라틴어 문장 검색

Petronius aliter existimat dicens quid est, iudices, dolus?
(페트로니우스, 사티리콘, FRAGMENTA, XIV4)
Namque orbam nato simul et privatam viro Miserandam potius quam damnandam existimo.
(파이드루스, 이솝 우화, Liber Tertius, Poeta21)
Stultum admovere tibi preces existimo, Proclivis ultro cum sit misericordia.
(파이드루스, 이솝 우화, Liber Tertius, Poeta.11)
Hoc ne locutus sine mercede existimer, Fabellam adiciam de mustela et muribus.
(파이드루스, 이솝 우화, Liber Quartus, Poeta.7)
Constantior fuissem vera existimans.
(파이드루스, 이솝 우화, Liber Quintus, Viatores et latro.7)
Rogare populus hunc coronam existimat.
(파이드루스, 이솝 우화, Liber Quintus, Princeps tibicen.21)
Hunc ego committi satius fortunae arbitror, In quo iactura levis est, quam fortem virum, Qui casu victus temeritatis te arguat.
(파이드루스, 이솝 우화, Appendix: Fabulae Novae, Pompeius Magnus et eius miles: Quam difficile sit hominem nosse.18)
Respondi nunc me intellegere maligne dictum quia ipse confiteretur, ceterum potuisse honorificum existimari.
(소 플리니우스, 편지들, 1권, letter 5 12:1)
Quae ego nequaquam arbitror neglegenda;
(소 플리니우스, 편지들, 1권, letter 14 8:2)
cum publicos mores atque etiam leges civitatis intueor, quae vel in primis census hominum spectandos arbitrantur, ne id quidem praetereundum videtur.
(소 플리니우스, 편지들, 1권, letter 14 9:3)
Quamvis enim cedere auctoritati tuae debeam, rectius tamen arbitror in tanta re ratione quam auctoritate superari.
(소 플리니우스, 편지들, 1권, letter 20 24:3)
Consulis an existimem te in tribunatu causas agere debere.
(소 플리니우스, 편지들, 1권, letter 23 1:1)
primum quod deforme arbitrabar, cui assurge cui loco cedere omnes oporteret, hunc omnibus sedentibus stare, et qui iubere posset tacere quemcumque, huic silentium clepsydra indici, et quem interfari nefas esset, hunc etiam convicia audire et si inulta pateretur inertem, si ulcisceretur insolentem videri.
(소 플리니우스, 편지들, 1권, letter 23 2:2)
nec alia ex causa principiorum libri circumferuntur, quam quia existimatur pars aliqua etiam sine ceteris esse perfecta.
(소 플리니우스, 편지들, 2권, letter 5 12:1)
Ego et Cornelius Tacitus, adesse provincialibus iussi, existimavimus fidei nostrae convenire notum senatui facere excessisse Priscum immanitate et saevitia crimina quibus dari iudices possent, cum ob innocentes condemnandos, interficiendos etiam, pecunias accepisset.
(소 플리니우스, 편지들, 2권, letter 11 2:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION