라틴어 문장 검색

Credit amans, venerisque novae perterrita fama indulsit primo lacrimis flendoque dolorem diffudit miseranda suum;
(푸블리우스 오비디우스 나소, 변신 이야기, Book 9권 13:3)
Iamque valens et in omne latus diffusa sonabat securosque artus contemptoremque petebat flamma suum;
(푸블리우스 오비디우스 나소, 변신 이야기, Book 9권 19:1)
causa viae est coniunx, in quam calcata venenum vipera diffudit crescentesque abstulit annos.
(푸블리우스 오비디우스 나소, 변신 이야기, Book 10권 4:5)
dixerat Exadius telique habet instar, in alta quae fuerant pinu votivi cornua cervi.
(푸블리우스 오비디우스 나소, 변신 이야기, Book 12권 30:2)
Unum est in media lumen mihi fronte, sed instar ingentis clipei.
(푸블리우스 오비디우스 나소, 변신 이야기, Book 13권 74:31)
Dumque iter horrendum per opaca crepuscula carpit, "seu dea tu praesens, seu dis gratissima" dixit, "numinis instar eris semper mihi meque fatebor muneris esse tui, quae me loca mortis adire, quae loca me visae voluisti evadere mortis.
(푸블리우스 오비디우스 나소, 변신 이야기, Book 14권 19:1)
Haec ubi nos vidit, dicta acceptaque salute, diffudit vultus et reddidit omina voce.
(푸블리우스 오비디우스 나소, 변신 이야기, Book 14권 35:1)
perstat, habetque deos pars utraque, quodque deorum est instar, habent animos;
(푸블리우스 오비디우스 나소, 변신 이야기, Book 14권 65:2)
ante volebatis, gratique erat instar honoris, versibus in nostris nomina vestra legi.
(푸블리우스 오비디우스 나소, 슬픔, 3권, poem 4b14)
quod minus interea est, instar mihi muneris ampli, ex his me iubeat quolibet ire locis, nec caelum nec aquae faciunt nec terra nec aurae;
(푸블리우스 오비디우스 나소, 슬픔, 3권, poem 89)
et mea, si facinus nullum commisimus, opto, vulnera qui fecit, facta levare velit, contentusque mei iam tandem parte doloris exiguum pleno de mare demat aquae, detrahat ut multum, multum restabit acerbi, parsque meae poenae totius instar erit.
(푸블리우스 오비디우스 나소, 슬픔, 5권, poem 210)
Huiusmodi actiones bonum in societate diffundunt quod semper fructus affert ultra illud quod probari potest, quia in gremio huius terrae bonum pariunt, in alios perventurum, nonnumquam invisibiliter.
(교황, 프란치스코, 회칙, 찬미받으소서 271:2)
Educatio haud sufficit eiusque conatus erunt steriles nisi etiam procuret novum exemplar diffundendum, quod attinet ad hominem, vitam, societatem et necessitudinem cum natura.
(교황, 프란치스코, 회칙, 찬미받으소서 274:5)
Itaque dies requiei, cuius culmen est Eucharistia, lucem suam diffundit in totam hebdomadam et rationem nobis dat ad curam habendam de natura deque pauperibus.
(교황, 프란치스코, 회칙, 찬미받으소서 300:12)
Extra hanc in Amore conformationem, extra Spiritus praesentiam qui eum in cordibus nostris diffundit (cfr Rom 5,5), Iesum confiteri ut Dominum non possumus (cfr 1 Cor 12,3).
(교황, 프란치스코, 회칙, 신앙의 빛 32:10)

SEARCH

MENU NAVIGATION