라틴어 문장 검색

signa militaria novem adempta;
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XXVII 625:2)
illi, sicut Campani Capuam Tuscis veteribus cultoribus ademptam, Mamertini in Sicilia Messanam, sic Regium habituri perpetuam sedem erant, nec populum Romanum nec socios populi Romani ultro lacessituri bello:
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XXVIII 423:2)
ipsa cunctatio facultatem detractandae pugnae ademit;
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XXVIII 454:1)
aestus quoque arbitrium moderandi naves ademerat.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XXVIII 454:3)
mos vetustus erat Romanis, cum quo nec foedere nec aequis legibus iungeretur amicitia, non prius imperio in eum tamquam pacatum uti quam omnia divina humanaque dedidisset, obsides accepti, arma adempta, praesidia urbibus imposita forent.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XXVIII 505:1)
ceterum se neque arma iis adempturum neque obsides imperaturum - quippe ea pignera timentium rebellionem esse;
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XXVIII 507:1)
frumentum Siculorum civitatibus imperat, ex Italia advecto parcit;
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Book XXIX권 15:2)
cui cum iussu tribunorum ademptum poculum esset, iurgium inde et clamor, pugna postremo orta inter Plemini milites tribunorumque, ut suis quisque opportunus advenerat, multitudine simul ac tumultu crescente.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Book XXIX권 126:1)
qui enim convenire quem modo civitas iuvenem admodum unum recuperandae Hispaniae delegerit ducem, quem recepta ab hostibus Hispania ad imponendum Punico bello finem creaverit , spe destinaverit Hannibalem ex Italia retracturum, Africam subacturum, eum repente, tamquam Q. Pleminium, indicta causa prope damnatum, ex provincia revocari, cum ea quae in se nefarie facta Locrenses quererentur ne praesente quidem Scipione facta dicerent, neque aliud quam patientia aut pudor, quod legato pepercisset, insimulari posset?
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Book XXIX권 282:1)
ceterum nebula sub idem ferme tempus quo pridie exorta conspectum terrae ademit, et ventus premente nebula cecidit.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Book XXIX권 378:2)
nam et Claudius Livio collegae equum ademit, quod a populo damnatus actusque in exsilium fuerat, et Livius Claudio, quod falsum in se testimonium dixisset et quod non bona fide secum in gratiam redisset.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Libri XXIX Periocha21)
singulos deinde separatim Laelium ac Masinissam seductos obtestatur ut, quantum nox providentiae adimat, tantum diligentia expleant curaque:
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XXX 56:1)
et clamor inter caedem et volnera sublatus an ex trepidatione nocturna esset confusis sensum veri adimebat.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XXX 64:1)
quoniam eius arbitrium qui possint adimant, secundam fidem praestare ne viva in potestatem Romanorum veniat.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XXX 198:2)
populo Romano usitata ac prope iam obsoleta ex victoria gaudia esse, ac plus paene parcendo victis quam vincendo imperium auxisse.
(티투스 리비우스, 로마 건국사, Liber XXX 570:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION