도구

도구

라틴어 문장 검색

Nunc licet e caelo mittatur amica Tibullo, mittetur frustra deficietque Venus;
(티불루스, Elegiae, 3권, Incerti Auctoris11)
amicus abi;
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber II 20:5)
esse gratiae locum, esse beneficio, et irasci et ignoscere posse, inter amicum atque inimicum discrimen nosse;
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber II 28:3)
dictis facta amiciora adiecit:
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber II 166:1)
Tarquinius spe omni reditus incisa exsulatum ad generum Mamilium Octavium Tusculum abiit.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber II 167:1)
super belli Sabini metum id quoque accesserat, quod triginta iam coniurasse populos concitante Octavio Mamilio satis constabat.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber II 189:1)
et ad alterum cornu Aebutius magister equitum in Octavium Mamilium impetum dederat, nec fefellit veniens Tusculanum ducem, contra quem et ille concitat equum.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber II 205:1)
Appius decreto praefatur, quam libertati faverit eam ipsam legem declarare quam Vergini amici postulationi suae praetendant;
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber III 479:1)
legati tres M. Fabi Ambusti filii missi, qui senatus populique Romani nomine agerent cum Gallis -ne a quibus nullam iniuriam accepissent socios populi Romani atque amicos oppugnarent.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber V 394:2)
nec secus quam divino spiritu tactus cum se in mediam contionem intulisset abstinere suetus ante talibus conciliis, Ardeates inquit, veteres amici, novi etiam cives mei, quando et vestrum beneficium ita tulit et fortuna hoc eguit mea, nemo vestrum condicionis meae oblitum processisse putet;
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber V 473:1)
neque hercule, quod Samnites priores amici sociique vobis facti sunt, ad id valere arbitror ne nos in amicitiam accipiamur, sed ut ii vetustate et gradu honoris nos praestent;
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber VII 307:1)
fuit quidem apud vos semper satis iusta causa amicitiae velle eum vobis amicum esse qui vos appeteret:
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber VII 308:1)
legatos, sicut fas iusque est, ad socios atque amicos precatum mittemus, ne qua vobis vis fiat.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber VII 328:5)
a quo reiecti ad senatum, potestate facta dicendi, positis ferocibus animis pacem sibi ab Romanis bellique ius adversus Sidicinos petierunt, quae se eo iustius petere, quod et in amicitiam populi Romani secundis suis rebus, non adversis ut Campani, venissent, et adversus Sidicinos sumerent arma, suos semper hostes, populi Romani nunquam amicos,
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber VIII 9:1)
neque illis sociorum comitas voltusque benigni et adloquia non modo sermonem elicere sed ne ut oculos quidem attollerent aut consolantes amicos contra intuerentur efficere poterant:
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber IX 82:1)

LOGIN

로그인

회원가입

SEARCH

MENU NAVIGATION