라틴어 문장 검색

an sit suum cuiusque, ut numerus intervallis, compositio vocibus, genus ipsum verborum quasi quadam forma et lumine orationis appareat, sitque omnium fons compositio ex eaque et numerus efficiatur et ea quae dicuntur orationis quasi formae et lumina, quae, ut dixi, Graeci vocant σχήματα.
(마르쿠스 툴리우스 키케로, ORATOR AD M. BRVTVM, 54장 1:2)
at non est unum nec idem quod voce iucundum est et quod moderatione absolutum et quod inluminatum genere verborum;
(마르쿠스 툴리우스 키케로, ORATOR AD M. BRVTVM, 54장 2:1)
compositio autem ab utroque differt, quae tota servit gravitati vocum aut suavitati.
(마르쿠스 툴리우스 키케로, ORATOR AD M. BRVTVM, 54장 2:3)
quae quidem mihi vox pecudum videtur esse, non hominum.
(마르쿠스 툴리우스 키케로, Paradoxa stoicorum ad M. Brutum, Paradoxon I, 3장 2:3)
nam ut iis, qui honeste rem quaerunt mercaturis faciendis, operis dandis, publicis sumendis, intellegimus opus esse quaesito, sic, qui videt domi tuae pariter accusatorum atque indicum consociatos greges, qui nocentis et pecuniosos reos eodem te actore corruptelam iudicii molientis, qui tuas mercedum pactiones in patrociniis, intercidas pecuniarum in coitionibus candidatorum, dimissiones libertorum ad defaenerandas diripiendasque provincias, qui expulsiones vicinorum, qui latrocinia in agris, qui cum servis, cum libertis, cum clientibus societates, qui possessiones vacuas, qui proscriptiones locupletium, qui cladis municipiorum, qui illam Sullani temporis messem recordetur, qui testamenta subiecta, tot qui sublatos homines, qui denique omnia venalia, edictum, decretum, alienam suam sententiam, forum, domum, vocem, silentium:
(마르쿠스 툴리우스 키케로, Paradoxa stoicorum ad M. Brutum, Paradoxon VI, 2장1)
similiter in voce sepulcrum (de qua v. orat.
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 투스쿨라눔의 대화, 머리말322)
summam eruditionem Graeci sitam censebant in nervorum vocumque cantibus;
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 투스쿨라눔의 대화, 1권 4:3)
Quodsi omnium consensus naturae vox est, omnesque qui ubique sunt consentiunt esse aliquid, quod ad eos pertineat qui vita cesserint, nobis quoque idem existimandum est, et si, quorum aut ingenio aut virtute animus excellit, eos arbitrabimur, quia natura optima sint, cernere naturae vim maxume, veri simile est, cum optumus quisque maxume posteritati serviat, esse aliquid, cuius is post mortem sensum sit habiturus.
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 투스쿨라눔의 대화, 1권 34:1)
aut qui dissipatos homines congregavit et ad societatem vitae convocavit, aut qui sonos vocis, qui infiniti videbantur, paucis litterarum notis terminavit, aut qui errantium stellarum cursus praegressiones insti[tu]tiones notavit?
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 투스쿨라눔의 대화, 1권 61:4)
hanc sententiam significare videtur Laconis illa vox, qui, cum Rhodius Diagoras, Olympionices nobilis, uno die duo suos filios victores Olympiae vidisset, accessit ad senem et gratulatus:
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 투스쿨라눔의 대화, 1권 109:9)
quas hic voces apud Sophoclem in Trachiniis edit!
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 투스쿨라눔의 대화, 2권 20:2)
adflictusne et iacens et lamentabili voce deplorans audieris:
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 투스쿨라눔의 대화, 2권 32:1)
a te enim malo discedere, sed ille certe non fortis, qui iacet in tecto u/mido, Quod e/iulatu, que/stu, gemitu, fre/mitibus Resona/ndo mutum fle/bilis voce/s refert.
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 투스쿨라눔의 대화, 2권 33:2)
loquetur enim eorum voce Virtus ipsa tecum:
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 투스쿨라눔의 대화, 2권 46:1)
pugiles vero, etiam cum feriunt adversarium, in iactandis caestibus ingemescunt, non quod doleant animove succumbant, sed quia profundenda voce omne corpus intenditur venitque plaga vehementior.
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 투스쿨라눔의 대화, 2권 56:3)

SEARCH

MENU NAVIGATION