라틴어 문장 검색

Iam illud medium quotiens vult arripit et a gravissimo discedens eo potissimum delabitur.
(마르쿠스 툴리우스 키케로, ORATOR AD M. BRVTVM, 31장 3:4)
sed nata lex, quam non didicimus, accepimus, legimus, verum ex natura ipsa arripuimus, hausimus, expressimus, ad quam non docti, sed facti, non instituti, sed imbuti sumus.
(마르쿠스 툴리우스 키케로, ORATOR AD M. BRVTVM, 49장 3:4)
Aut si alicuius inconditi arripias dissipatam aliquam sententiam eamque ordine verborum paululum commutato in quadrum redigas, efficiatur aptum illud, quod fuerit antea diffluens ac solutum.
(마르쿠스 툴리우스 키케로, ORATOR AD M. BRVTVM, 70장 2:2)
Nam etsi in oratione pro L. Murena Catone accusante Stoicorum παράδοξα perstringit et in librorum de Finibus III.
(마르쿠스 툴리우스 키케로, Paradoxa stoicorum ad M. Brutum, Argumentum. 1:2)
cetera exciderunt cum titulo et initio alius paradoxi (solum sapientem esse civem, omnes autem stultos esse exules), quo ad perstringendum Clodium usus est, quem non modo exulem, sed hostem, se ipsum semper civem fuisse demonstrat.
(마르쿠스 툴리우스 키케로, Paradoxa stoicorum ad M. Brutum, Argumentum. 1:9)
etsi enim in recentibus codicibus haud raro lectiones inveniuntur quas ex Y fluxisse propter consensum cum V conicias nec tamen ex ipso V sumptas esse probabile sit, tamen cum non modo nulli codices plane ab X discrepent sed etiam omnes sescentos errores qui in X quoque inveniuntur habere videantur, res potius sic explicanda est ut omnes σ ex X fluxisse, ex uno autem alterove codice familiae Y in medium aevum servato viros doctos has illas lectiones arripuisse statuamus.
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 투스쿨라눔의 대화, 머리말281)
quorum similitudinem aliquam qui arripuerit, non eam fama populari, sed vera bonorum laude metiens, fidenti animo, si ita res feret, gradietur ad mortem;
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 투스쿨라눔의 대화, 1권 109:5)
Recepta cocus tunica cultrum arripuit porcique ventrem hinec atque illinc timida manu secuit.
(페트로니우스, 사티리콘, TITI PETRONI ARBITRI SATYRICON 49:21)
Ubi vanus animus aura captus frivola Arripuit insolentem sibi fiduciam, Facile ad derisum stulta levitas ducitur.
(파이드루스, 이솝 우화, Liber Quintus, Princeps tibicen.1)
Aliquando obiectus hispidi pugnae suis Arripuit aurem, sed cariosis dentibus Praedam dimisit.
(파이드루스, 이솝 우화, Liber Quintus, Canis et sus et venator.2)
Quam devorare patula cum vellet gula, Arripuit illa prope iacentem surculum, Et pertinaci morsu transversum tenens, Avidum sollerti rictum frenavit mora.
(파이드루스, 이솝 우화, Appendix: Fabulae Novae, Serpens et lacerta: Ubi leonis pellis deficit, vulpinam insuendam esse, hoc est, ubi deficiunt vires, astu utendum.2)
Arripit Licinianum, quod in agris suis occultasset Corneliae libertam.
(소 플리니우스, 편지들, 4권, letter 11 11:2)
Hunc ubi laudatos iactantem in sanguine vultus Assyrius vidit Lycabas, iunctissimus illi et comes et veri non dissimulator amoris, postquam exhalantem sub acerbo vulnere vitam deploravit Athin, quos ille tetenderat arcus arripit et "mecum tibi sint certamina" dixit:
(푸블리우스 오비디우스 나소, 변신 이야기, Book 5권 6:1)
et protinus illa relapsa est, bracchiaque intendens prendique et prendere certans nil nisi cedentes infelix arripit auras.
(푸블리우스 오비디우스 나소, 변신 이야기, Book 10권 6:4)
Iamque gravem crescens uterum perstrinxerat arbor pectoraque obruerat collumque operire parabat, non tulit illa moram venientique obvia ligno subsedit mersitque suos in cortice vultus.
(푸블리우스 오비디우스 나소, 변신 이야기, Book 10권 48:5)

SEARCH

MENU NAVIGATION