라틴어 문장 검색

Nulla enim avaritia sine poena est, quamvis satis sit ipsa poenarum.
(세네카, Ad Lucilium Epistulae Morales, book 19, letter 115 16:1)
Satis natura homini dedit roboris, si illo utamur, si vires nostras colligamus ac totas pro nobis, certe non contra nos concitemus.
(세네카, Ad Lucilium Epistulae Morales, book 19, letter 116 8:4)
quod est argumentum nondum illum satis habere;
(세네카, Ad Lucilium Epistulae Morales, book 20, letter 119 6:2)
qui satis habet, consecutus est, quod numquam diviti contigit, finem.
(세네카, Ad Lucilium Epistulae Morales, book 20, letter 119 6:3)
Nihil satis est morituris, immo morientibus;
(세네카, Ad Lucilium Epistulae Morales, book 20, letter 120 17:3)
Seneca Lucilio suo salutem Litigabis, ego video, cum tibi hodiernam quaestiunculam, in qua satis diu haesimus, exposuero.
(세네카, Ad Lucilium Epistulae Morales, book 20, letter 1211)
" Desiderio tuo satis faciam, et virtutes exhortabor et vitia converberabo.
(세네카, Ad Lucilium Epistulae Morales, book 20, letter 121 4:4)
Sic infantibus quoque animalibusque principalis partis suae sensus est non satis dilucidus nec expressus.
(세네카, Ad Lucilium Epistulae Morales, book 20, letter 121 13:5)
iustae parenti satis.
(세네카, 아가멤논 17:38)
Quid diceret, nemo intellegebat, ille autem Febrim duci iubebat, illo gestu solutae manus et ad hoc unum satis firmae, quo decollare homines solebat, iusserat illi collum praecidi.
(세네카, APOCOLOCYNTOSIS DIVI CLAUDII 5:10)
Haec satis animose et fortiter, nihilo minus mentis suae non est et timet μωροῦ πληγήν. Claudius ut vidit virum valentem, oblitus nugarum intellexit neminem Romae sibi parem fuisse, illic non habere se idem gratiae:
(세네카, APOCOLOCYNTOSIS DIVI CLAUDII 5:24)
Erant qui dicerent, Sisyphum satis diu laturam fecisse, Tantalum siti periturum nisi illi succurreretur, aliquando Ixionis miseri rotam sufflaminandam.
(세네카, APOCOLOCYNTOSIS DIVI CLAUDII 12:15)
Ita ex memoria quantum uobis satis sit superest:
(세네카, Controversiae, Annaei Senecae oratorum et rhetorum sententiae divisiones colores controversiarum liber I., chapter pr 4:1)
cum condiscipuli essemus aput Marullum rhetorem, hominem satis aridum, paucissima belle, sed non uulgato genere dicentem, cum ille exilitatem orationis suae imputaret controuersiae et diceret:
(세네카, Controversiae, Annaei Senecae oratorum et rhetorum sententiae divisiones colores controversiarum liber I., chapter pr 22:3)
Solebat autem et hoc genere exercitationis uti, ut aliquo die nihil praeter epiphonemata scriberet, aliquo die nihil praeter enthymemata, aliquo die nihil praeter has translaticias quas proprie sententias dicimus, quae nihil habent cum ipsa controuersia inplicitum, sed satis apte et alio transferuntur, tamquam quae de fortuna, de crudelitate, de saeculo, de diuitiis dicuntur:
(세네카, Controversiae, Annaei Senecae oratorum et rhetorum sententiae divisiones colores controversiarum liber I., chapter pr 23:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION