라틴어 문장 검색

Tu quamcumque deus tibi fortunauerit horamgrata sume manu neu dulcia differ in annum,ut quocumque loco fueris uixisse libenterte dicas;
(호라티우스의 첫번째 편지, 1113)
Hae latebrae dulces et, iam si credis, amoenae incolumem tibi me praestant septembribus horis.
(호라티우스의 첫번째 편지, 167)
Dulcia inexpertis cultura potentis amici;
(호라티우스의 첫번째 편지, 1840)
Inter cuncta leges et percontabere doctos,qua ratione queas traducere leniter aeuum,num te semper inops agitet uexetque cupido,num pauor et rerum mediocriter utilium spes,uirtutem doctrina paret naturane donet, quid minuat curas, quid te tibi reddat amicum,quid pure tanquillet, honos an dulce lucellum,an secretum iter et fallentis semita uitae.
(호라티우스의 첫번째 편지, 1847)
ut male sanosadscripsit Liber Satyris Faunisque poetas,uina fere dulces oluerunt mane Camenae;
(호라티우스의 첫번째 편지, 192)
Romae dulce diu fuit et sollemne reclusamane domo uigilare, clienti promere iura,cautos nominibus rectis expendere nummos, maiores audire, minori dicere per quaecrescere res posset, minui damnosa libido.
(호라티우스의 두번째 편지, 142)
quin etiam canet indoctum, sed dulce bibenti.
(호라티우스의 두번째 편지, 24)
et tamen idemscire uolam quantum simplex hilarisque nepotidiscrepet et quantum discordet parcus auaro.
(호라티우스의 두번째 편지, 294)
' deciens centena dedisses huic parco, paucis contento, quinque diebusnil erat in loculis;
(호라티우스의 풍자, 1권, 03장9)
parcius hic vivit:
(호라티우스의 풍자, 1권, 03장30)
amicus dulcis, ut aequum est,cum mea conpenset vitiis bona, pluribus hisce, si modo plura mihi bona sunt, inclinet, amarisi volet:
(호라티우스의 풍자, 1권, 03장49)
cum me hortaretur, parce frugaliter atqueviverem uti contentus eo quod mi ipse parasset:
(호라티우스의 풍자, 1권, 04장59)
sic dulcis amicis occurram;
(호라티우스의 풍자, 1권, 04장76)
accurrit quidam notus mihi nomine tantumarreptaque manu 'quid agis, dulcissime rerum?
(호라티우스의 풍자, 1권, 09장2)
Avidienus, cui Canis ex vero dictum cognomen adhaeret,quinquennis oleas est et silvestria cornaac nisi mutatum parcit defundere vinum etcuius odorem olei nequeas perferre, licebitille repotia, natalis aliosve dierum festos albatus celebret, cornu ipse bilibricaulibus instillat, veteris non parcus aceti.
(호라티우스의 풍자, 2권, 02장37)

SEARCH

MENU NAVIGATION