도구

도구

라틴어 문장 검색

Rogare populus hunc coronam existimat.
(파이드루스, 이솝 우화, Liber Quintus, Princeps tibicen.21)
Respondi nunc me intellegere maligne dictum quia ipse confiteretur, ceterum potuisse honorificum existimari.
(소 플리니우스, 편지들, 1권, letter 5 12:1)
Consulis an existimem te in tribunatu causas agere debere.
(소 플리니우스, 편지들, 1권, letter 23 1:1)
nec alia ex causa principiorum libri circumferuntur, quam quia existimatur pars aliqua etiam sine ceteris esse perfecta.
(소 플리니우스, 편지들, 2권, letter 5 12:1)
Ego et Cornelius Tacitus, adesse provincialibus iussi, existimavimus fidei nostrae convenire notum senatui facere excessisse Priscum immanitate et saevitia crimina quibus dari iudices possent, cum ob innocentes condemnandos, interficiendos etiam, pecunias accepisset.
(소 플리니우스, 편지들, 2권, letter 11 2:2)
Quod superest, rogo ut pari simplicitate, si qua existimabitis addenda commutanda omittenda, indicetis mihi.
(소 플리니우스, 편지들, 3권, letter 10 5:1)
quae tibi existimo tam mirabilia legenti fore, quam mihi audienti fuerunt.
(소 플리니우스, 편지들, 3권, letter 16 1:5)
Naturale est enim ut ea, quae quis adeptus est ipse, quam amplissima existimari velit.
(소 플리니우스, 편지들, 4권, letter 17 3:2)
deinde quod durum existimabam, te amantissimum mei fraudare voluptate quam ipse capiebam.
(소 플리니우스, 편지들, 5권, letter 1 12:2)
Cum plurima officia tua mihi grata et iucunda sunt, tum vel maxime quod me celandum non putasti, fuisse apud te de versiculis meis multum copiosumque sermonem, eumque diversitate iudiciorum longius processisse, exstitisse etiam quosdam, qui scripta quidem ipsa non improbarent, me tamen amice simpliciterque reprehenderent, quod haec scriberem recitaremque.
(소 플리니우스, 편지들, 5권, letter 3 1:1)
- primum ego officium scriptoris existimo, titulum suum legat atque identidem interroget se quid coeperit scribere, sciatque si materiae immoratur non esse longum, longissimum si aliquid accersit atque attrahit.
(소 플리니우스, 편지들, 5권, letter 6 42:2)
Etenim temerarium existimo divinare quam spatiosa sit causa inaudita, tempusque negotio finire cuius modum ignores, praesertim cum primam religioni suae iudex patientiam debeat, quae pars magna iustitiae est.
(소 플리니우스, 편지들, 6권, letter 2 8:1)
Quo magis quosdam e numero nostro improbavi, qui modo ad Celsum modo ad Nepotem, prout hic vel ille diceret, cupiditate audiendi cursitabant, et nunc quasi stimularent et accenderent, nunc quasi reconciliarent ac recomponerent, frequentius singulis, ambobus interdum propitium Caesarem ut in ludicro aliquo precabantur.
(소 플리니우스, 편지들, 6권, letter 5 5:2)
In summa solent quidam ex contubernalibus nostris existimare hanc orationem - iterum dicam - ut inter meas ὑπε`ρ *κτησιφῶντοσ esse:
(소 플리니우스, 편지들, 6권, letter 33 11:1)
Quia ipse, cum prima cognovi, iungere extrema quas avulsa cupio, te quoque existimo velle de Vareno et Bithynis reliqua cognoscere.
(소 플리니우스, 편지들, 7권, letter 10 1:1)

LOGIN

로그인

회원가입

SEARCH

MENU NAVIGATION