라틴어 문장 검색

Nisi vindices delicta, improbitatem adiuves.
(푸블릴리우스 시루스, 격언집, 412)
Omitte excusationem, nemo peccat invitus.
(푸블릴리우스 시루스, 격언집, 457)
Paucorum improbitas universis calamitas.
(푸블릴리우스 시루스, 격언집, 542)
Sibi ipsa improbitas cogit fieri iniuriam.
(푸블릴리우스 시루스, 격언집, 728)
unde rursum mittuntur Romam legati, flebili uoce auxilium inplorantes, ne penitus misera patria deleretur, ne nomen Romanae prouinciae, quod apud eos tam diu claruerat, exterarum gentium inprobitate obrutum uilesceret.
(베다 베네라빌리스, Historiam ecclesiasticam gentis Anglorum, LIBER PRIMUS., CAP. XII. 1:11)
nunc omnes centuriones militesque vestros - adeo in promiscuo licentiam atque improbitatem esse voluit - Pleminios fecit;
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Book XXIX권 238:1)
initium sermonis ab excusatione tyranni ortum, quod armatus ipse armatisque saeptus, cum inermes Romanum imperatorem regemque cerneret, in colloquium venisset:
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XXXII 501:1)
quam excusationem cum tribuni qui diem dixerant non acciperent, et ab eadem superbia non venire ad causam dicendam arguerent qua iudicium et tribunos plebis et contionem reliquisset et, quibus ius sententiae de se dicendae et libertatem ademisset, his comitatus, velut captos trahens, triumphum de populo Romano egisset secessionemque eo die in Capitolium a tribunis plebis fecisset:
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XXXVIII 662:1)
ea ne postea excusatio esset, ostendit senatus curae iis esse debere, ut legatis Romanis semper adeundi concilium gentis potestas fieret, quem ad modum et illis quotiens vellent senatus daretur.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XXXIX 395:1)
probata Popilii excusatio est.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XLI 173:1)
ultimae necessitatis extemplo visa res, in qua ita affecto excusatio valetudinis aut ne ipsi quidem petenda visa foret aut data petenti non esset.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XLIII 81:1)
hic dies summust * apud me inopiae excusatio.
(티투스 마키우스 플라우투스, Asinaria, act 3, scene 141)

SEARCH

MENU NAVIGATION