라틴어 문장 검색

Si qua fidem meruit superos mirata vetustas, Illis et volucres metuunt insistere ramis, Et lustris recubare ferae:
(마르쿠스 안나이우스 루카누스, 파르살리아, 3권 5:4)
Sed parvo Fortuna viri contenta pavore, Plena redit, solitoque magis favere secundi Et veniam meruere dei.
(마르쿠스 안나이우스 루카누스, 파르살리아, 4권 2:1)
Magna virtute merendum est, Caesar ut, amissis inter tot millia paucis, Hoc damnum clademque vocet.
(마르쿠스 안나이우스 루카누스, 파르살리아, 4권 5:60)
coeloque pepercit, Quod non Phlegraeis Antaeum sustulit arvis.
(마르쿠스 안나이우스 루카누스, 파르살리아, 4권 6:7)
At tibi nos (quando non proderit ista silere, A quibus omne aevi senium sua fama repellit,) Digna damus, iuvenis, meritae praeconia vitae.
(마르쿠스 안나이우스 루카누스, 파르살리아, 4권 7:59)
Tunc in reges populosque merentes Sparsus honos, pelagique potens Phoebeia donis Exornata Rhodos, gelidique inculta iuventus Taygeti:
(마르쿠스 안나이우스 루카누스, 파르살리아, 5권 1:30)
Stetit aggere fulti Cespitis, intrepidus vultu, meruitque timeri Non metuens:
(마르쿠스 안나이우스 루카누스, 파르살리아, 5권 3:60)
quem numina numquam Destituunt, de quo male tunc Fortuna meretur, Cum post vota venit.
(마르쿠스 안나이우스 루카누스, 파르살리아, 5권 5:79)
castrorum in plebe merebat Ante feras Rhodani gentes:
(마르쿠스 안나이우스 루카누스, 파르살리아, 6권 2:18)
Ille, tegens alta suppressum mente dolorem, Mitis et a vultu penitus virtute remota, Parcite, ait, cives:
(마르쿠스 안나이우스 루카누스, 파르살리아, 6권 2:69)
Ignota tantum pietate merentur, An tacitis valuere minis?
(마르쿠스 안나이우스 루카누스, 파르살리아, 6권 4:49)
vel numina torque, Vel tu parce deis, et Manibus exprime verum Elysias resera sedes, ipsamque vocatam, Quos petat e nobis, Mortem tibi coge fateri.
(마르쿠스 안나이우스 루카누스, 파르살리아, 6권 5:47)
Styx, et, quos nulla meretur Thessalis Elysios:
(마르쿠스 안나이우스 루카누스, 파르살리아, 6권 6:37)
Ducis omina nato Pompeiana canat nostri modo militis umbra, Si bene de vobis civilia bella merentur.
(마르쿠스 안나이우스 루카누스, 파르살리아, 6권 6:48)
Ne parce, precor.
(마르쿠스 안나이우스 루카누스, 파르살리아, 6권 7:20)

SEARCH

MENU NAVIGATION