SS.D.N. Benedicti 14. Opera in duodecim tomos distributa tomus 1. 12. Sanctissimi Domini nostri Benedicti 14. pont. opt. max. Acta et decreta in causis beatificationum et canonizationum aliisque ad sacrorum rituum materiam pertinentibus ad annum pont

발행: 1751년

분량: 516페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

51쪽

3 CAP. III. DECRETA SUPER CASU EXCEPTO

Factaque deinde per me Secretarium de praedictis eidem Sanactissimo Domino nostro relatione, Sanctitas Sua benigne annuit. Die a I. ejusdem mensis, & anni. D. Io. Ant. Card. Guadagni Pr Praesest. Loeo i Sigilli.

Firmana Canonieat. Beati Gerii a Monte Sancta Sancti nuncupari. CUM ab Eminentiss., & Reverendisi. D. Cardinali Firrao causae Canonietationis B. Gerii praedicti Ponente , ex dispensationGApostolica propositum , ac discussum suerit in Congregatione ordinaria absque interventu Consultorum infrascriptum dubium . Anconstet de cultu ab immemorabili tempore eidem Beato exhibito.& casu excepto a decretis san. mem. Urbani PP. VIII., itaut sentenistia Pr Vicarii Generalis specialiter delegati a Reverendiss. ANehiepiseopo Firmano sit confirmanda in casu dc ad effectum , de quo agitur; Sacra eadem Congregatio . in scriptis, & in voce R. P. D. Ludovico de Valentibus Fidei Promotore prius audito , rescribendum censuit. Assirmative, si Sanctissimo Domino nostro visum fuerit . Die a8. Iulii II a. Factaque deinde per me Secretarium de praedictis eidem Sanctissimo Domino nostro, relatione . Sanctitas Sua benigne annuit. Die prima Augusti ejusdem anni 174a. Io. Ant. Card. Guadagni Pro-Praesect.

eo et Sigilli.

T. Patriarcha Hierosolymit. S.I c.

VII DECRETUM

Panormitana Canonizationis B. Benedicti a S. Philud platales Prino ordinis Minorum Observantium Refirmatorum S. Francisci. CUM a Sacrorum Rituum Congregatione sub die 26. Aug. ITI 3. admissa suerit, annuente etiam san. mem. Clemente PP. XI. die 6: Septembris ejusdem anni, oc successive signata Commissio reassumptionis causae Canonigationis praedicti Beati Benedicti a S. Philadelpho ; eumque ad tenorem praeiatae Commissionis ad instantiam P. F. Leopoldi a Roma Postulatoris Generalis causarum Servorum Dei, & Beatorum enunciati sui ordinis ab E., S R. Domino Card. Corradino in Sac. eadem Congregatione ordinaria hahita die I.Decembris I 74a. propositum, & discussum fuerit dubium: An eoesiet de cultu publico eidem Beata Benedicto prasito. si is de caseu excepto

52쪽

DECRETUM VI. VII. ET VIII. 3 s

e to a decretis san. mem. Urbani Papa VIII., in casia , de qua agitur . prodiit responsum : Silata , m eoadjuventur probati et . Reproposito autem iterum praefato dubio in Congregatione habita sub in-srascripta die per F., dc R. D. Card.Aecoram bonnm subrogatum in locum praedicti clar. mem. Card. Corradini interim defuncti , &coadjuvatis probationibus, ac melius elucidatis, sacra eadem Conis gregatio, praevio maturo examine processuum Apostolicorum super prae sato cultu publico, sive casu excepto constructorum hic in Urbe . di in civitate Panormi, ac etiam tam in scriptis quam in voce R,P.D. Ludovico de Valentibus Fidei Promotore iterum audito, rescribendum censuit : Adbirmative. si Sanctiss. Domino nostro visum fuerit. Die II. Maii I 43. Factaque deinde per me Secretarium de praedictis eidem Sanctiss. Domino nostro relatione, Sanctitas sua benigne annuit. Die I s. ejusdem mensa & anni 1743. Fr. Io. Ant. Card. Guadagni Pro-Praef.

VIII. DECRETUM.

Senen. Canonitationis B. Francisci Patritii Sacerdotii Prosissi

Minis Servorum B. M. V.CUM admissa fuerit ad relationem Eminentiss., & Reverendisi.

D. Cardinalis Guadagni a Sac. Rituum Congregatione ordinaria habita die I. Octobris I 74o. Commissio reas sumptionis causae B. Francisci Patritii praedicti, ic a Sanctiss. Domino nostro postmodum signata; cumque modo ad tenorem praefatae Commissionis, instantibus PP. Generali, & Procuratore Generali, ac Familia de Patritiis, necnon Postulatore hujusmodi causae,propositum fuerit a prae fato Eminentissimo Ponente , atque in eadem Sacra Congregatione ordinaria discussum instascriptum dubium, An sententia lata per Vicarium Generalem Senen. Iudicem a Sacra Rituum Congregatione delegatum super cultu ab immemorabili tempore praedicto Beato exhibito, seu casu excepto a decretis san. mem. Urbani VIII. st confirmanda in casu, & ad effectum, de quo agitur; sacra eadem Congregatio in scriptis. dc in voce Rev. P. Domino Ludovico de valentibus Fidei Promotore prius audito, rescribendum censuit. Sententiam Vicarii Generalis esse confirmandam, si Sanetinsimo Domino nostro visum suerit. Die 3I Augusti I 43. Factaque deinde per me Secretarium de praedictis eidem san-

53쪽

3 6 CAP. III. DECRETA SUpER CAsU EXCEPTO

etissimci Domino nostro relatione, Sanctitas sua benigne annuit. Die II. Septembris erusdem anni 1743. D. Io. Ant. Card. Guadagni P Praesedi. Loeo i s illi.

LITER ME APOSTOLICAE

AENE DICTUS PAPA XIV.

Ad perpetuam rei memoriam .c Doniam ita eomparatum es, ut ea, qua alias accuratissime expensa. . ct concordibus virorum putate, ac sapientia insiσηitim pusulis a Navis ipsis sancita, ae decreta fuerunt, novis deinceps suprema Ap0tolicanofra auctoritatis documentis approbata , ct confirmata , uniυes Chri Friles majori eum fide , consantia , ae veneratione accipere . ct debita executioni mandare consueDerint: Eapropter decretum, qu dmi per supereasu excepto a decretis feI. Neard. Urbani PP. VIII. Praedecessoris nOsri in causa θ. colai Albergati edidimus . novo A solica esto mation/s nostra prasidio communire satagimus . Hujusmodι antem decretum es ιeno ris , qui sequitur.

Summi Pontificis BENEDICTI XIV , in quo approbatur, & confise matur resolutio Congregationis Sacrorum Rituum ordinariae habitae coram ipso La Iendis Augusti Currentis anni i 44 super Casu excepto a decretis Urbani VIII. in ea uis R. Ni COLA IALBERGATI S. R. E. Cardinalis, & Episcopi 3 ano ii e una cum aliis concessionibus ab eodem factis ici honorem dicti Beati.

BENEDICTUS PAPA XIV.

C Insulare Divinae providentiae consilium es. videtur, quod Nobis reservaverit initium. & progressum, quousque fieri potuit, causae B. icolai Cardinalis Albergati . qui anno 14 3. decessit: Quo cum Nos dc patriam communem . & eumdem Cardinalis titulum sanctae crucis in Hierusalem sortiti sumus ; eademque Bononiae Ecclesia, cujus ipse Episcopus inauguratus et anno I II., & ad mor tem usique gubernavit, Nobis pariter gubernanda tradita est, & adhineuique diem gubernamus. Cum in minoribus Promotorem Fidei ageremus , Canonizationis ejus causam inducere tentatum est. Quod autem tunc perfici minime potuit ; id tandem in Congregatione Rituum habita die a Q. Iulii a 43. dilecto Filio nostro Cardinali Pomprio Aldourandi tunc Prodatatio, nune Aimiliae Legato reserente, suit deliberatum; atque et ejusde m

54쪽

ejusdem causae introducendae , prout moris est, Commissio manu nostra perquam libenter signata prodiit. Decretis itaque Urbani VIII. Praedecestaris nostri inhaerendo . subjici debebat examini observantia eorumdem decretorum ἔ di cum Nobis compertum esset, in Archiepiscopali Curia Bononiensi anni I 6ς I. auctoritate ordinaria conditum fuisse processum , in quo

varia documenta, ac testimonia de observantia praedictorum decretorum asserebantur ; atque inde etiam deducebatur , scientia , assensuque Episcoporum Bononiensium publicum cultum fuisse exhibitum B. Nicolao Albergati toto tempore, quod Urbani vIlI. decreta exigunt: praeterea Iacobum Boncompagni Cardinalem Archiepiscopum Bononiensem ann. I as. sententiam de more pronuntia se . qua cultum illum ad formam ipsorum decretorum exhibitum fuisse comprobabat ; Nos, ut sanctitatis fama ejusdem Beati viri illustrior fieret, di publici ejus cultus iundamenta magis stabilirentur . vitae illius Acta a Iacobo Zeno Episcopo Fel trensi,de Bellunensi ejus familiari conscripta, typis iterum publicari praecepimus, di eum codice bibliothecae nostrae Vaticanae conserri. Codex autem ejusmodi bene ordinatus , di Cardinalis Petri Barbi , qui deinde Pontifex factus Pauli II. nomen assumpsit, stemmata praeserens, cui adhue Cardinali opus illud inscriptum suerat , multo pretio.&aestimatione dignus esse videtur , di ad errores aliquot, qui in vetultiores

ejus vitae editiones irrepserant , corrigendos apprime aptus . Id vero accurate perfecit Constantinus Ruggeri Clericus , nosterque familiaris . qui praememoratae vitae notas addidit . Comm

nicatis deinde illi Martini U. . & Eugenii IV. Apostolicis Brevibus.

quae in archivo nostro peculiari servabantur, in quibus ain plissima de sanctitate vitae B. Nicolai Albergati testimonia continentur a tum etiam ei traditis iis, quae a Nobis alio tempore hac de re collecta suerant; factaque eidem cum ad nostram domesticam bibliothecam. tum ad alias hujus Urbis celebriores adeundi potestate . Nos ipsi singulis hebdomadis opus perlegere, di examinare curavimus, praescripto ordine , quem in eo dirigendo, ordidandoque haberi voluimus ,

atque hinc post multos labores ad Iacobi Zeni historiam adjecta

sunt praedictorum , aliorumque Romanorum Pontificum testimonia; nee non & Caroli VII. Galliae, di Henrici VI. Britanniae Regum, ac plurimorum illustrium Italiae Auctorum , inter quos recenieri maxime debent S. Antoninus ,& Eneas Silvius; tum etiam ex Gallia, Flandria . aliisque regionibus Scriptorum ς quae omnia in unum volumen ab eodem Constantino Ruggeri collecta, jussuque nostro typis in lucem edita hoc ipso anno prodierunt. His omnibus comparatis, eum in Congregatione Rituum ordinaria proponendum esset dubium de observantia decretorum Urbani

55쪽

38 CAP. III. DECRETA sUPER CASU EXCEPTO

hani VII l. , Cardinali Aldourando absenti nemo alius Cardinalis sulta Nobis subrogatus. qui causam illam referret: Sed kalendis Augusti habita coram Nobis eadem Rituum Congregatione, Nos ipsi Cardinalis Relatoris vices supplentes, exposuimus primo , Beatum Nicolaum Albergati Bononiae illustri genere natum in Carthusian rum claustra juvenem concessisse; ibique sanctitatis, ac prudentiae fama in variis carthusianis Domibus Prioris munere functum , Romae deinde suisse ordinis sui Procuratorem Generalem,postea Bononiensis Ecclesiae , invitum quamvis, & coactum . regimen suscepisse, in quo Ecclesiastica vivenci disciplina . largisque eleemosynis luculentiora dedit sanctitatis suae argumenta : quibus accessit invictum ro-hur , quo turbulentis illis Ecclesiae temporibus, jurisdictionis, & auctoritatis Pontificiae adversariis sortissime restitit: a Pontifice Martino V. Cardinalium ordini adscriptum , praeceptoque adactum , ut eam dignitatem acciperet. sic in eo gradu se gessisse . ut quemadmodum Religiosus Religiosie vitae. Episcopus Religiosi Episcopi , ita

Cardinalis iactus Cardinalis Religios exemplar, ac norma extiteritἰ eum in omni vitae genere disciplinam Regularem. austeritates, &Carthusani Instituti jejunia constantissime retinuisset: a Sede Ap stolica rebus gerendis praepositum , post multos labores pacem inter Mediolanensem Ducem, Venetos, & Florentinos conciliasse ; de post plura in Galliam itinera , nune Martini V., nunc Eugenii IV. Pontiscum jussu, in magno Atrebatensi conventu inter Carolum Galliae Regem , & Philippum Burgundiae Ducem . praeclaram illam pacem, Catholicae religioni adeo proficuam firmasse ; cum interea singularis Dei providentia ad ejus preces insigne miraculum edidisset, ut Scriptores nonnulli memoriar prodiderunt. Exposuimus quoque sapientem illius gravitatem cum communi sanctitatis opinione conjunctam in aliis Legati Apostolici muneribus , quae ille tum in Basileae , tum in Ferrariae Conciliis, tum etiam in eonventu Principum Germanorum Norimbergensi praeclare sustinuit: praeter gravissimum illud summi Poenitentiarii, quod apud Pontificem Eugenium IV. gessit: postremo meritis plenum Senis ex hac mortali vita decessisse ,

communi omnium opinione, ac fama , heroicis virtutibus ornatum ἔejusque corpus Florentiam , prout ipse mandaverat, ad Carthusanos

fuisse delatum, ubi ad hanc usque diem requiestit: Cum illud senis Florentiam comitatus suisset Thomas Saretanensis , qui deinde Cardinalis , ac paulo post Pontifex factus, Nicolaus V. vocari voluit in memoriam Nicolai Cardinalis Albergati, viri de se optime meriti : qui post obitum ut Historich , inter quos ipsemet Thomas . narrant j ei

apparuit, ac tristem, moerentemque hac ipsa magistri sui. & domini morte recreavit; & inter cetera sempiterna felicitate se potiri affr-mans, summum illi Pontificatum praedixit, quem pariter A neas Sil vius

56쪽

vius Pii Secundi nomine assecutus est: qui ambo fuerant cum eodem Nieolao Albergati obsequio . & familiaritate conjuncti . Atque uno verbo diligenter exposuimus , quidquid niagis egregium, solidumque de B. Nicolao memoriae proditum erat in Pontificiis diplomatibus , gravissimisque Auctoribus, qui in praedicto volumine fideliter. accurateque citantur . Transeuntes inde ad id , quod erat praecipuum , ad qualitatem scilicet, & vetustatem publici cultus, retulimus summa fide,quidquid causae Postulatores in suis scriptis attulerant, tum etiam illa , quae Fidei Promotor in suis animadversionibus ex ossicio opposuerat. Nee suit a Nobis omissium id, quod ad ejusmodi oppo. sitiones responderi valide poterat; illustratis, & in bono lumine collocatis principiis aliquot, quae in nostris de Canonietatione Sanet

rum operibus continentur, quibus oppositiones illae nitebantur. Mentem autem nostram minime aperuimus ; sed sententiis aliorum exquisitis, ingenti animi nostri gaudio audivimus, Cardinales omnes congregatos,communi suffragio,& una voce declarantes, Urbani VIII. decretis obtemperatum prorsus suisse, quorum vi B. Nicolai causa esset multis nominibus excepta; adeoque veterem, ac publicum ejus cultum legitimum . & canonicum esse censendum . nulloque modo iis, quae in citatis decretis praescribuntur . adversum . Atque id magis , quod publicus idem cultus tunc coepit. cum Senis corpus ejusdem Beati viri in Ecclesia S. Augustini fuit expositum , ubi praeter

totius populi concursum, qui ejus pedes, manusque deosculari certabat. Eugenius IV. Pontifex Max. inulitato iis temporibus exemplo ejus soneri cum tota Curia adesse voluit : testatus id se facere ob ingentem , quam de ejus sanctitate opinionem habebat, per orbem iam longe, lateque pervulgatam ; immo, & duarum librarum lapidem, qui in dissecto ejus corpore repertus est . devotionis causa apud se habere voluit . Addebant praeterea Cardinalem Gabrielem Palaeoti primum Bononiae Archiepiscopum Nicolai nomen in Beatorum , a Sanctorum Ecclesiae suae album retulisse, di Urbanum VIII., ut nonnulli memorant. assirmasse, delendos non esse ab ejus Imagine radi δε splendores, quos ipse publico decreto Imaginibus eorum, qui non essent ab Apostolica Sede Canonizationis, ut Beatificationis honore donati, apponi prohibuerat, appositosque deleri jussierat: Postremo B. Nicolai statuam jussu nostro in fronte basilieae Liberianae inter alias aliorum Sanctorum sulta positam . cujus basilicae ipse suerat Archipresbyter .

Audivimus haec omnia singulari animi nostri laetitia, & in omnibus unanimes praedictorum Cardinalium sententiae voce assiensi sumus, quam etiam nunc scripto probamus, & confirmamus. Quoniam

vero in ejusmodi exsibus Fidelium pietas ut observavimus pra scriptos limites transilire facile solet; cui rei, si Deo placuerit , alio

57쪽

-o CAP. III. DECRETA mPER CASU EXCEPTO

tempore Nos opportune providere cogitamus, in praesens decernimus ea , quae sequuntur .

Primo , evulgato hoc decreto , nolumus ingentem publicae laetitiae significationem dari, eo modo . quo in Canonietatione alicujus

Beati fieri solet , quod quidem alias contigisse non ignoramus ; sed solum in Ecclesia Metropolitana Bononiae . in basilica Liberiana Romae , di in singulis Carthusiani ordinis Ecclesiis post Missam . quam

Conventuatim dicunt, cantari pose concedimus Te Deum in gratiarum actionem sine musicorum instrumentorum strepitu , nulloque campanarum sonitu praecedente .

Secundo, praeter titulum Beati , quem de jure possidet, a privatis primo illi attributum, nunc vero a Sancta Sede comprobatum, concedimus ejus Imagines pingi, Omarique posse laureolis , radiis,& spIendoribus ς non autem diademate, juxta decretum Sacrae Congregationis rituum die Ix. Februarii MDCLVIII. ab Alexandro VII. confirmatum. Volumus autem semper Carthusiani ordinis habitu vestiri , quo ipse tam Episcopus, quam Cardinalis perpetuo usus elinon solum Religionis causa, sed etiam, ut Eeclesiasticam disciplinam eo tempore maxime vigentem observaret. Capiti vero illius neque pileolum , neque biretum rubrum apponi volumus; cum certum lit, ejusmodi ornamenta Cardinalibus Regulatibus suisse concessa a praedoeelsore nostro Gregorio XIV. anno MDXCI. ; bene vero Cardinalis pileum, quo multo prius singulis Cardinalibus uti dedit Innocentius IV. , eoque caput ornari . sive is ad pedes deponi poterit. Tertio, nolumus ejus Imagines inscclesiarum , sive sacellorum privatorum altaribus collocari, exceptis tamen Ecclesia Metropolitana Bononiensi , basilica Liberiana Urbis, & singulis Ecclesiis, ac sacellis Ordinis Carthusiani. tum etiam Ecclesiis illis sive Rononiae , sive alibi, in quibus, vel super aras, vel extra , ejus Imagines in praesens existunt. Postquam innotuit, ac declaratum est, Nos in eo Casu versari. quem Urbani vi II. decreta excipiunt, & post ea , quae nuper exposuimus, & quae quodammodo ex declarationc casus excepti a decretis Urbani VIII. sequuntur ; Apostolicae Sed is in more suit, praeteri to aliquo tempore , urgentibus gravibus circumstantiis, officium, de Missam de eommuni in honorem Beati concedere; alio deinde inter jecto tempore, urgentibus gravioribus circumstantiis, lectiones proprias , etiam antequam fuerint discussae, & approbatae virtutes, juxta exempla a Nobis cumulata in nostro opere de Caponietatione Sanctorum lib I v. pari. II. cap. Iv. num. v I. ; denique post aliquod temporis spatium . Beati nomen in Martyrologium Romanum s quanquam id perraro in referre; & quoties magni ponderis causae adesses r.

58쪽

deeretis , & Constitutionibus Apostolicis, si quae obstant, derogare

consuevit, juxta ea, quae a Nobis relata sunt in eodem opere nostro.

de Canonietatione Sanctorum lib. IV. Part. D. Cap. XVII. num. XIV.

Nos itaque ingentibus B. Nicolai Albergati Cardinalis erga hane

S. Sedem, & Catholicam religionem meritis inspectis, tum etiam communi praeconio, quo Scriptores ex omni lingua, tribu, & populo heroicis ejus virtutibus plaudunt, derogantes plenitudine auctis ritatis nostrae quibuscumque adversantibus, & temporis inutiliter transacti jacturam compensare volentes . ossicium Divinum de Cona sessore Pontifice eum lectionibus propriis, per Nos componendis , di oratione Exaudi quasum is de eodem communi, ritu majoris din plicis recitari concedimus die x. Maii, in quo ad beatam vitam migravit ; id vero tantum Clerci tam Regulari, quam Seculari , necnon 6c Monialibus civitatis, &dioecesis Bononiensis; tum etiam RomuCleto basilicae Liberianae, pariterque Monachis. & Monialibus Ordinis Carthusani universi : itaui quicumque ex praedictis praememotato die Ossietum illud recitaverit, Horas Canonicas L ad quas tenetur , persolvisse censeatur. Eadem ratione concedimus, die x. Maii ita omnibus praecitatis locis celebrari posse in honorem ejusdem Be ti Missam de communi Consessoris Pontificis; quam quidem concessionem ad alios quoque Sacerdotes tam seculares, quam Regulares.

qui eo die in basiliea Liberiana, aut in Carthusiani ordinis Ecclesiis

Tem Sacram consecerint, extendi volumus. Concedimus quoque eadem die x. Maii in antedictis Ecclesiis celebrari posse quotannis Beati Cardinalis festum. & ejus Reliquias ad publicam venerationem ex

Poni, non autem in processione diserri , juxta ea . quae Alexander VII.

die xxvis. Septembris MDCLIX. . & xv II. Aprilis MDCLX. deere. vit . Postremo concedimus, B. Nicolai nomen Martyrologio Romano inseribi, addito elogio, quod a Nobis instituetur . Haec omnia singularibus Beati Cardinalis meritis proseeta de bentur . At vero praeclari quoque Carthusiani ordinis , quem Nos peculiari studio prosequimur, merita apud Nos pondus habent, ut haec Apostolica liberalitate concedamus, eoque magis, quod ipso ordo non tam sollicitus suit multos Sanctas suos patefacere , quam multos Sanctos facere , ut recte fuit adnotatum . Accedit quoque spes , in quam maxime adducimur. Deum Opt. mx. ad intercessio nem hujus Beati viri, qui, quandiu vixit, Cardinalis pacis nuncupatus est, daturum esse Nobis id, quod tam enixe toto corde, humiliterque rogamus, & rogaturi sumus, exoptatam scilicet inter Christianos Principes pacem, stabilemque concordiam. Neque vero dissimulare volumus, Nos in hac tota rerum serie spirituale quoddam

percepisse gaudium, simillimumque ejus, quod Pius II. praedecessor noster in Canonizatione S. Cassiarinae Senensis civis suae sese peree-

59쪽

2 CAP. III. SUPER CASU EXCEpTo

pisse fatetur. quodque in ejus Canonietationis bulla his verbis expres.se: Et si mi quidem Beata citharinae sublimes dotes, nobile ingenium ,

disinam mentem , sacratisfimam voluntatem in omni natione quam uti me dissemus, latiores tamen in urbe Senensi, qua nos genuit. SiquIdem meis ritorum ejus longe magis. er magis peculiariter esse participes confidimus ,

quam si Virgo hac. aut in Africa, aut in Scytbia, aut in India nata fuiss/t. Neque enim faeri potes, quin Sanctorum popinquitas abquid habeat pra-

rogativa.

Quod si dein se Deo pla erit . ut ab hoc cultu ad nonnullos locos restruis . quem in praesens Sedes Apostolica permittit. ad cultum publicum praeceptivum . 6c generalem . hoc est a Beatificatione hae aequi pollenti ad solemnem Canonietationem transeundum sit; Postulatoribus causae palam facimus . heroicarum ejusdem Beati virtutum materiam ad consuetam juris formam esse proponendam: cum expositio earum . quam Nos i in in Congregatione rituum fecimus , lataeerit quidem . ut debito rerum apparatu ad agendum de publi- eo permissivo, Ac restricto ad quosdam locos cultu procederetur ; &ut etiam inoffenso pede fieri posset a Nobis concessio lectionum propriarum , non autem ut discussioni, Ac approbationi virtutum a sacris Canonibus requisitae . ut ad solemnem Canonizationem trans tus fiat. sufficiens esse potuerit, juxta a Nobis deducta in nostro opere de Canoni ratione Sanctorum lib. I. cap. XXXI I. num xv I. Ac seqq. Proponenda sunt quoque miracula secundum ea. quae Nos die xx m. Aprilis anni 17 I. , Ac di αXI v. Iulii hujus I 7 4. generatim decrevimus. Notum praeterea unicuique facimus, nemini licere transgredi in exhibendo cultu limites per praesens decretum praeseriptos: Mandamusque Patri eliae Hierosolymitano Sacrorum Rituum Congregationis Secretario, ut hoc ipsum decretum una eum ceteris ad calcem additis inter regest1 sacrae Congregationis releraedi conservet. Datum hac die xxv. Septembris I 44. Tlamas Patriareia HierosImitanus

60쪽

DECRETUM IX. 3LECTIONES, DE QUIBUS IN DECRETO.

B. NICOLAI ALBERG ATI EPISCOPI, ΕΤ CONFESSORIS.

Lectiones pro secundo Nocturno ejus ossicii.

LECTIO IT

NIeolaus Albergatus nobili genere Bononiae ortus est. Adoleis scens, dum juri Civili in patria operam daret, Monasticae, ac severioris vitae praestantia captus, Carthusianorum Institutum amplectitur; in quo brevi adeo profecit, ut Sacerdotio vix initiatus, patrio coenobio praesectus sit, aliaque subinde monasteria sere decen. nio summa cum laude administraverit. Hus prudentiae & sanctitatis opinione Clerus, populusque Bononiensis permotus, ultro sibi in Episcopum plenis suifragiis delegit ; quem ille honoris gradum diu. constao terque refugiens , superiorum suorum jussi invitus demum suscepit. Nihil tamen de prioris vitae cultu, atque observatione remisit; sed verbo, & exemplo forma gregis effectus . Ecclesiasticam disciplinam,& Christianos mores ita in Ecclesia sibi commissa restituit, ut alius omnino populus, alius Clerus videretur, Ac esset.

LECTIO T

CIvium suorum ad Martinum V. Orator iterum , ac tertio proseinctus , tantam ab eo Pontifice, qui eximias illius virtutes perspexerat, iniit gratiam. ut conciliandae pacis causia inter Anglorum. Francorumque Reges Legatum in Gallias miserit: ab ea Legatione reducem S. R. E. Cardinalem sub titulo S. Crucis in Hierusalem creavit ; legavitque mox in Insubriam , ut Mediolanenses, Florentinos .& Venetos discordia laborantes componeret. Post pacem Italiae ab

eo feliciter restitutam . secunda in Gallias Legatione auctus est; ac vita suncto Martino V., Eugenii IV. jussit in Belgium prosectus, Philippum Burgundiae Ducem Carolo VII. Francorum Regi in Atreis balensibus comitiis conciliavit. Ad Germaniae quoque Principes tu Norimbergensi conventu Pontificium Legatum egit ; deinde Basitiensi , tum Ferrariensi interfuit Concilio, ubi Apostolicae Sed is dignitatem, majestatemque adversus Schisinaticos egregie tutatus est .

LECTIO UI.

IN obeundis tam variis. gravissimisque Legationibus incredibilem

sibi apud Reges,& Principes venerationem adeptus, in virtutum suarum admirationem rapuit universos. Erat enim vel in summis honoribus simplicissima humilitas, animus non solum firmus, & ex-F a celis

SEARCH

MENU NAVIGATION