도구

도구

라틴어 문장 검색

Sed cum membra premit fugiente rigentia vita, Vultusque exanimes, oculosque in morte natantes, Necdum est ille dolor, sed iam metus:
(마르쿠스 안나이우스 루카누스, 파르살리아, 2권 1:13)
Hinc certe madidos fugientis pressit ocellos Mater et in cineres ultima dona tulit;
(푸블리우스 오비디우스 나소, 사랑, Liber tertius, poem 934)
Quattuor aut pluris aulaea premuntur in horasdum fugiunt equitum turmae peditumque cateruae;
(호라티우스의 두번째 편지, 182)
Sic ego currebam, sic me ferus ille premebat, ut fugere accipitrem penna trepidante columbae, ut solet accipiter trepidas urgere columbas.
(푸블리우스 오비디우스 나소, 변신 이야기, Book 5권 57:17)
Namque videbat, uti bellantes Pergama circum hac fugerent Graii, premeret Troiana iuventus, hac Phryges, instaret curru cristatus Achilles.
(푸블리우스 베르길리우스 마로, 아이네아스, Book 1권 29:2)
Sitque mihi, si fata premant victorque cruentus Quo fugisse velim.
(마르쿠스 안나이우스 루카누스, 파르살리아, 5권 7:24)
Victor tibi, Roma, quietem Eripiam, qui, ne premerent te proelia, fugi?
(마르쿠스 안나이우스 루카누스, 파르살리아, 6권 3:35)
Non plura locutum Vita fugit, densaeque oculos pressere tenebrae.
(마르쿠스 안나이우스 루카누스, 파르살리아, 7권 6:34)
utque comes radios per solis euntibus umbra est, cum latet hic pressus nubibus, illa fugit, mobile sic sequitur Fortunae lumina vulgus:
(푸블리우스 오비디우스 나소, 슬픔, 1권, poem 98)
orbitas omni fugienda nisu, quam premit votis inimicus heres, optimo poscens - pudet heu!
(스타티우스, 푸블리우스 파피니우스, Silvae, 4권, ode lyrica ad Vibium Maximum12)
nam quod me mixta quercus non pressit oliva, et fugit speratus honos:
(스타티우스, 푸블리우스 파피니우스, Silvae, 5권, epicedion in patrem Suum79)
quattuor aut pluris aulaea premuntur in horas, dum fugiunt equitum turmae peditumque catervae;
(퀸투스 호라티우스 플라쿠스, Epistles, 2권, poem 169)
Quid, illud, quod supra dixi, solere me cedere et, ut planius dicam, fugere ea, quae valde causam meam premerent, cum id non faciunt alii versanturque in hostium castris ac sua praesidia dimittunt, mediocriterne causis nocent, cum aut adversariorum adiumenta confirmant aut ea, quae sanare nequeunt, exulcerant?
(마르쿠스 툴리우스 키케로, 웅변가론, LIBER SECUNDUS 303:3)
Omnis destituit animum dies ubi ignominia spem premit, ubi nullam meminit aciem nisi qua fugerit;
(세네카, Suasoriae, Deliberant Athenienses an tropaea Persica tollant, Xerse minante rediturum se nisi tollerentur. 1:12)
atque inter preces uelut in soporem solutus, sentit, ut ipse postea referre erat solitus, quasi magnam latamque manum caput sibi in parte, qua dolebat, tetigisse, eodemque tactu totam illam, quae langore pressa fuerat, corporis sui partem, paulatim fugiente dolore, ac sanitate subsequente, ad pedes usque pertransisse.
(베다 베네라빌리스, Historiam ecclesiasticam gentis Anglorum, LIBER QUARTUS., CAP. XXIX [XXXI].10)

LOGIN

로그인

회원가입

SEARCH

MENU NAVIGATION