라틴어 문장 검색 - 기본형 recte

recte autem , causas non utique ab ultimo esse repetendas, ut Medea, utinam ne in nemore Pelio;

si defecerint omnia, videndum erit, an obtineri possit, ne illud quidem recte factum.

et aliquando tamen eorum non oratio modo, sed vita etiam, vultus denique, incessus, habitus recte incusari solet;

At in scholis recte et propositioniblis et contradictionibus occurremus, ut in locum, id est primum et secundum, plurimum exerceamur.

Sed et singula, interimque recte, ponuntur, ut ipsum illud silent leges inter arma;

recte igitur Clodius ut hostis occiditur est;

non utique, nondum enim insidiatorem . Sed fit vera connexio, recte igitur insidiator ut hostis occiditur;

cum de qualitate alicuius rei quaestio est, probationibus uniuscuiusque rei recte subiungitur.

alteram Graeci πάθοσ vocant, quod nos vertentes recte ac proprie adfectum dicimus, alteram cuius nomine, ut ego quidem sentio, caret sermo Romanus;

mihi quidem, sive id recte iudico sive amore immodico praecipui in eloquentia viri labor, mira quaedam in eo videtur fuisse urbanitas.

et in occurrendo, ut Cicero, audita falsa Vatinii morte, cum obvium libertum eius interrogasset, rectene omnia?

dicenti, recte, est?

nam ut in qualitate generali, in qua rectene factum quid an contra sit quaeritur, perpetua dominatur oratio, et quaestionem finitionis actiones plerumque satis explicant et omnia paene, in quibus de facto constat aut coniectura artificiali ratione colligitur, ita in iis causis, quae sunt frequentissimae, quae vel solis extra artem probationibus vel mixtis continentur, asperrima in hac parte dimicatio est, nec alibi dixeris magis mucrone pugnari.

Si occidisset, recte fecisset;

at haec tam timida defensio detrahit auctoritatem illi, qua recte dicebamus occisum.