라틴어 문장 검색

et metuunt magni naturam credere mundi exitiale aliquod tempus clademque manere, cum videant tantam terrarum incumbere molem!
(루크레티우스, 사물의 본성에 관하여, Liber Sextus 18:12)
ancipiti trepidant igitur terrore per urbis, tecta superne timent, metuunt inferne cavernas terrai ne dissoluat natura repente, neu distracta suum late dispandat hiatum idque suis confusa velit complere ruinis.
(루크레티우스, 사물의 본성에 관하여, Liber Sextus 19:7)
et graviter partim metuentes limina leti vivebant ferro privati parte virili, et manibus sine non nulli pedibusque manebant in vita tamen et perdebant lumina partim.
(루크레티우스, 사물의 본성에 관하여, Liber Sextus 39:2)
Nec Q. Ciceroni fratri circa similem mordacitatem pepercit.
(Macrobii Saturnalia, Liber II, III. 4:1)
Et idem, cum miserabilem fortunam suam faceret, ut victo sibi parceretur:
(Macrobii Saturnalia, Liber IV, II. 11:1)
Quid, quod pro Lycaone Homerico, qui inter fugientes deprehensus non mirum si ad preces confugerat, nec tamen Achilles propter occisi Patrocli dolorem pepercit, simili conditione Magus in medio tumultu subornatus est:
(Macrobii Saturnalia, Liber V, II. 16:1)
Istic nunc, metuende, iace, et reliqua.
(Macrobii Saturnalia, Liber V, II. 17:5)
O praestans animi iuvenis, quantum ipse feroci Virtute exuperas, tanto me inpensius aequum est Consulere atque omnes metuentem expendere causas.
(Macrobii Saturnalia, Liber VI, II. 17:1)
— Quanto magis te istiusmodi esse intellego, Tanto, Antigona, magis me par est tibi consulere [et] parcere.
(Macrobii Saturnalia, Liber VI, II. 17:3)
quippe Antigonus rex Theocritum Chium, de quo iuraverat quod ei parsurus esset, occidit propter scomma ab eodem de se dictum.
(Macrobii Saturnalia, Liber VII, III. 12:2)
Quod aeque in cibi varietate metuendum nulla similitudo, ratio nulla persuadet.
(Macrobii Saturnalia, Liber VII, V. 15:2)
Contra qui metuunt qua ratione pallescunt?
(Macrobii Saturnalia, Liber VII, XI. 7:2)
natura enim, cum quid de extrinsecus contingentibus metuit, in altum tota demergitur:
(Macrobii Saturnalia, Liber VII, XI. 7:4)
quo spes, quoque ira vocasset, Ferre manum, et numquam temerando parcere ferro:
(마르쿠스 안나이우스 루카누스, 파르살리아, 1권 2:74)
et ignavum, rediturae parcere vitae.
(마르쿠스 안나이우스 루카누스, 파르살리아, 1권 5:40)

SEARCH

MENU NAVIGATION