도구

도구

라틴어 문장 검색

Unde pronuntiandum est veteres indulsisse copiae per varietatem, ut dicebant exanimos et exanimes, inermos et inermes, tum hilaros atque hilares:
(Macrobii Saturnalia, Liber I, IV. 16:1)
Soli Postumiano antiquior visa est instruendarum cura defensionum, in cuius abnuentis locum Eusebium Graia et doctrina et facundia clarum rhetorem subrogavi, insinuatumque omnibus, ut ab exorto die se nobis indulgerent, quandoquidem nullis hodie officiis publicis occupari fas esset:
(Macrobii Saturnalia, Liber I, VI. 2:2)
ceteris autem ut praetexta tantum uterentur indultum, sed usque ad eos quorum parentes equo stipendia iusta meruissent:
(Macrobii Saturnalia, Liber I, VI. 12:1)
Nec Q. Ciceroni fratri circa similem mordacitatem pepercit.
(Macrobii Saturnalia, Liber II, III. 4:1)
Agite, antequam surgendum nobis sit, vino indulgeamus:
(Macrobii Saturnalia, Liber II, VIII. 4:2)
Et idem, cum miserabilem fortunam suam faceret, ut victo sibi parceretur:
(Macrobii Saturnalia, Liber IV, II. 11:1)
Haec enim omnia misericordiam movent, quoniam indignum videtur negari sibi quod aliis indultum sit.
(Macrobii Saturnalia, Liber IV, V. 2:6)
Quid, quod pro Lycaone Homerico, qui inter fugientes deprehensus non mirum si ad preces confugerat, nec tamen Achilles propter occisi Patrocli dolorem pepercit, simili conditione Magus in medio tumultu subornatus est:
(Macrobii Saturnalia, Liber V, II. 16:1)
— Quanto magis te istiusmodi esse intellego, Tanto, Antigona, magis me par est tibi consulere [et] parcere.
(Macrobii Saturnalia, Liber VI, II. 17:3)
Iamdudum, inquit, multa de Virgilio Servium gestit interrogare, quorum enarratio respicit officium litteratoris, et tempus indulgeri optat quo de obscuris ac dubiis sibi a doctiore fiat certior.
(Macrobii Saturnalia, Liber VI, VII. 2:2)
quippe Antigonus rex Theocritum Chium, de quo iuraverat quod ei parsurus esset, occidit propter scomma ab eodem de se dictum.
(Macrobii Saturnalia, Liber VII, III. 12:2)
Et quia a ceteris expeditus mihi te paulisper indulges, modo autem nobis de aqua sermo fuit, quaero:
(Macrobii Saturnalia, Liber VII, XIV. 1:1)
quo spes, quoque ira vocasset, Ferre manum, et numquam temerando parcere ferro:
(마르쿠스 안나이우스 루카누스, 파르살리아, 1권 2:74)
et ignavum, rediturae parcere vitae.
(마르쿠스 안나이우스 루카누스, 파르살리아, 1권 5:40)
parvum sed fessa senectus Sanguinis effudit iugulo, flammisque pepercit.
(마르쿠스 안나이우스 루카누스, 파르살리아, 2권 2:45)

LOGIN

로그인

회원가입

SEARCH

MENU NAVIGATION