라틴어 문장 검색

Pausistratus primo ut in re necopinata turbatus parumper, deinde vetus miles celeriter collecto animo terra melius arceri quam maria hostes posse ratus, armatos duobus agminibus ad promunturia, quae cornibus obiectis ab alto portum faciunt, ducit, inde facile telis ancipitibus hostem summoturus.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XXXVII 120:1)
hae fundae Samaeos cohibuerunt, ne tam crebro neve tam audacter erumperent, adeo ut precarentur ex muris Achaeos ut parumper abscederent et se cum Romanis stationibus pugnantes quiete spectarent.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XXXVIII 361:1)
hostis levis et velox et repentinus, qui nullum usquam tempus, nullum locum quietum aut securum esse sineret;
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XXXIX 7:2)
ne quis etiam errore labatur vestrum, Quirites, non sum securus.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XXXIX 173:1)
belli auctores tres et quadraginta securi percussit.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XXXIX 375:5)
vos senatores Campanos securi non percussistis?
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XXXIX 444:3)
Celtiberi parumper incertis animis fluctuati sunt:
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XL 376:1)
videbam quam impar esset sors, cum ille vobis bellum pararet vos ei securam pacem praestaretis, quamquam mihi quidem non parare sed gerere paene bellum videbatur.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XLII 137:1)
mota parumper acies, non iusto decursu tamen, ne stetisse tantum in armis viderentur;
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XLII 555:1)
vixdum ad consulem se pervenisse et audisse oppidum expugnatum, principes securi percussos, sub corona ceteros venisse.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XLIII 45:1)
nec Popilius securior quam debebat esse inter tam mobilia ingenia erat.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XLIII 246:1)
obstupefactus tam violento imperio parumper cum haesitasset, faciam inquit quod censet senatus.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XLV 126:1)
Stratius cum eo fuit medicus, ad id ipsum a non securo Eumene Romam missus speculator rerum, quae a fratre agerentur, monitorque fidus, si decidi fide vidisset.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XLV 207:1)
duo securi percussi viri insignes, Andronicus, Andronici filius, Aetolus, quod patrem secutus arma contra populum Romanum tulisset, et Neo Thebanus, quo auctore societatem cum Perseo iunxerant.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XLV 380:1)
duas mihi aliquis contiones parumper faciat, unam militum Macedonicorum, puram alteram et integrioris iudicii a favore et odio, universi populi Romani.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XLV 446:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION