라틴어 문장 검색 - 기본형 apte

non adiit apte nec legit idonea, credo, tempora nec petiit horamque animumque vacantem.

Adde, quod est iuvenis, quod naturale decoris munus habet formasque apte fingetur in omnes, et quod erit iussus, iubeas licet omnia, fiet.

Sed extollere cupimus maximum momentum familiae, quoniam “locus est ubi vita Dei donum apte potest accipi et defendi contra multiplices incursiones quibus obicitur, et crescere valet prout verus humanus postulat auctus.

iam cum omnis oratio tris habeat virtutes, ut emendata, ut dilucida, ut ornata sit (quia dicere apte, quod est praecipuum, plerique ornatui subiiciunt), totidem vitia, quae sunt supra dictis contraria, emendate loquendi regulam, quae grammatices prior pars est, examinet.

appareat alioqui non tam insertum quam adplicitum, vel quod dissimilis est ceteris vel quod plerumque adsumi etiam parum apte solet, non quia desideratur sed quia paratus est:

hi fere aut in persuadendo aut in dicendo apte ad persuadendum positum orandi munus sunt arbitrati.

Sed hic quia latius fusus est locus mixtusque cum elocutione, tractabitur cum praecipere de apte dicendo coeperimus.

quae ut propria sint et dilucida et ornata et apte collocentur, si tota vita laborandum est, omnis studiorum fructus amissus est.

nam cum Latina, significantia, ornata, cum apte sunt collocata, quid amplius laboremus?

qui si vitiosus est, licet et vincta sit et apte cadens oratio, tamen merito incomposita dicatur.

sed totum hoc apte dicere non elocutionis tantum genere constat, sed est cum inventione commune.

illud est diligentius docendum, eum demum dicere apte, qui non solum quid expediat, sed etiam quid deceat inspexerit.

ipsam togam rotundam esse et apte caesam velim, aiter enim multis modis fiet enormis.

Idem tamen subicit nihil esse temptandum, nisi cum apte poterit tempestiveque temptari.

satis enim apte dici suspirium potest.