도구

도구

라틴어 문장 검색

Ingrata vita est cuius acceptae pudet.
(세네카, 메데아 9:1)
Retineuda non est cuius acceptae pudet.
(세네카, 메데아 9:2)
odit genitos sanguine claro, spernit superos hominesque simul, nec fortunam capit ipse suam quam dedit illi per scelus ingens infanda parens, licet ingratum dirae pudeat munere matris hoc imperium cepisse, licet tantum munus morte rependat, feret hunc titulum post fata tamen femina longo semper in aevo.
(세네카, 옥타비아 2:10)
Renovare luctus parce cum fletu pios, manes parentis neve sollicita tuae, graves furoris quae sui poenas dedit.
(세네카, 옥타비아 5:7)
Crede obsequenti parcius:
(세네카, 옥타비아 7:17)
extinctus umbras agitat infestus meas flammisque vultus noxios coniunx petit, instat', minatur, imputat fatum mihi tumulumque nati, poscit auctorem necis, iam parce:
(세네카, 옥타비아 9:39)
pro misera pietas (eloqui fatum pudet», thalamos parentis Phoebus et diros toros gnato minatur impia incestos face;
(세네카, 오이디푸스 1:11)
thalamis pudendis doleat et prole impia;
(세네카, 오이디푸스 3:34)
gnatum pudet?
(세네카, 오이디푸스 13:25)
Iam parce verbis, mater, et parce auribus:
(세네카, 오이디푸스 13:34)
Vexent hanc faciem frigora parcius, haec solem facies rarius appetat:
(세네카, 파이드라 11:26)
sed matrem amavi, proloqui hymenaeum pudet
(세네카, Phoenissae 266:1)
quod esse factum nulla non aetas neget, quod parricidam pudeat:
(세네카, Phoenissae 270:1)
Hoc est deos quod puduit, hoc egit diem
(세네카, Thyestes 1058:1)
o domus Pelopi quoque et Tantalo pudenda!
(세네카, Thyestes 638:1)

LOGIN

로그인

회원가입

SEARCH

MENU NAVIGATION