI, [Qualiter Attici elegerunt sibi regem] 23:8)
Fure uocante canem pretenso munere panis, Spreto pane mouet talia uerba canis:
(ANONYMUS NEVELETI, De fure et cane 26:1)
Fine dato uerbis hic abit, illa parit.
(ANONYMUS NEVELETI, De lupo et sue 27:8)
Cum grege barbato dum ludit iunior agnus, Tendit in hunc menti dissona uerba lupus:
(ANONYMUS NEVELETI, De agno et lupo 29:1)
Reddit uerba canis:
(ANONYMUS NEVELETI, De cane uetulo 30:6)
nil fidei uerba timentis habent.
(ANONYMUS NEVELETI, De ceruo et oue et lupo 34:12)
Hoc lupus alterno uoluit pede, uerba resoluit:
(ANONYMUS NEVELETI, De lupo et capite 37:3)

SEARCH

MENU NAVIGATION