라틴어 문장 검색

Istos tu libros, quos vix nomenclatorum complectitur aut memoria aut manus, amicorum existimas esse ?
(세네카, 행복론, Liber VI 169:1)
Male de te existimas, si inutilis es nisi adflicto, si rebus bonis supervacuus es.
(세네카, 행복론, Liber VI 177:1)
Quemadmodum, qui optat divitias alicui in hoc, ut illarum ipse partem ferat, quamvis pro illo videatur optare, sibi prospicit, sic, qui optat amico aliquam necessitatem, quam adiutorio suo fideque discutiat, quod est ingrati, se illi praefert et tanti existimat illum miserum esse, ut ipse gratus sit, ob hoc ipsum ingratus ;
(세네카, 행복론, Liber VI 178:1)
Nemo, ut existimo, de immanitate animi tui dubitaret, si aperte illi paupertatem, si captivitatem, si famem ac metum imprecareris ;
(세네카, 행복론, Liber VI 181:1)
An tu Arruntium et Haterium et ceteros, qui captandorum testamentorum artem professi sunt, non putas eadem habere quae dissignatores et libitinarios vota ?
(세네카, 행복론, Liber VI 193:1)
Nec mehercules, si me interroges, nimis ad rem existimo pertinere, ubi dicta sunt, quae Tegunt mores, prosequi cetera non in remedium animi, sed in exercitationem ingenii inventa.
(세네카, 행복론, Liber VII 3:4)
Et ne illum existimes parvo esse contentum, omnia illius sunt, non sic, quemadmodum Alexandri fuerunt, cui, quamquam in litore rubri maris steterat, plus de- erat, quam qua venerat.
(세네카, 행복론, Liber VII 14:1)
Drstinguendum hoc, quo magis intellegatur, existimo.
(세네카, 행복론, Liber VII 91:1)
Errat tamen, si quis existimat, cum dicimus eum, qui beneficium dedit, oblivisci oportere, excutere nos illi memoriam rei praesertim honestissimae ;
(세네카, 행복론, Liber VII 114:6)
Errat enim, si quis existimat tutum esse ibi regem, ubi nihil a rege tutum est ;
(세네카, ad Neronem Caesarem: de clementia, Liber I 116:4)
Immisericordem profitetur, cui quicquid licet, libet.
(세네카, ad Neronem Caesarem: de clementia, Liber II 35:10)
nam id quidem si profiteri possem, non tantum negarem miserum esse me, sed omnium fortunatissimum et in vicinum deo perductum prae- dicarem.
(세네카, De Consolatione ad Helvium, Liber XII, ad Helviam matrem: de consolatione 21:3)
Itaque ego in illis, quae omnes optant, existimavi semper nihil veri boni inesse, tum inania et specioso ac deceptorio fuco circumlita inveni, intra nihil habentia fronti suae simile.
(세네카, De Consolatione ad Helvium, Liber XII, ad Helviam matrem: de consolatione 25:1)
Scilicet minus beate vivebat dictator noster, qui Samnitium legatos audit, eum vilissimum cibum in foco ipse manu sua versaret, illa, qua iam saepe hostem percusserat laureamque in Capitolini Iovis gremio reposuerat, quam Apicius nostra memoria vixit, qui in ea urbe, ex qua aliquando philosophi velut corruptores iuventutis abire iussi sunt, scientiam popinae professus disciplina sua saeculum infecit.
(세네카, De Consolatione ad Helvium, Liber XII, ad Helviam matrem: de consolatione 70:1)
qualem volet esse, existimet causam meam.
(세네카, De Consolatione ad Polybium, Liber XI, ad Polybium: de consolatione 78:6)

SEARCH

MENU NAVIGATION