도구

도구

라틴어 문장 검색

unum litus erit sopitis unaque tecto arbor, et ex una saepe bibemus aqua;
(섹스투스 프로페르티우스, 비가, 2권, poem 26b7)
parvaque iam magnis admoram fontibus ora (unde pater sitiens Ennius ante bibit, et cecinit Curios fratres et Horatia pila, regiaque Aemilia vecta tropaea rate, victricisque moras Fabii pugnamque sinistram Cannensem et versos ad pia vota deos, Hannibalemque Lares Romana sede fugantis, anseris et tutum voce fuisse Iovem), cum me Castalia speculans ex arbore Phoebus sic ait aurata nixus ad antra lyra:
(섹스투스 프로페르티우스, 비가, 3권, poem 32)
felix agrestum quondam pacata iuventus, divitiae quorum messis et arbor erant!
(섹스투스 프로페르티우스, 비가, 3권, poem 1313)
crimen et illa fuit, patria succensa senecta arboris in frondes condita Myrrha novae.
(섹스투스 프로페르티우스, 비가, 3권, poem 197)
Penthea non saevae venantur in arbore Bacchae, nec solvit Danaas subdita cerva rates;
(섹스투스 프로페르티우스, 비가, 3권, poem 2214)
occidat, immerita qui carpsit ab arbore uallum et struxit querulas rauca per ossa tubas, dignior obliquo funem qui torqueat Ocno, aeternusque tuam pascat, aselle, famem!
(섹스투스 프로페르티우스, 비가, 4권, poem 311)
lucus erat felix hederoso conditus antro, multaque natiuis obstrepit arbor aquis, Siluani ramosa domus, quo dulcis ab aestu fistula poturas ire iubebat ouis.
(섹스투스 프로페르티우스, 비가, 4권, poem 42)
Interea duplici texis dum litore classem inferno superoque mari, cadit omnis in aequor silva tibi nimiumque diu per utrumque recisus, Appennine, latus, navali qui arbore dives non minus in pelagus nemorum quam mittis aquarum.
(시도니우스 아폴리나리스, Carmina, Panegyricus 184)
Prosper conubio dies coruscat, quem Clotho niveis benigna pensis, albus quem picei lapillus Indi, quem pacis simul arbor et iuventae aeternumque virens oliva signet.
(시도니우스 아폴리나리스, Carmina, Sidonius Polemio suo salutem , Praefatio epithalamii dicti Polemio et Araneolae1)
proxima succedant, quibus esse et vivere promptum est, addere quis possis nil amplius, arbor et herba;
(시도니우스 아폴리나리스, Carmina, Epithalamium39)
seu ficto potius specu quiescit collis margine, qua nemus reflexum nativam dare porticum laborans non lucum arboribus facit, sed antrum.
(시도니우스 아폴리나리스, Carmina, Propempticon ad libellum21)
ingentes tiliae duae conexis frondibus, fomitibus abiunctis unam umbram non una radice confidunt, in cuius opacitate, cum me meus Ecdicius inlustrat, pilae vacamus, sed hoc eo usque, donec arborum imago contractior intra spatium ramorum recussa cohibeatur atque illic aleatorium lassis consumpto sphaeristerio faciat.
(시도니우스 아폴리나리스, 편지들, 2권, Sidonius Domitio suo salutem 15:2)
si turbo austrinus insorduit, immane turgescit, ita ut arborum comis quae margini insistunt superiectae asperginis fragor impluat.
(시도니우스 아폴리나리스, 편지들, 2권, Sidonius Domitio suo salutem 16:6)
ego autem, infelicis conscientiae mole depressus, vi febrium nuper extremum salutis accessi, utpote cui indignissimo tantae professionis pondus impactum est, qui miser, ante compulsus docere quam discere et ante praesumens bonum praedicare quam facere, tamquam sterilis arbor, cum non habeam opera pro pomis, spargo verba pro foliis.
(시도니우스 아폴리나리스, 편지들, 5권, Sidonius Apollinari suo salutem 3:2)
Verberant puppim, quatiunt carinam, ventilant spondas laterum rotundas, arborem circa volitant sinistrae sibila linguae.
(시도니우스 아폴리나리스, 편지들, 9권, Sidonius Firmino suo salutem. 3:7)

LOGIN

로그인

회원가입

SEARCH

MENU NAVIGATION