도구

도구

라틴어 문장 검색

patet ecce fidelibus ampli via lucida iam paradisi, licet et nemus illud adire, homini quod ademerat anguis.
(프루덴티우스, Liber Cathemerinon, Hymnus circa exequias defuncti44)
Credebam vitiis aegram gentilibus urbem iam satis antiqui pepulisse pericula morbi nec quidquam restare mali, postquam medicina principis inmodicos sedarat in arce dolores, sed quoniam renovata lues turbare salutem temptat Romulidum, patris inploranda medella est, ne sinat antiquo Romam squalere veterno neve togas procerum fumoque et sanguine tingui.
(프루덴티우스, Contra Symmachum, 1권22)
si verum quaeris, Triviae sub nomine daemon tartareus colitur, qui te modo raptat ad aethram sidereoque deum venerandum suadet in astro, per silvas modo mortiferi discurrere mundi erroresque sequi subigit nemorumque putare esse deam, quae corda hominum pavitantia figat quaeque feras perimat letali vulnere mentes, depressos modo subter humum formidine sensus obruit, inplorent ut numina lucis egena seque potestati committant noctis opertae.
(프루덴티우스, Contra Symmachum, 1권112)
ac primum parvae teneris capiuntur in annis, ante voluntatis propriae quam libera secta, laude pudicitiae fervens et amore deorum, iusta maritandi condemnet 1 vincula sexus, captivus pudor ingratis addicitur aris, nec contempta perit miseris sed adempta voluptas corporis intacti:
(프루덴티우스, Contra Symmachum, 2권, section 2369)
Saulus qui fuerat, fit adempto lumine Paulus.
(프루덴티우스, Tituli Historiarum 1 (dittochaeon), VAS ELECTIONIS2)
illic purpureo latus exporrecta cubili floribus aeternis spirantes libat odores ambrosiumque bibit roseo de stramine rorem, ditibus et longo fumantibus intervallo fluminaque et totos caeli sitientibus imbres inplorata negat digitum insertare palato, flammarumque apices timenti extinguere tactu, nec mirere locis longe distantibus inter damnatas iustasque animas concurrere visus conspicuos meritasque vices per magna notari intervalla, polus medio quae dividit orbe.
(프루덴티우스, Hamartigenia, section 1223)
hunc lumine adempto effossisque oculis velut in caligine noctis caecum errare sinit perque offensacula multa ire, nec oppositum baculo temptare periclum.
(프루덴티우스, Psychomachia, section 1129)
Illaec fidem nunc vestram implorat, Demea:
(푸블리우스 테렌티우스 아페르, 아델포이, act 3, scene 495)
Ut animus in spe atque in timore usque antehac attentus fuit, Ita postquam adempta spes est lassus cura confectus stupet.
(푸블리우스 테렌티우스 아페르, 안드리아, act 2, scene 115)
sed ubi inveniam Pamphilum, Ut metum in quo nunc est adimam, atque expleam animum gaudio?
(푸블리우스 테렌티우스 아페르, 안드리아, act 2, scene 26)
hanc nisi mors mihi adimet nemo.
(푸블리우스 테렌티우스 아페르, 안드리아, act 4, scene 236)
Ubi ea causa quamobrem haec faciunt erit adempta his desinent.
(푸블리우스 테렌티우스 아페르, 안드리아, act 5, scene 130)
aut illud falsum est, quod vulgo audio Dici, diem adimere aegritudinem hominibus:
(푸블리우스 테렌티우스 아페르, 고행자, act 3, scene 114)
quot autem ademi curas!
(푸블리우스 테렌티우스 아페르, 헤키라, act 5, scene 351)
Dum exspecto quam mox veniat qui adimat hanc mihi consuetudinem.
(푸블리우스 테렌티우스 아페르, 포르미오, act 1, scene 317)

LOGIN

로그인

회원가입

SEARCH

MENU NAVIGATION