라틴어 문장 검색

Et Venus, quod Aeneas in mari vexatur ira Iunonis, quam invidiose de loco queritur Neptuno:
(Macrobii Saturnalia, Liber IV, III. 15:3)
Et Demosthenes, cum queritur quendam a Midia circumventum, ex causa auget invidiam.
(Macrobii Saturnalia, Liber IV, IV. 2:1)
Sed et materia apud rhetoras pathos movet, ut dum queritur Cicero flammam ex lignis viridibus factam atque ibi inclusum fumo necatum.
(Macrobii Saturnalia, Liber IV, IV. 17:2)
Idem facit et cum flagellis caesum queritur civem Romanum.
(Macrobii Saturnalia, Liber IV, IV. 17:5)
Et Iuturna, cum queritur quod adiuvare fratrem prohibeatur:
(Macrobii Saturnalia, Liber IV, IV. 25:1)
Quid primum deserta querar?
(Macrobii Saturnalia, Liber IV, VI. 12:8)
O praestans animi iuvenis, quantum ipse feroci Virtute exuperas, tanto me inpensius aequum est Consulere, et reliqua.
(Macrobii Saturnalia, Liber V, I. 16:4)
Si tamen me consulas, non negabo nonnumquam Virgilium in transferendo densius excoluisse, ut in hoc loco:
(Macrobii Saturnalia, Liber V, XI. 1:2)
Nam quia Arcturus iuxta septentrionem est, Taurus vero in quo Hyades sunt, sed et Orion, in regione austri sunt, crebram cervicis reflexionem in Palinuro sidera consulente descripsit.
(Macrobii Saturnalia, Liber V, XI. 11:3)
Item, ne ignoraremus quo duce classis Graecorum ignotum sibi Troiae litus invenerit, cum de Calchante quereretur, ait:
(Macrobii Saturnalia, Liber V, XIV. 13:1)
O praestans animi iuvenis, quantum ipse feroci Virtute exuperas, tanto me inpensius aequum est Consulere atque omnes metuentem expendere causas.
(Macrobii Saturnalia, Liber VI, II. 17:1)
— Quanto magis te istiusmodi esse intellego, Tanto, Antigona, magis me par est tibi consulere [et] parcere.
(Macrobii Saturnalia, Liber VI, II. 17:3)
Illic enim aeque Venus Troianis tempestate laborantibus cum Iove queritur, et secuntur verba Iovis filiam consolantis spe futurorum.
(Macrobii Saturnalia, Liber VI, II. 31:3)
et omne hoc infortunium pudoris sui inputat consulenti.
(Macrobii Saturnalia, Liber VII, II. 5:3)
Illa vero scommata directa laetitia eum in quem dicuntur infundunt, si virum fortem vitupere quasi salutis suae prodigum et pro aliis mori volentem, aut si obieceris liberali quod res suas profundat minus sibi quam aliis consulendo.
(Macrobii Saturnalia, Liber VII, III. 20:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION