라틴어 문장 검색

Tryphaena lacrimas effudit decepta supplicio - vera enim stigmata credebat captivorum frontibus impressa - sciscitarique submissius coepit, quod ergastulum intercepisset errantes, aut cuius tam crudeles manus in hoc supplicium durassent.
(페트로니우스, 사티리콘, TITI PETRONI ARBITRI SATYRICON 105:19)
Haec ut turbato clamore mulier effudit, haesit paulisper acies, revocataeque ad pacem manus intermisere bellum.
(페트로니우스, 사티리콘, TITI PETRONI ARBITRI SATYRICON 109:1)
Non recessit tamen miles, sed eadem exhortatione temptavit dare mulierculae cibum, done ancilla vini certe ab eo odore corrupta primum ipsa porrexit ad humanitatem invitantis victam manum, deinde refecta potione et cibo expugnare dominae pertinaciam coepit et 'Quid proderit' inquit 'hoc tibi, si soluta inedia fueris, si te vivam sepelieris, si antequam fata poscant, indemnatum spiritum effuderis?
(페트로니우스, 사티리콘, TITI PETRONI ARBITRI SATYRICON 111:12)
nam spiritus, extra qui furit effusus, funesto spargitur aestu.
(페트로니우스, 사티리콘, TITI PETRONI ARBITRI SATYRICON 120:5)
" Cum haec Eumolpos ingenti volubilitate verborum effudisset, tandem Crotona intravimus.
(페트로니우스, 사티리콘, TITI PETRONI ARBITRI SATYRICON 124:26)
Crines ingenio suo flexi per totos se umeros effuderant, frons minima et quae radices capillorum retro flexerat, supercilia usque ad malarum scripturam currentia et rursus confinio luminum paene permixta, oculi clariores stellis extra lunam fulgentibus, nares paululum inflexae et osculum quale Praxiteles habere Dianam credidit.
(페트로니우스, 사티리콘, TITI PETRONI ARBITRI SATYRICON 126:23)
Oppono ego manus oculis meis, nullisque effusis precibus, quia sciebam quid meruissem, verberibus sputisque.
(페트로니우스, 사티리콘, TITI PETRONI ARBITRI SATYRICON 132:5)
Haec ut iratus effudi, |illa solo fixos oculos aversa tenebat, nec magis incepto vultum sermone movetur quam lentae salices lassove papavera collo.
(페트로니우스, 사티리콘, TITI PETRONI ARBITRI SATYRICON 132:20)
| Ut solvit ergo licio pannum, partem leguminis super mensam effudit iussitque me diligenter purgare.
(페트로니우스, 사티리콘, TITI PETRONI ARBITRI SATYRICON 135:5)
. . | Iam reliqui revolutam passimque per totum effusam pavimentum collegerant fabam, orbatique, ut existimo, duce redierant in templum, cum ego praeda simul atque [hac] vindicta gaudens post lectum occisum anserem mitto vulnusque cruris haud altum aceto diluo.
(페트로니우스, 사티리콘, TITI PETRONI ARBITRI SATYRICON 136:13)
Sed hesterno die mulier quaedam haud inculta ianuam intravit, cumque diu mecum esset locuta et me accersito sermone lassasset, ultimo coepit dicere, te noxam meruisse daturumque serviles poenas, si laesus in querella perseverasset" . . . Nondum querellam finieram, cum Chrysis intervenit amplexuque effusissimo me invasit et Teneo te inquit qualem speraveram:
(페트로니우스, 사티리콘, TITI PETRONI ARBITRI SATYRICON 139:6)
hinc signa effusa per orbem et permutatis disiunctus mensibus annus.
(페트로니우스, 사티리콘, POEMS 3:3)
Non illam quaero, quae, cum libitum est, concipit, Dein portat onus ignotum certis mensibus, Novissime prolapsam effundit sarcinam;
(파이드루스, 이솝 우화, Liber Tertius, Canis ad agnum.5)
Lux rapitur oculis et simul vis grandinis Effusa trepidos passim comites dissipat, Sibi quemque cogens petere praesidium fuga.
(파이드루스, 이솝 우화, Appendix: Fabulae Novae, Duo iuvenes sponsi dives et pauper: Fortunam interdum praeter spem hominibus favere.8)
sed non minus non servat modum qui infra rem quam qui supra, qui astrictius quam qui effusius dicit.
(소 플리니우스, 편지들, 1권, letter 20 20:3)

SEARCH

MENU NAVIGATION