라틴어 문장 검색 - 기본형 recte

quae si recte semper initio dicendi tractarentur, nihil prooemio opus esset.

id est ἔνδοξον, ἄδοξον, ἀμφίδοξον, παράδοξον, δυσπαρακολούθητον. sunt quibus recte videtur adiici turpe, quod alii humili, alii admirabili subiiciunt.

aut cum est quidem in re narrationi locus, sed aut ante iudici nota sunt omnia aut priore loco recte exposita.

nam cum pro petitore dicunt et expositione, tanquam priores agant, uti solent et contradictione, tanquam respondeant, idque fit recte.

nec in ulla parte intentior est index, eoque nihil recte dictum perit.

primum, quia pleraque gratiora sunt, si inventa subito nec domo adlata, sed inter dicendum ex re ipsa nata videantur, unde illa non iniucunda schemata, paene excidit mihi, et fugerat me, et recte admones.

recte enim Graeci praecipiunt, Non temptanda, effici omnino non possint.

et quoniam est quaedam inter syllogismum et epichirema vicinitas, potest videri hoc nomine recte abusus.

debet etiam nota esse recte argumenta tractaturo vis et natura omnium rerum, et quid quaeque earum plerumque efficiat;

velut propensius, eum qui recte valeat in crastinum perventurum;

causae porro non ad convincendum modo, quod obiicitur, sed ad defendendum quoque excuti solent, cum quis se recte fecisse, id est honesta causa, contendit;

aut per partes, ut rhetorice est inveniendi recte et disponendi et eloquendi cum, firma memoria et cum actionis scientia.

ut, quia proprium est boni recte facere, iracundi verbis aut manu male facere, facta haec ab ipsis esse credantur aut contra.

si bonum iustitia, est recte iudicandum;

recte.