라틴어 문장 검색

dico male preconsiliata per illos qui talia expresserunt, nam vestre littere discretius et consultius clausulate nichil de talibus continebant.
(단테 알리기에리, Epistolae 86:3)
4. Nec reor, amici nomen assumens, ut nonnulli forsitan obiectarent, reatum presumptionis incurrere, cum non minus dispares connectantur quam pares amicitie sacramento.
(단테 알리기에리, Epistolae 92:1)
sed de istis ad presens nihil dicendum est.
(단테 알리기에리, Epistolae 103:7)
et illud prenunciandum, quod expositio littere nihil aliud est quam forme operis manifestatio. 43.
(단테 알리기에리, Epistolae 110:2)
53. Dicit ergo quod 'gloria primi Motoris', qui Deus est, 'in omnibus partibus universi resplendet', sed ita ut 'in aliqua parte magis, et in aliqua minus'. 54.
(단테 알리기에리, Epistolae 113:1)
Quod autem subicit de magis et minus, habet veritatem in manifesto;
(단테 알리기에리, Epistolae 116:4)
Et hoc etiam est insinuatum nobis in Matheo, ubi tres discipuli ceciderunt in faciem suam, nihil postea recitantes, quasi obliti.
(단테 알리기에리, Epistolae 122:7)
Et quia, invento principio seu primo, videlicet Deo, nihil est quod ulterius queratur, cum sit Alpha et O, idest principium et finis, ut visio Iohannis designat, in ipso Deo terminatur tractatus, qui est benedictus in secula seculorum.
(단테 알리기에리, Epistolae 127:7)
unde parum post verba premissa dicit Lucas:
(단테 알리기에리, De monarchia, Liber Tertius 9:13)
Lucas vero scribit Petrum etiam dixisse Cristo, parum supra verba premissa de gladiis:
(단테 알리기에리, De monarchia, Liber Tertius 9:54)
cum etiam angelus Dei Paulo dixerit parum post:
(단테 알리기에리, De monarchia, Liber Tertius 12:17)
3. Si etenim perspicaciter consideramus quid cum loquimur intendamus, patet quod nichil aliud quam nostre mentis enucleare aliis conceptum.
(단테 알리기에리, DE VULGARI ELOQUENTIA, LIBER PRIMUS 10:1)
cumque de una ratione in aliam nichil deferri possit nisi per medium sensuale, sensuale esse oportuit.
(단테 알리기에리, DE VULGARI ELOQUENTIA, LIBER PRIMUS 18:3)
6. Dicimus ergo quod nullus effectus superat suam causam, in quantum effectus est, quia nil potest efficere quod non est.
(단테 알리기에리, DE VULGARI ELOQUENTIA, LIBER PRIMUS 68:1)
Cum igitur omnis nostra loquela - preter illam homini primo concreatam a Deo - sit a nostro beneplacito reparata post confusionem illam que nil aliud fuit quam prioris oblivio, et homo sit instabilissimum atque variabilissimum animal, nec durabilis nec continua esse potest, sed sicut alia que nostra sunt, puta mores et habitus, per locorum temporumque distantias variari oportet.
(단테 알리기에리, DE VULGARI ELOQUENTIA, LIBER PRIMUS 68:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION