라틴어 문장 검색 - 기본형 confuse

"Praeter haec super ea quoque re dissentitur, an ex usu exque officio sit iudicis, rem causamque de qua cognoscit interlocutionibus suis ita exprimere consignareque, ut ante sententiae tempus, ex iis quae apud eum in praesens confuse varieque dicuntur, proinde ut quoquo in loco ac tempore movetur, signa et indicia faciat motus atque sensus sui.

At Perkinus (qui in partibus regis agendis iam peritus, aut fortasse a Friono secretario instructus, didicerat milites imperio parentes primo stare, postea ordine incedere, rebelles contra confuse omnia agere et miscere), omnia sedate et sine tumultu agi observans, rem in duriorem partem interprebatur.

Preservativa quaedam confuse et in genere possunt assignari, de quibus disseremus.

prodigium canit prodigium, portentum et monstrum modico fine discernuntur, sed confuse pro se plerumque ponuntur.

aut apparet Aeneam ante de suis casibus cum Didone confuse locutum.

sciendum tamen, abuti poetas et confuse vel simulacrum vel umbras dicere.

iamque omnis campis exercitus ibat apertis intellegamus hunc exercitum primo confuse in campos ruisse, post digestum in ordines, ut sit sequentium fluminum congrua comparatio:

sane sidus proprie est quod in se plures continet stellas, sed a poetis confuse ponitur.

hoc enim et in sacris fieri solebat, ut post specialia ad eam rem, de qua agebatur, invocata numina omnes dii vel deae confuse invocarentur.

hic enim adtulit hanc artem omnium artium maximam quasi lucem ad ea quae confuse ab aliis aut respondebantur aut agebantur.

contemnit enim disserendi elegantiam, confuse loquitur.

quare si videtur noli agere confuse, ut hoc explicemus, hac disputatione quod quaeritur.

Exponam igitur generatim argumenta eorum, quoniam ipsi etiam illi solent non confuse loqui.