라틴어 문장 검색

eodem loco brevis utique gravem habebit sonum, ideoque positam ante se id est ab ultima tertiam acuet.
(퀸틸리아누스, 변론 가정 교육, Liber I 178:3)
et illa per sonos accidunt, quae demonstrari scripto non possunt, vitia oris et linguae:
(퀸틸리아누스, 변론 가정 교육, Liber I 180:1)
sunt etiam proprii quidam et inenarrabiles soni, quibus nonnunquam nationes reprehendimus.
(퀸틸리아누스, 변론 가정 교육, Liber I 181:1)
quod tota positionis eiusdem in diversos flexus eunt?
(퀸틸리아누스, 변론 가정 교육, Liber I 236:2)
ut ex habitu, quemadmodum dixi, Longos et Rufos, ex sono strepere, murmurare;
(퀸틸리아누스, 변론 가정 교육, Liber I 258:3)
quaeri solet, in scribendo praepositiones sonum quem iunctae efficiunt, an quem separatae, observare conveniat:
(퀸틸리아누스, 변론 가정 교육, Liber I 273:1)
ut, cum dico optinuit (secundam enim b litteram ratio poscit, aures magis audiunt p) et immunis, illud enim, quod veritas exigit, sequentis syllabae sono victum m gemina .
(퀸틸리아누스, 변론 가정 교육, Liber I 273:2)
nostri praeceptores seruum ceruumque u et o litteris scripserunt, quia subiecta sibi vocalis in unum sonum coalescere et confundi nequiret;
(퀸틸리아누스, 변론 가정 교육, Liber I 292:1)
in quo pueris nobis ad pinguem sane sonum qu et oi utebantur, tantum ut ab illo qui distingueretur.
(퀸틸리아누스, 변론 가정 교육, Liber I 293:2)
superest lectio, in qua puer ut sciat, ubi suspendere spiritum debeat, quo loco versum distinguere, ubi claudatur sensus, unde incipiat, quando attollenda vel summittenda sit vox, quo quidque flexu, quid lentius, celerius, concitatius, lenius dicendum, demonstrari nisi in opere ipso non potest.
(퀸틸리아누스, 변론 가정 교육, Liber I 303:1)
esse tamen flexum quendam, quo distinguantur ab iis, in quibus poeta persona sua utetur.
(퀸틸리아누스, 변론 가정 교육, Liber I 305:2)
aut quo melius vel defendet reum vel reget consilia, qui citharae sonos nominibus et spatiis distinxerit?
(퀸틸리아누스, 변론 가정 교육, Liber I 334:2)
atque claros nomine sapientiae viros, nemo dubitaverit, studiosos musices fuisse, cum Pythagoras atque eum secuti acceptam sine dubio antiquitus opinionem vulgaverint, mundum ipsum ratione esse compositum, quam postea sit lyra imitata, nec illa modo contenti dissimilium concordia, quam vocant ἁρμονίαν, sonum quoque iis motibus dederint.
(퀸틸리아누스, 변론 가정 교육, Liber I 343:1)
vocis rationem Aristoxenus musicus dividit in ῥυθμόν et μέλοσ, quorum alterum modulatione, alterum canore ac sonis constat.
(퀸틸리아누스, 변론 가정 교육, Liber I 353:2)
quorum unum ad gestum, alterum ad collocationem verborum, tertium ad flexus vocis, qui sunt in agendo quoque plurimi, pertinet:
(퀸틸리아누스, 변론 가정 교육, Liber I 353:4)

SEARCH

MENU NAVIGATION