라틴어 문장 검색

Rhodii haud aspernari pacem;
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XXXVII 212:2)
Eumenes nec honestum dicere esse eo tempore de pace agi, nec exitum rei imponi posse:
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XXXVII 212:3)
qui enim inquit aut honeste, inclusi moenibus et obsessi, velut leges pacis accipiemus?
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XXXVII 213:1)
aut cui rata ista pax erit, quam sine consule, non ex auctoritate senatus, non iussu populi Romani pepigerimus?
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XXXVII 213:2)
quaero enim pace per te facta rediturusne extemplo in Italiam sis, classem exercitumque deducturus, an expectaturus, quid de ea re consuli placeat, quid senatus censeat aut populus iubeat?
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XXXVII 213:3)
haec sententia vicit, responsumque Antiocho est ante consulis adventum de pace agi non posse.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XXXVII 216:1)
Antiochus pace nequiquam temptata, evastatis Elaeensium primum, deinde Pergamenorum agris, relicto ibi Seleuco filio, Adramytteum hostiliter itinere facto petit agrum opulentum, quem vocant Thebes campum, carmine Homeri nobilitatum;
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XXXVII 218:1)
non enim tueri solum Lysimachiam a primo impetu Romanorum facile erat, sed obsidionem etiam tota hieme tolerare et obsidentes quoque ad ultimam inopiam adducere extrahendo tempus et interim spem pacis per occasionem temptare.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XXXVII 351:1)
per eos forte dies legatus ab Antiocho in castra venerat Byzantius Heraclides, de pace adferens mandata;
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XXXVII 384:1)
illud satis constat, si pax cum populo Romano maneret hospitiumque privatim regi cum Scipionibus esset, neque liberalius neque benignius haberi colique adolescentem quam cultus est potuisse.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XXXVII 390:1)
is, multis ante legationibus ultro citroque nequiquam de pace missis, eam ipsam fiduciam impetrandi sibi esse dixit, quod priores legati nihil impetrassent:
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XXXVII 394:1)
hae condiciones erant pacis;
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XXXVII 396:2)
quod si Asiae quoque partem aliquam abstrahere velint, dummodo non dubiis regionibus finiant, vinci suam temperantiam Romana cupiditate pacis et concordiae causa regem passurum.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XXXVII 399:1)
ea, quae legato magna ad pacem impetrandam videbantur, parva Romanis visa:
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XXXVII 399:2)
deinde ignarus et animi Scipionis et moris Romani, auri pondus ingens pollicitus, et nomine tantum regio excepto societatem omnis regni, si per eum pacem impetrasset.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XXXVII 405:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION