라틴어 문장 검색

Mature, inquit, est quod neque citius neque serius, sed medium quiddam et temperatum est.
(Macrobii Saturnalia, Liber VI, VIII. 8:3)
In quo versu animadvertendum est quod praecocem inquit, non praecoquem:
(Macrobii Saturnalia, Liber VI, VIII. 13:4)
cum Virgilius, inquit, Aenean suum tamquam omnia pium a contagione atrocis visus apud inferos vindicaverit, et magis eum fecerit audire reorum gemitus quam ipsa videre tormenta, in ipsos vero campos piorum licenter induxerit:
(Macrobii Saturnalia, Liber VI, VIII. 14:2)
Bidentes hostiae quid essent, inquit Avienus, interrogavi quendam de grammaticorum cohorte:
(Macrobii Saturnalia, Liber VI, IX. 1:1)
Esto, inquam, oves bidentes dicantur.
(Macrobii Saturnalia, Liber VI, IX. 2:1)
Sed quae ratio huius in ovibus epitheti, scire, inquam, volo.
(Macrobii Saturnalia, Liber VI, IX. 2:2)
Oves, inquit, bidentes dictae sunt, quod duos tantum dentes habeant.
(Macrobii Saturnalia, Liber VI, IX. 2:4)
Ubi terrarum, quaeso te, inquam, duos solos per naturam dentes habere oves aliquando vidisti?
(Macrobii Saturnalia, Liber VI, IX. 2:5)
Quaere, inquit, ea potius quae a grammatico quaerenda sunt:
(Macrobii Saturnalia, Liber VI, IX. 3:2)
Bene, inquit Servius:
(Macrobii Saturnalia, Liber VI, IX. 9:1)
Solet cibus, inquit, cum sumitur, tacitos efficere, potus loquaces:
(Macrobii Saturnalia, Liber VII, I. 1:2)
Quae praesens, inquit, locus et tempus exigit ego non calleo:
(Macrobii Saturnalia, Liber VII, I. 4:3)
Quia te unicum, Eustathi, inquit, sectatorum philosophiae nostra aetas tulit, oratus sis ut modum dispensationis quam das ei convivanti nobis ipse patefacias.
(Macrobii Saturnalia, Liber VII, I. 8:2)
Quid hoc, inquis, ad philosophiam?
(Macrobii Saturnalia, Liber VII, I. 20:1)
Primum, inquit Eustathius, hoc teneas volo, non de ea me reprehensione dixisse quae speciem accusationis habet, sed quae vituperationis instar est.
(Macrobii Saturnalia, Liber VII, II. 2:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION