Grammaticæ latinæ præcepta, ex variis & optimis huius artis autoribus collecta, in ordinem digesta, & ad ediscendi facilitatem accommodata, studio & opera Nicolai Kragii ripensis

511쪽

rminum iis centurium tem sit pr0 odiae et

pronuncia

PRIMO DE SYLLABA,

rum quantitate.

Quid est Syllaba

Dupliciter. minitatera ordine FcIJoco.

512쪽

I. Quaedam simi primae sic situlis, is principio potu iur. in aedam sunt mediae, M

3 Quaedam sunt vltiniae, sta ius

Quot mod cognoscitur quanti as

Quantitas syllabarum cognoscitus aliquo ex his undecim modis.1 Politione. 5. Diminution Diphthongo T. Dcriuatione. Vocali ante vocalem. 4. Rcguli Praepositione. . . EXemplo. Compositione. O. AcccntU. 13. Terminatio notis

513쪽

Ognoscit is inutione.

sinatione. intitas

PRIMO DE POSITIONE. I. Miu est positio et

Est cum in odori dolone vel diuersiis una pluresti consomnic sequum xv vocalinici tu vocalis in ali itii,

II. Dic Regulam de positionc

Omnis positio longa est. Vt, for prudcns. III. Dic ExceptioneS. Pi in Liquid c Um mi ita conitin si praecedent in Ocalcm cddit anci,

514쪽

Secundati Praepositio inseparabi

Iis re, compinata cum scrbis ab I consonante incipi entibus inter corripitur, Wrandiu a breuis ut postea diectur intcrdum producitur propis possitioncm hoc saepius Vt, ex humeris reiecit anu ct Der, Ore reicctantem σει

Sic Cru in alijs quibusdum breuis,' ut ii tu , quadrili sus, muli Ogui. IIIJ. Dic obseruationes. T. Vocalis in fine dictionis praec

dentis, cum duabae consori tum uel dupla in mi tio dictionis fecissentis non facit positioncm, scd t: 'tici tantasu incura rit, ibi τἀro, as Graeea imiis tione: Ut Nil opus est morte prom, sed mor rides Nussu fugeratio, nil usi es, onus id mutu. z. S apud veteres interdum in fine elidcba tur, nec positioncms cicbiaci Vt, Arboribus eici ci decidere falcibu auros. s. H aspiratio est non consonans, ideos cum ulla consonante pollitioncm non facit, admodum raro Vt in hoc Virgiliano: id latus iucum norit ulm Dacintho.

515쪽

1 separabi in is se, breuis est,

muta.

fine elideba tibus setcrcs msonans

ni facit, s

t. a. r.

SECUNDO DE DIPH,

LI. Dic Regulam de diph

thongis.

2κ interdum

in uis ionio in metrio, sin dira clino bonus

516쪽

Diphthongus aliquando in duas

I. 2.3.

TERTIO DE VOCALI

ante vocalcm. I. Quid uocales, e quo sint supra in Orthorra

vocalenti R gula haec, L Voculis ante vocalem corripitur:

Vt, deus, Pius. III. Dic Exceptiones. Ingrcccis aliquibus 'ooralis longata

diphthongri idcos tum latini, longae sunt uocales mPxti ristonectit,cipi sc iacide vocati: Vo e re tes, piciis, orioriationisi

3. itionis

517쪽

Orthogmli ante tipitur iis longa uelit uocales mtta, pici is, chaon, Ones, diius, chius, bcrcis, Io, Daria D , orion, caca,quodamia Ve Piana autem pri

mam habc indiscrcii: in λ. Genitnu pronominum fecundae dea, qtionis, C quae coris formum sicqui ritur, vocat malin penu'ma habent ancipiscina vi, illius, Um iiii, Wm iis, solita praeu ullus, 'odbimper prodi cit*rier alterius quod semper corripitur.

3. Genitivi ec dativi quintae declinas

ilonis κοculem Elabcnt productum, cum eam prae edit alia voealud vi, faciei. dici, proscilici.

eam uocalam corripiuntur ut ficrem fici L matron habet: produculitur Visum fiebam m. p. cnitivi antiqui in a pcnolim producum vi, inlusit: mcdio libabunt pocula Bacchi.

. Heu dysyllabum apud Martialem

h bc e longum: Vt hcu quamici nunc panine: hendecaonabus est, primo loco ondium habens. 7. Eheu primam producit, Et ob ni mam babc communema Aliasi uocalcm ante vocalem non impedit Vt mihi nibit, prohibco. ubi habet locum nocesis ense vocalem: Duabus D ubis. Pressis hilabis in Dera. racdi s dissabis: Vt Species.

In ultimis di abis loci non habet, sed ibi t

518쪽

Quarto de Pimpositione. I. praeposiviones alijs modiis, ut polluton: γdiphthongo σc, non cognosci Mur, huc criment.

si Die Regulas de Praepositio σ

Pri, a de longi ci haec. P epos mones hae octio, , c, O, dodi, prae, se, ira pro trans P; 'duci' 'tur uixitio, eripio, cogo, Dduco, diligo, pr sono, se pono, e trado.

Dic Exceptiones.

c Quando vocalis praecedat,

2. Aperio a corripit.

s. Di, in dirimo e disertus er quae θ'

buiit, corripit r: aliis longa p. Secunila Regula de breuibus si haec.

519쪽

Vt, abeo, adoro, meo, bis: Qui Cr maior pereo, pono, subco superaddo.

Dic Exceptiones. Quando incidit positio prxpositiones

ni praepos iovis Vt in produco, C pro cro. a. si breuis cum habet signi curionem criticula procul ut prope Ut in bi , procella, pro uisti: pro aeto, pro uri, pro secto prosi tus, pro icis. cor, proficor, pro 'gio, pro 'gη , pro 'nim prope undus , pronepos, propio im protermis. 3. Est anccps in his At si citro pro unis do propcllo, propino, propcgo, q*od si 'omcn est, pro ulte poducit , pro progenie corripitur.' ubi habit locu intro aio 'In omnibus D abs. i 2 2.

520쪽

postsent. Qinnio de Compositione. 1. composivi tantio locium habet in 'ioctabis, quae aliter cognosci noti polymi, in reliquis opus st

IL De Regillam de Compositione. In disyllabis tanta est prima, quan tam ostendit post compositionem legi

timus accentus Vt, credo 1 pr a longa, qui concomposertaem concredo habet acccntam productu , te fido consido, rodo arrodo Scirigo irrigo uoco, inuoco, ego ci lcgo, prima breuia sunt, quid in corii ponis habcnt octauu comptara,

Multa composita pronunciuntur is bovitior penulibri longa, quae issent regularitc corri

pienda, Ut composita a facio tertiae coniugationis μή arcutient ut pro calefacis, calefacit dicituri Contra multa vulgo tamquam breui pronunciantur, quae bini producenda : Vt, depec: lor enimuero, pro ecpcc lor, emta o.

aut ex

ripiunt ni prasccido

perma