라틴어 문장 검색

sit licet et saxo patientior illa Sicano, sit licet et ferro durior et chalybe, non tamen illa suos poterit compescere ocellos, surget et invitis spiritus in lacrimis.
(섹스투스 프로페르티우스, 비가, 1권, poem 1611)
an poteris siccis mea fata reposcere ocellis, ossaque nulla tuo nostra tenere sinu?
(섹스투스 프로페르티우스, 비가, 1권, poem 179)
non adeo leviter nostris puer haesit ocellis, ut meus oblito pulvis amore vacet.
(섹스투스 프로페르티우스, 비가, 1권, poem 193)
seu cum poscentis somnum declinat ocellos, invenio causas mille poeta novas;
(섹스투스 프로페르티우스, 비가, 2권, poem 17)
quae manus obscenas depinxit prima tabellas et posuit casta turpia visa domo, illa puellarum ingenuos eorrupit ocellos nequitiaeque suae noluit esse rudis.
(섹스투스 프로페르티우스, 비가, 2권, poem 617)
quandocumque igitur nostros mors claudet ocellos, accipe quae serves funeris acta mei.
(섹스투스 프로페르티우스, 비가, 2권, poem 13b1)
et o tu lectule deliciis facte beate meis!
(섹스투스 프로페르티우스, 비가, 2권, poem 153)
illa meos somno lapsos patefecit ocellos ore suo et dixit 'Sicine, lente, iaces?
(섹스투스 프로페르티우스, 비가, 2권, poem 156)
interea nostri quaerunt sibi vulnus ocelli, candida non tecto pectore si qua sedet, sive vagi crines puris in frontibus errant, Indica quos medio vertice gemma tenet.
(섹스투스 프로페르티우스, 비가, 2권, poem 22a5)
cum satis una tuis insomnia portet ocellis, una sat est cuivis femina multa mala.
(섹스투스 프로페르티우스, 비가, 2권, poem 2529)
quod si forte tuos vidisset Glaucus ocellos, esses Ionii facta puella maris, et tibi ob invidiam Nereides increpitarent, candida Nesaee, caerula Cymothoe.
(섹스투스 프로페르티우스, 비가, 2권, poem 26a5)
illa meis tantum non umquam desit ocellis, incendat navem Iuppiter ipse licet.
(섹스투스 프로페르티우스, 비가, 2권, poem 26b14)
unus erat tribus in secreta lectulus herba.
(섹스투스 프로페르티우스, 비가, 4권, poem 821)
et ipse quoque lectulum conscendens, coepit in quietem membra laxare.
(베다 베네라빌리스, Historiam ecclesiasticam gentis Anglorum, LIBER TERTIUS., CAP. XXVII. 1:8)
quorum unus residens ante lectulum eius, stantibus his, qui secum aduenerant, comitibus, et interrogantibus de statu eius, quem languentem uisitare uenerant, dixit, quod anima eius, et sine ullo dolore, et cum magno lucis splendore esset egressura de corpore;
(베다 베네라빌리스, Historiam ecclesiasticam gentis Anglorum, LIBER QUARTUS., CAP. XI. 1:10)

SEARCH

MENU NAVIGATION