라틴어 문장 검색

et, ne tanto secreto nuda praestetur adsertio, auctoritates veterum de singulis consulamus.
(Macrobii Saturnalia, Liber I, XVII. 6:3)
nam consultus Apollo Clarius, quis deorum habendus sit qui vocatur Ἰαὼ, ita effatus est:
(Macrobii Saturnalia, Liber I, XVIII. 19:2)
Consulunt hunc deum et absentes missis diplomatibus consignatis:
(Macrobii Saturnalia, Liber I, XXIII. 14:1)
Sic et imperator Traianus initurus ex ea provincia Parthiam cum exercitu constantissimae religionis hortantibus amicis, qui maxima huiusce numinis ceperant experimenta, ut de eventu consuleret rei coeptae, egit Romano consilio prius explorando fidem religionis, ne forte fraus subesset humana:
(Macrobii Saturnalia, Liber I, XXIII. 14:3)
Tunc aliis codicillis conscriptis signatisque consuluit, an Romam perpetuo bello rediturus esset?
(Macrobii Saturnalia, Liber I, XXIII. 16:1)
Querenti deinde Vatinio, quod gravatus esset domum ad se infirmatum venire, respondit:
(Macrobii Saturnalia, Liber II, III. 5:3)
Cum de Tyriae purpurae quam emi iusserat obscuritate quereretur, dicente venditore:
(Macrobii Saturnalia, Liber II, IV. 14:1)
Nomenculatori suo, de cuius oblivione querebatur, dicenti:
(Macrobii Saturnalia, Liber II, IV. 15:1)
Satis serio et Catonem laudavit et sibi, ne quis adfectaret res novare, consuluit.
(Macrobii Saturnalia, Liber II, IV. 18:5)
Superfuit corvo memoria, ut et illa quibus dominum querentem solebat audire subtexeret:
(Macrobii Saturnalia, Liber II, IV. 30:9)
Sed, ut a feminis ad viros et a lascivis iocis ad honestos revertar, Cascellius iuris consultus urbanitatis mirae libertatisque habebatur, praecipue tamen is iocus eius innotuit.
(Macrobii Saturnalia, Liber II, VI. 1:1)
Forte his diebus Cascellius consultus a quodam, an nux pinea pomum esset, respondit:
(Macrobii Saturnalia, Liber II, VI. 1:3)
— Pecudumque reclusis Pectoribus inhians spirantia consulit exta.
(Macrobii Saturnalia, Liber III, V. 2:3)
neque eam praetores aut tribuni, ut plerasque alias, sed ex omnium bonorum consilio et sententia ipsi consules pertulerunt, cum res publica ex luxuria conviviorum maiora quam credi potest detrimenta pateretur, siquidem eo res redierat, ut gula inlecti plerique ingenui pueri pudicitiam et libertatem suam venditarent, plerique ex plebe Romana vino madidi in comitium venirent, et ebrii de rei publicae salute consulerent.
(Macrobii Saturnalia, Liber III, XVII. 4:3)
Deinde ausus suos inefficaces queritur:
(Macrobii Saturnalia, Liber IV, II. 5:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION