라틴어 문장 검색

praeclare is quidem, qui et amico permiserit et se ostenderit de hoc toto genere nihil laborare.
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 투스쿨라눔의 대화, 1권 102:5)
quid igitur mihi ferarum laniatus oberit nihil sentienti?
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 투스쿨라눔의 대화, 1권 103:8)
praeclare Anaxagoras, qui cum Lampsaci moreretur, quaerentibus amicis, velletne Clazomenas in patriam, si quid accidisset, auferri, nihil necesse est inquit, undique enim ad inferos tantundem viae est.
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 투스쿨라눔의 대화, 1권 103:9)
Tenendum est igitur nihil curandum esse post mortem, cum multi inimicos etiam mortuos poeniuntur.
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 투스쿨라눔의 대화, 1권 105:7)
totus igitur hic locus est contemnendus in nobis, non neglegendus in nostris, ita tamen, ut mortuorum corpora nihil sentire vivi sentiamus;
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 투스쿨라눔의 대화, 1권 107:8)
quantum autem consuetudini famaeque dandum sit, id curent vivi, sed ita, ut intellegant nihil id ad mortuos pertinere.
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 투스쿨라눔의 대화, 1권 108:1)
nemo parum diu vixit, qui virtutis perfectae perfecto functus est munere.
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 투스쿨라눔의 대화, 1권 108:3)
nihil enim iam adquirebatur, cumulata erant officia vitae, cum fortuna bella restabant.
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 투스쿨라눔의 대화, 1권 108:6)
quare si ipsa ratio minus perficiat, ut mortem neglegere possimus, at vita acta perficiat, ut satis superque vixisse videamur.
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 투스쿨라눔의 대화, 1권 108:7)
etsi enim nihil habet in se gloria cur expetatur, tamen virtutem tamquam umbra sequitur.
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 투스쿨라눔의 대화, 1권 108:9)
nihil certi, sed quod esset optimum homini.
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 투스쿨라눔의 대화, 1권 113:3)
ego autem, Brute, necesse mihi quidem esse arbitror philosophari - nam quid possum, praesertim nihil agens, agere melius?
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 투스쿨라눔의 대화, 2권 1:3)
sed qui non modo quia necesse est mori, verum etiam quia nihil habet mors quod sit horrendum, mortem non timet, magnum is sibi praesidium ad beatam vitam comparavit.
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 투스쿨라눔의 대화, 2권 2:4)
quod vitare nullo modo potuimus, nisi nihil omnino scriberemus.
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 투스쿨라눔의 대화, 2권 3:2)
etenim si orationes, quas nos multitudinis iudicio probari volebamus (popularis est enim illa facultas, et effectus eloquentiae est audientium adprobatio) - sed si reperiebantur non nulli, qui nihil laudarent nisi quod se imitari posse confiderent, quemque sperandi sibi, eundem bene dicendi finem proponerent, et cum obruerentur copia sententiarum atque verborum, ieiunitatem et famem se malle quam ubertatem et copiam dicerent, unde erat exortum genus Atticorum is ipsis, qui id sequi se profitebantur, ignotum, qui iam conticuerunt paene ab ipso foro inrisi:
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 투스쿨라눔의 대화, 2권 3:3)

SEARCH

MENU NAVIGATION