라틴어 문장 검색

parcum genus est patiensque laborum quaesitique tenax et quod quaesita reservet.
(푸블리우스 오비디우스 나소, 변신 이야기, Book 7권 53:14)
Mota dea est et siste tuas, ingrate, querellas:
(푸블리우스 오비디우스 나소, 변신 이야기, Book 7권 58:14)
Hac quoque si prohibes et nos, ingrate, relinquis, non genetrix Europa tibi ea, sed inhospita Syrtis, Armeniae tigres austroque agitata Charybdis.
(푸블리우스 오비디우스 나소, 변신 이야기, Book 8권 11:14)
An inania venti verba ferunt idemque tuas, ingrate, carinas?
(푸블리우스 오비디우스 나소, 변신 이야기, Book 8권 11:26)
Nitor et ingrato facio convicia demens vana Iovi cupioque mori moturaque duros verba queror silices.
(푸블리우스 오비디우스 나소, 변신 이야기, Book 9권 25:8)
Dea sum auxiliaris opemque exorata fero, nec te coluisse quereris ingratum numen.
(푸블리우스 오비디우스 나소, 변신 이야기, Book 9권 58:10)
Quod loquor et spiro caelumque et sidera solis respicio, possimne ingratus et impius esse?
(푸블리우스 오비디우스 나소, 변신 이야기, Book 14권 25:3)
ut via finita est et opus requievit eundi, et poenae tellus est mihi tacta meae, nil nisi flere libet, nec nostro parcior imber lumine, de verna quam nive manat aqua.
(푸블리우스 오비디우스 나소, 슬픔, 3권, poem 26)
parce tamen lacerare genas, nec scinde capillos:
(푸블리우스 오비디우스 나소, 슬픔, 3권, poem 325)
sive mihi casus sive hoc dedit ira deorum, nubila nascenti seu mihi Parca fuit, tu tamen e sacris hederae cultoribus unum numine debueras sustinuisse tuo.
(푸블리우스 오비디우스 나소, 슬픔, 5권, poem 33)
non tamen ingratum est, quodcumque oblivia nostri impedit et profugi nomen in ora refert, quamvis interdum, quae me laesisse recordor, carmina devoveo Pieridasque meas, cum bene devovi, nequeo tamen esse sine illis, vulneribusque meis tela cruenta sequor, quaeque modo Euboicis lacerata est fluctibus, audet Graia Capheream currere puppis aquam.
(푸블리우스 오비디우스 나소, 슬픔, 5권, poem 711)
Patet incongruentia illius qui adversus animalium periturorum commercium pugnat, sed pro personarum commercio indifferens est, pauperes neglegit, vel est promptus ad alium hominem, sibi ingratum, delendum.
(교황, 프란치스코, 회칙, 찬미받으소서 122:2)
non se silvestris olivi surculus exultans alieno stipite iactat, sed monet ut generis proprii memor unguine amaro contristare comas desuescas, stirpe nec imo invideas missis in celsa cacumina virgis, blasphemas Dominum, gens ingratissima, Christum.
(프루덴티우스, Apotheosis, section 3110)
aut ille est presso modulamine parcus, aut tumidum largo sublimat flamine bombum, aut raucos frangit modulos, aut lene susurrat, aut exile trahens sonitus producit acutos, aut murmur tenerum sublidit voce minuta, haec cum te videas mortali in corpore posse, cur non aeternum potuisse infundere credas qualem animam voluit?
(프루덴티우스, Apotheosis, section 3276)
hinc subiugatur luxus et turpis gula, vini atque somni degener socordia, libido sordens, inverecundus lepos, variaeque pestes languidorum sensuum parcam subactae disciplinam sentiunt.
(프루덴티우스, Liber Cathemerinon, Hymnus ieiunantium3)

SEARCH

MENU NAVIGATION