라틴어 문장 검색

Prologus Hecyra est huic nomen fabulae:
(푸블리우스 테렌티우스 아페르, 헤키라, act prologue, scene 01)
Postremo iam nos fabula Sumus, Pamphile, "senex atque anus.
(푸블리우스 테렌티우스 아페르, 헤키라, act 4, scene 345)
Qui ita dictitat, quas antehae fecit fabulas Tenui esse oratione et scriptura levi;
(푸블리우스 테렌티우스 아페르, 포르미오, act prologue, scene 02)
Fabulae.
(푸블리우스 테렌티우스 아페르, 포르미오, act 3, scene 237)
Atque hercle ego quoque illam audivi fabulam.
(푸블리우스 테렌티우스 아페르, 포르미오, act 5, scene 6111)
Fabulae.
(푸블리우스 테렌티우스 아페르, 포르미오, act 5, scene 7111)
iam te premet nox fabulaeque Manes et domus exilis Plutonia;
(퀸투스 호라티우스 플라쿠스, Carmina, Book 1권, Poem 46)
neve minor neu sit quinto productior actu fabula quae posci volt et spectanda reponi.
(퀸투스 호라티우스 플라쿠스, De Arte Poetica liber 7:1)
interdum speciosa locis morataque recte fabula nullius veneris, sine pondere et arte, valdius oblectat populum meliusque moratur quam versus inopes rerum nugaeque canorae.
(퀸투스 호라티우스 플라쿠스, De Arte Poetica liber 10:5)
Fabula, qua Paridis propter narratur amorem Graecia barbariae lento collisa duello, stultorum regum et populorum continet aestus.
(퀸투스 호라티우스 플라쿠스, Epistles, 1권, poem 24)
monitus multumque monendus, privatas ut quaerat opes et tangere vitet scripta Palatinus quaecumque recepit Apollo, ne, si forte suas repetitum venerit olim grex avium plumas, moveat cornicula risum furtivis nudata coloribus, ipse quid audes?
(퀸투스 호라티우스 플라쿠스, Epistles, 1권, poem 312)
si te forte meae gravis uret sarcina chartae, abicito potius, quam quo perferre iuberis clitellas ferus impingas, Asinaeque paternum cognomen vertas in risum et fabula fias.
(퀸투스 호라티우스 플라쿠스, Epistles, 1권, poem 133)
"spissis indigna theatris scripta pudet recitare et nugis addere pondus,"
(퀸투스 호라티우스 플라쿠스, Epistles, 1권, poem 1921)
Si, quia Graiorum sunt antiquissima quaeque scripta vel optima, Romani pensantur eadem scriptores trutina, non est quod multa loquamur:
(퀸투스 호라티우스 플라쿠스, Epistles, 2권, poem 17)
Indignor quicquam reprehendi, non quia crasse compositum illepideve putetur, sed quia nuper, nec veniam antiquis, sed honorem et praemia posci, recte necne crocum floresque perambulet Attae fabula si dubitem, clament periisse pudorem cuncti paene patres, ea cum reprehendere coner, quae gravis Aesopus, quae doctus Roscius egit;
(퀸투스 호라티우스 플라쿠스, Epistles, 2권, poem 126)

SEARCH

MENU NAVIGATION