라틴어 문장 검색

Vide, Numquam istuc ego quivi intellegere.
(푸블리우스 테렌티우스 아페르, 안드리아, act 3, scene 438)
nisi quia Correxit miles quod intellexi minus:
(푸블리우스 테렌티우스 아페르, 환관, act 4, scene 535)
Ah, metuo qualem tu me esse hominem existimes.
(푸블리우스 테렌티우스 아페르, 환관, act 4, scene 657)
nunc qui scripserit, Et cuia Graeca sit, ni partem maximam Existimarem scire vestrum, id dicerem.
(푸블리우스 테렌티우스 아페르, 고행자, act prologue, scene 06)
ne ille pro se dictum existimet, Qui nuper fecit servo currenti in via Decesse populum.
(푸블리우스 테렌티우스 아페르, 고행자, act prologue, scene 021)
Nam ea res dedit tum existimandi copiam Quotidianae vitae consuetudinem, Quae cuiusque ingenium ut sit declarat maxime:
(푸블리우스 테렌티우스 아페르, 고행자, act 2, scene 394)
Nam si semel tuum animum ille intellexerit, Prius proditurum te tuam vitam, et prius Pecuniam omnem, quam abs te amittas filium;
(푸블리우스 테렌티우스 아페르, 고행자, act 3, scene 1103)
Atqui ea res multo maxime Disiunxit illium ab illa, postquam et ipse se, Et illam, et hanc quae donli erat, cognovit satis, Ad exemplum amrbarum mores earum existimans.
(푸블리우스 테렌티우스 아페르, 헤키라, act 1, scene 2119)
id adeo gnati causa, Quem ego intellexi illam haud minus quam se ipsum magnificare.
(푸블리우스 테렌티우스 아페르, 헤키라, act 2, scene 224)
Si caetera sunt ita ut vis, itaque ut esse ego illam existimo, Mi gnate, da veniam hanc mihi:
(푸블리우스 테렌티우스 아페르, 헤키라, act 4, scene 231)
Quod ille unciatim vix de demenso suo, Suum defrudans genium, comparsit miser, Id illa universum abripiet, haud existimans Quanto labore partum.
(푸블리우스 테렌티우스 아페르, 포르미오, act 1, scene 110)
Vixdum dimidium dixeram, intellexerat;
(푸블리우스 테렌티우스 아페르, 포르미오, act 4, scene 24)
Septimius, Claudi, nimirum intellegit unus, quanti me facias, nam cum rogat et prece cogit scilicet ut tibi se laudare et tradere coner, dignum mente domoque legentis honesta Neronis, munere cum fungi propioris censet amici, quid possim videt ac novit me valdius ipso.
(퀸투스 호라티우스 플라쿠스, Epistles, 1권, poem 91)
haec cura ut teneas commonendo et rogando et omni ratione efficiendo ut intellegant qui debent tua causa, referendae gratiae, qui volunt, obligandi tui tempus sibi aliud nullum fore.
(퀸투스 툴리우스 키케로, COMMENTARIOLVM PETITIONIS CONSVLATVS AD M. FRATREM, 1장 5:1)
etiam novos homines praetorios existimo, nisi qui tuo beneflcio vincti sunt, nolle abs te se honore superari.
(퀸투스 툴리우스 키케로, COMMENTARIOLVM PETITIONIS CONSVLATVS AD M. FRATREM, 4장 1:6)

SEARCH

MENU NAVIGATION