라틴어 문장 검색 - 기본형 quantum

qua visa est fortuna pati quatenus, in quantum permisit:

hoc autem eum dicere, ille comprobat versus 'quantum lenta solent inter vi- burna cupressi':

tris pateat caeli spatium non amplius ulnas ulna proprie est spatium, in quantum utraque tenditur manus - dicta ulna ἀπο` τῶν ὠλενῶν, id est a brachiis, unde et λευκώλενοσ dici- tur - , licet Suetonius ulnam cubitum velit esse tantummodo.

non tantum isti montes gaudent cantante Apolline vel Orpheo, quantum cantante Sileno laetatus est mundus:

quantum vere novo viridis se subicit alnus 'vere novo' vel generaliter, vel sibi novo.

sed non ei cultus suus tantum pro- dest, quantum hiberna serenitas et umidum solstitium.

non aliter quam qui aduerso vix flumine lembum osten- dere vult usque ad perfectionem laborari debere, nec tantum longam intentionem procedere, quantum brevem remissionem in deterius cuncta deducere.

et quantum longis c. a. d. e. t. g. r. n. r. ut in Aeneide diximus, hoc dicit Varro fuisse in Rosulano agro, post- quam Velinus siccatus est lacus:

Is lusus est festam teretem iactatione fluctuum levigatam legere de litore, eam festam plano situ digitis comprehensam inclinem ipsum atque humilem quantum potest super undas inrotare, ut illud iaculum vel dorsum maris raderet enataret, dum leni impetu labitur, vel summis fluctibus tonsis emicaret emergeret, dum adsiduo saltu sublevatur.

"Nos proinde solliciti, quod utrimque omni negotio disseratur et ex altera parte plerumque obscura sit veritas, ex altero latere mira subtilitas quae nonnumquam ubertate dicendi fidem confessae probationis imitetur, diligenter quantum potest singula ponderemus, ut argutias quidem laudare, ea vero quae recta sunt, eligere, probare, suscipere possimus."

Totum igitur illud philosophiae studium mihi quidem ipse sumo et ad vitae constantiam quantum possum et ad delectationem animi, nec ullum arbitror, ut apud Platonem est, maius aut melius a diis datum munus homini;

quae autem nemo adhuc docuerat nec erat unde studiosi scire possent, ea quantum potui (nihil enim magnopere meorum miror) feci ut essent nota nostris;

tu autem, Fanni, quod mihi tantum tribui dicis, quantum ego nec agnosco nec postulo, facis amice, sed, ut mihi videris, non recte iudicas de Catone.

qui ita se gerunt, ita vivunt, ut eorum probetur fides integritas aequitas liberalitas, nec sit in eis ulla cupiditas libido audacia, sintque magna constantia, ut ei fuerunt, modo quos nominavi, hos viros bonos, ut habiti sunt, sic etiam appellandos putemus, quia sequantur, quantum homines possunt, naturam optimam bene vivendi ducem.

tantum autem cuique tribuendum, primum quantum ipse efficere possis, deinde etiam quantum ille, quem diligas atque adiuves, sustinere.