라틴어 문장 검색

generale est, an quidquid optarit, accipere debeat.
(퀸틸리아누스, 변론 가정 교육, Liber VII 30:6)
fere enim communia generalia sunt.
(퀸틸리아누스, 변론 가정 교육, Liber VII 34:2)
generalis igitur quaestio, verbis an voluntate sit standum.
(퀸틸리아누스, 변론 가정 교육, Liber VII 55:4)
protinus non indignum quod adnotetur, posse ex uno statu duas generales fieri quaestiones, an quisquis?
(퀸틸리아누스, 변론 가정 교육, Liber VII 64:3)
nunc eamus per singulas causarum iudicialium partes, quas ut persequi ad ultimam speciem, id est ad singulas lites controversiasque, non possum, ita de generalibus scribere licet, ut, quae quemque statum frequentissime incidant, tradam.
(퀸틸리아누스, 변론 가정 교육, Liber VII 70:2)
De re et generales quaestiones sunt et definitae, id est, et quae non continentur personis et quae continentur.
(퀸틸리아누스, 변론 가정 교육, Liber VII 72:3)
ergo cum de re agitur, aut quid factum sit in dubium venit aut quid fiat aut quid sit futurum, ut in generalibus, an atomorum concursu mundus sit effectus, an providentia regatur, an sit aliquando casurus;
(퀸틸리아누스, 변론 가정 교육, Liber VII 73:2)
nam hoc magis generale est rectiorque divisio, an ullum crimen , an hoc.
(퀸틸리아누스, 변론 가정 교육, Liber VII 109:3)
quibusdam ne placuit quidem omnino subtilis haec et ad morem dialecticorum formata conclusio, ut disputationibus potius arguta verborum cavillatrix quam oratoris officio multum adlatura momenti.
(퀸틸리아누스, 변론 가정 교육, Liber VII 142:1)
sub hoc statu generales sunt quaestiones, scripto an voluntate standum sit, quae fuerit scribentis voluntas;
(퀸틸리아누스, 변론 가정 교육, Liber VII 228:1)
igitur finitio in natura ipsa nominis quaestionem habet generalem, et quae esse etiam citra complexum causae possit;
(퀸틸리아누스, 변론 가정 교육, Liber VII 267:1)
omnes enim generalibus quaestionibus constant.
(퀸틸리아누스, 변론 가정 교육, Liber X 213:5)
et ut palaestrici doctores illos, quos numeros vocant, non idcirco discentibus tradunt, ut iis omnibus ii, qui didicerint, in ipso luctandi certamine utantur (plus enim pondere et firmitate et spiritu agitur), sed ut subsit copia illa, ex qua unum aut alterum, cuius se occasio dederit, efficiant, ita haec pars dialectica, sive illam dicere malumus disputatricem, ut est utilis saepe et finitionibus et comprehensionibus et separandis quae sunt differentia, et resolvenda ambiguitate, distinguendo, dividendo, illiciendo, implicando, ita, si totum sibi vindicaverit in foro certamen, obstabit melioribus et sectas ad tenuitatem suam vires ipsa subtilitate consumet.
(퀸틸리아누스, 변론 가정 교육, Liber XII 64:1)
Sed ne epistulae modum excedam, quae non debet sinistram manum legentis inplere, in alium diem hanc litem cum dialecticis differam nimium subtilibus et hoc solum curantibus, non et hoc.
(세네카, Ad Lucilium Epistulae Morales, book 5, letter 45 13:7)
eodem loco pone dialecticos;
(세네카, Ad Lucilium Epistulae Morales, book 5, letter 49 5:3)

SEARCH

MENU NAVIGATION