라틴어 문장 검색

Quae quamquam amisit veteres cum corpore sensus, flet tamen, et tepidae manant ex arbore guttae.
(푸블리우스 오비디우스 나소, 변신 이야기, Book 10권 48:6)
Dum natat, absentem, quotiens sinit hiscere fluctus, nominat Alcyonen ipsisque inmurmurat undis.
(푸블리우스 오비디우스 나소, 변신 이야기, Book 11권 62:8)
pavor occupat illum, ante oculosque natant tenebrae, retroque ferenti aversos passus medio lapis obstitit arvo.
(푸블리우스 오비디우스 나소, 변신 이야기, Book 12권 16:2)
fracta volubilitas capitis latissima, perque os perque cavas nares oculosque auresque cerebrum molle fluit veluti concretum vimine querno lac solet, utve liquor rari sub pondere cribri manat et exprimitur per densa foramina spissus.
(푸블리우스 오비디우스 나소, 변신 이야기, Book 12권 45:3)
de tantis opibus praedam pius eligit illam Ascaniumque suum profugaque per aequora classe fertur ab Antandro scelerataque limina Thracum et Polydoreo manantem sanguine terram linquit et utilibus ventis aestuque secundo intrat Apollineam sociis comitantibus urbem.
(푸블리우스 오비디우스 나소, 변신 이야기, Book 13권 57:3)
Puniceus de mole cruor manabat, et intra temporis exiguum rubor evanescere coepit fitque color primo turbati fluminis imbre purgaturque mora;
(푸블리우스 오비디우스 나소, 변신 이야기, Book 13권 76:3)
Desierat Galatea loqui, coetuque soluto discedunt placidisque natant Nereides undis.
(푸블리우스 오비디우스 나소, 변신 이야기, Book 13권 79:1)
Semina limus habet virides generantia ranas, et generat truncas pedibus, mox apta natando cura dat, utque eadem sint longis saltibus apta, posterior superat partes mensura priores.
(푸블리우스 오비디우스 나소, 변신 이야기, Book 15권 30:6)
ut via finita est et opus requievit eundi, et poenae tellus est mihi tacta meae, nil nisi flere libet, nec nostro parcior imber lumine, de verna quam nive manat aqua.
(푸블리우스 오비디우스 나소, 슬픔, 3권, poem 26)
litora quot conchas, quot amoena rosaria flores, quotve soporiferum grana papaver habet, silva feras quot alit, quot piscibus unda natatur, quot tenerum pennis aera pulsat avis, tot premor adversis:
(푸블리우스 오비디우스 나소, 슬픔, 5권, poem 211)
4. Octo post annos quam Pacem in terris Litterae encyclicae sunt evulgatae, anno MCMLXXI, beatus Paulus VI de oecologica quaestione egit, cum idem exhiberet discrimen, quod ex immoderata humana industria “funeste manat”:
(교황, 프란치스코, 회칙, 찬미받으소서 7:1)
Contra autem si cum omnibus exsistentibus nos arte coniungi animadvertimus, sobrietas et cura sua sponte manabunt.
(교황, 프란치스코, 회칙, 찬미받으소서 16:10)
Initium sumentes ab hac descriptione, quaedam iterum argumenta tractabimus quae e traditione Iudaea Christiana manant, ut congruentius nostrum de ambitu officium reddamus.
(교황, 프란치스코, 회칙, 찬미받으소서 21:4)
critica ratio erga novum paradigma novasque potestatis formas quae a technologia manant;
(교황, 프란치스코, 회칙, 찬미받으소서 22:6)
Itaque pro hominibus mundoque bonum est nos credentes melius oecologica munera agnoscere, quae nostris de mentibus manant.
(교황, 프란치스코, 회칙, 찬미받으소서 84:3)

SEARCH

MENU NAVIGATION