Mélanges biologiques tirés du Bulletin de l'Académie impériale des sciences de St. Pétersbourg

발행: 1865년

분량: 908페이지

출처: archive.org

분류: 식물학

271쪽

p. 53. - Ciceronia microcero B. ei chen b.

Sim0rhynchus microcero et Sim0rhychus pusillus Coud S, Monograph. p. 4 et 48. Phaleris pusilla, corniculata, microceros et nodi-

rostris pro certo unam eandem ille aVem repraeSeniunt,

quamquam E. M. erit Pro Qued Acad. nai. c. Philad. 1862. 324 c0ntrarium dicit Specimina enim plura identitato in iudicantia misit Vosnes Sen Shi, e quorum examine, additis observationi 0ribus in ipsa vis patria ab eo saetis, clare demonstratur unius ejusdemque Speciei exemplaria nuptialia corniculo antiam in-Si rueta, quae Phaleridis microcerotis etc. fundamentum praebuerunt deinde hiemalia, corniculo destitutaq), Uriae pusillae nomine a alia si primum descripta, speciebus binis distinctis erronee QSSe adnumerata. Ad hance sententiam sustus probandam Vero Vium aestivalium, hiemalium et uni 0rum differentia hoc

l0 eo susius exponendae QSSe identur. Simorhynchus pusillus, generis Specierum huc usque cognitarum minimus, a congeneribus pectoris et abd06ὶ ves hiemalos corniculo esse deStitutas, ut observavit Vos nessens hi, tanto minus mirum videri nobis potest, quum callus cornsius in Simorhynchi cristatelli oris angulis aestate conspicuus hieme pariter desit.

272쪽

- 232 minis c0lore fundamentali candida, quamquam maculis transversi saepe undulatis, fuse0- nigri Saepe interrupta, diversa et moriam psittacuJam quodammodo hae ratione revocans, quod attinet ad magnitudinem, r0stri rati0neni et olores satis variat. Quare

disseruntias inter Simoi hyn hum pusillum et microcei 080bvias, de quibus loquitur oves p. l, haud 0nsi

mare potui.

Gula plerumque quidem candida, sed interdum susco-grise satis dense maculata. Jugulum et pectus plerumque quidem riseo-su se vel fusco-nigro plus minusVe maculata, Sed haud raro alba, immaculata Abdomen eum trundi lateribus et eris si interdum quid 'mcandida plerumque tamen fusco vel inere nigri ante transversim plus minusve laseiata vel maculata Alae Suprae suscescente nigrae, haud raro subpallide fuscus centes, interdum in uno specimin Mus ei Academiae)remigibus quatuor externis albis i te tricibus majoribus ex parte albo terminatis munitae Stria longitudinalis, humeralis alba variabilis Magnitudo pariter Variat. Speciminum n0strorum maxima enim a rostri apice ad caudae apicem paris. minima ver06 longa inveniuntur. u Avis illos aestivali ornata. Phaleris corniculata Eschsch Atl Tab. XVII. p. 4. Phaleris microceros Brandi Bull. e. l. l. p. 347 Spec. 4. - Phaleris n0dirostri B0na p. Comp. List. p. 66 Audub ornithol biogr. V. p. 0 l.

273쪽

Rostri dorsum corniculo rotundato, nigro in OStribaSi Supra nares conspicuo, munitum. Fron pennulis anguSti 8, albis, Sparsis largiter ornata. Pone et infra oculos pennulae albae imiles, Sed minu frequentes, longiores et curvatae Pectu et abdomen plerumque quidem caudida et e canescente fuSc undulato-maculata, abd0men tamen interdum t0tum cum gula et

pectore candidum Stria SupraScapulam maculis albis plus minusve indicata, saepe nulla. 08tri dimidium apicale plerumque rubrum quidem in Venitur, c il0m S rubri 0c tamen, sicuti V08nes Sen8kiu in specimine in insula St. Laurentii 2 Junii occi80, ad naturam ab ipso delineato, reperit, interdum ob Scure brun

Deum apparet. - Feminae a maribu S, ut Secundum

n08tra Specimina videtur, paulo min0ribu8, quibuScum coloribus conveniunt, c0rnicut vi paulo min0re et pennis frontalibus albis vix brevioribus differre parum, vel vix videntur.

Uria pusilla all. 00gr. II. p. 373 excl. Syn. Phaleris pygmaea Brandi, Bullet. c. l. l. p. 347. Sp. 3. eXel Syn in Alca pygmaea en n. ath. Gmel. - Simoi hynchus pusillus oues, O-n0gr. p. 48. eXcluSi Syn. enn Latii. Steph.)R0stri fusci pars a Salis, supranasalis, corniculo de8tituta. Jugulum, pectu et abdomen magi alba . . minu maculata quam in Speciminibus aestivalibus. Stria scapularis alba, ut in speciminibus hiemalibus Brachyrumphi marmorati, distincta. ennae albae, angustae frontem ornante tamen vix brevi0reS. Observ. Specimen a Pallasio descriptum rectricem

274쪽

- 234 extimam margine albam quidem obtulit quae tamen rati aperto excepti nem nullius momenti sistit.

In Muse Academiae exstat specimen femineum primo Januarii die in insula Urii a Vos nessensitio

OcciSum, n0ta quae Sequuntur praebens Caput et cervix cum dorso et alis atra. In fronte pennarum albarum, angustarum veStigia minutissima. 08trum atrum, corniculo destitutum Mentum atrum. Gulacum pectoris inferiore parte et crisso candidae Jugulum album quidem, sed cinereo-fusco undulatum Stria

longitudinalis scapularis maculi cinereis, nigro interruptis, indicata. Pallas ius refert Uriam pusillam Suam circa Cam- ischaicam in lit0rum orientalium c0puli obServari. Secundum Couae non solum pr0pe CamiSchaicam, insulas Curiles et Japoniam in Sinu Pl0Wer et pr0pe Sitcham, sed in universum iniri atque insulis Oceani tranquilli asiaticis et americanis ad fretum Senia vinusque reperitur. Annotat tamen haud constare avem quoque in regi0nibus Territori Washingtoniano magis

australibu Occurrere.

Referente Vos nessens hi Simorhynchus pusillus magis quam longe plurimae Alcidarum Species versus Septentriones, nominatim ad Fretum Beringi usque, pr0pagatur Occuri prope insulam St. Laurentii et UkiW0 c. rope insulam St. Petri et praesertim t. Pauli Vos nessens hi frequentissime eum ObSerVaVit. In litoralibus terra firmae Asiae et Americae avem quidem n0n vidit, sed ab0rigines specimina ejus adna Veni apportarunt. In Curitis nominatim Iturup, Urup

275쪽

et imusti hibernat. Melis Maj ex hibernaculis in regione b0reales transmigrat, Septembre redit. Aliarum Alcidarum m0re interdiu in mari piscatur, nisi nidificat, vespere autem turmatim ad litora revolat ibique in c0pulis n0ctem degit, ubi etiam ovo incumbit ova singula qu0 ad magnitudinem et colorem columbinis sunt similia. Nutritur animalibus parvis marinis, praecipue Algi et lapidibus insidentibus. Stupiditas et incuria ejus summa invenitur, ita ut VeSpere

mari, e parte relaxatus, rediens in Varia quae

ob Stant res palos etc. incidat, imo sub hominum Vestimentis expansis latibulum nocturnum sibi quaereretentet. Quare frequentissime atque facillime n0n solum ab h0minibus adultis, sed etiam a pueris et puellis reti bus vel instrumentis sacci Drmam praebentibu magna c0pia capitur, im manibus arripitur. Caro et ova sui adm0dum jucunda Sunt. Aleuti lis evshienses avem n0stram 8ch ut Schich,

3 Simorhynchus Cassini Cou es Mon0gr. p. 45. Coues . . Simorhynchi Cassini nomine speciem novam im0rhynchorum generis proposuit unico Spe cimine tantum innixam Equidem descripti0nem hujus avis iterum iterumque relegens et cum SpeciminibuSamnibus comparans, Semper opinionem retinui, eam alius specie n0tae statum haud perfectum repraesentare. Disserentias nominatim essentiales inter Simo- rhynchum Cassini et Simorhynchum camischaticum juniorem obvias indagare haud p0tui. 0strum a latere inspectum, quale repraesentavit Coue l. l. magni-

276쪽

- 236 tudo corpori8, nec non color sic dicti S. Cassini ad S.

camischaticum amenem Pygmy Au , Alcapygmaeusin.)pennis illis albis caput ornantibus orbatum et 08tro

non rubro, Sed obscuro, rubicante tantum munitum perbene quadrare mihi videntur. Disserentiam, unicam tamen, rostrum magi compreSSum, a facie Superi0re

inspectum cf. figuram inferiorem apud Cou es praebere quidem videtur. Quum autem haecce nota in Specimine unico sit observata, et in avibus junioribus ro8trum angustius esse Soleat, rostri characteres S. Cassino tributi min0ris erunt momenti. Reputandum praeterea esse videtur sic dicti S. Cassini specimen ex insula Unimae igitur haud ita procul a sinu Ahutan, ubi Vos nessens litus Simorhynchum camischaticum obser-VaVit, SSe relatum, Vos nessen Shium denique octo ann0rum spatio in Oceani tranquillo degentem Simo- rhynchi Cassini ne minimum quidem vestigium reperi88e. Quae quum ita sint equidem putarem Simorhyn-ch Cassini pro tempore altem, Speciei Valorem ViX tribui p0sse, sed eum ipsum longe veresimilius Simo- rhynchum cumischaticum juvenem seu exactius ut videtur Alcam pygmaeam Pennanti, Latham et Ome lini), 0ue si scf. p. 43 ignotum, repraeSentare. Genus . mbria Eseliseli.

Lund Pall. e. p. Simorhynchus Schle g. e. p. moderis eram. e. P.

R08trum valde compressum et altum, a latere inspectum fere vale, sulcatum culmine fere h0rigon- tali, maxilla apice emarginata, mandibula vero falcata, ad8cendente, acuminata munitum. Genu pennis angustis, longatis, Subocularibus albi8, nec non parte laterati basali et colore rostri Simo-

277쪽

- 23 rhynchis quidem connatum, Sed rostri forma generali, valde peculiari, distinctissimum, quare merito accipiendunt, nisi omnia Alcidarum genera unico generi, majorum more, adscribere et rostri figurae, in prop0Bendi avium generibu Semper respectae, alorem meritum ad vitae genu referendum recusare velis. Revera enim Ombriae, ut observavit o SiaeSSens hi, ab

aliis Aloidis, a Sim0rhynchis nominatim, in eo recedunt, quod M0llu8ci bivalvibus, Mytilis etc. nutriuntur, cui quidem vitae generi rostri forma singularis optime re8pondet. Qua de cau8a putares, qu0 ad 1 0stri figuram et vitae genu inde derivandum attinet, Ombriam talem l0 cum inter Alcidus occupare, qualem

genus Haematopus quod ornithologorum nullus generi Charadrius adjungere tentavit inter Charadriadas. Spec. 17. Ombri psittacula Eschsch. Ombria psittacula Esch scholi Z. Zo0l0g. Atl Tab. 17; Brandi, Bull. c. l. l. p. 348 Elli 0t, Ν Α. B. P. I. Icon). alca sittacula Pall. Spicit Z00l.

FaSc. V. p. 13. Tab. 2 et 5 g. 4-6. - Lunda psittacula Pall. 00gr. II. p. 366. - Phaleris psittacula Te in m. Man. I. p. 112. - Sim0rhynchus psittaculus Schleget, Mus d. ayS-BaS. Livr. IX. Urinator. p. 24 C0ue S M0Π0graph. p. 36. Feminae a maribus penni albis, angusti p0Stocularibus brevioribus disserunt. Aves hiemales et uni0res hucusque mihi sunt ignotae. Qu0d attinet ad avem, quam Pallas ius Z00gr. l. l. p. 367 in nota 2 pr juni0re habuit, equidem putarem, eam ipsam forsan quoque hiemalem pennis

278쪽

Ombri psittacula Beliabrusch k i. e. albi ventris, Rossoru=n, qui uecch Aleutorum insulae alah. lupuch Aleutoruis liseukiensium inde a Japoniae risad fretum Beringi usque aestate saltem vitam degit. Vos nessens hi teste n0minatim habitat inde ab Aleutarum Archipelago ad insulam Beringi et inde versus boroam in insulis t. auli 0 G00rgii, 0rro in lit0ralibus australibus nominatim Camischaicae, nec n0n in ris rupe8tribu mari ochotensis e. c. I 0pe Ayanet insulas Malmincienses, ubi eam Middendors qu0que observavit et insularum Curilensium. In insula Una laschlia Alcidarum aliis speciebus prius, i. e. jam Sub fine Martii mensis, apparet et Semptembre in regi0nes australi0res revolat ibique hiomem degit.

Nutritur p0tissimum molliascis bivalvibus e. e. ytilis etc., quibus c0medendi rostri larma singularis aptissimum praebet instrumentum. Aliarum Alcidarum more Sub copulorum partibus pr0minentibus vel in eorum cavitatibus nidificat. Ovum album columbin0 paulo majus Pelles conficiendis vestimentis Parhi appellatis in Serviunt Caro c0meditur. Genus . feratur hina huelib. fer0rinea una p. 18283.7)

7 Secundum rostri structuram cornutam, generi dicto characterem principalem praebentem, et grammatices regula8, praeeunte Audubon scribendum erit Ceratorhina . e. nares cornutas habenS,n0 Cerorinca, Ceroi hynu, Ceratorhyncha vel Cerorhina.

279쪽

R0Strum altum, Valde c0mpressum, a latere in spe tum Sub0Vale, planum, Sulcatum, arcuatum, capitiStertia parte brevius supra in parte nasali 0ruiculo

auctum.

Genus r0stri figura Synthliborumphos et undarum pull08, til08i, 0 minatim pennulis el0ngatis, albis set basi corniculata magis omnino im0rhynctos, Sed quodam uiod etiam Synthliborampli 08 in memoriam rev0-

280쪽

- 240 Oeoani pacifici evitare, rarius Saltem visitare, Videtur. V0s nessen Shiu enim prope insulam adjali tantum 0bservavit, cujus incolae eam Luna jae appellant. Secundum Cou es in Oceani pacifici litoralibus asiaticis inde a amischatha, ubi V08n essens hiu eam n0nreperit, usque ad Jap0niam, in lit0ralibus Americae

ver ad Calilarniam usque occurrit. Ν0nnulla specimina in Muge Academiae Servantur. Species avem juvenilem antecedenti repraeSenian S,

quare haud admittenda. Cor0rhina Suchleyi Cassi apud Baird Bird N. Am.

mat0rhina Suckleyi ou e Mon0gr. p. 32. Confer quae in Appendice ad sic dictum genus Sagmat0rrhina Bonapartii, a C0ue l. l. p. 31 Sqq.

tractatum, Spectante infra notavimuS. Genus 10 Lunda Gesu.

R0strum altissimum, capitis altitudinem interdum Subaequan S, lateribus valde c0mplanatum, Sulci tran8- verSi8, paralleli8, arcuatis in adultarum maxilla semper exaratum. Cer0ma tumidum incra88atum. Genus Alcus inter Phulerinarum seu Gymnorrhinarum divisionem repraesentans, avibus junioribus suis Ceratorhinis connatum; quare rostri sulcati respectu harum ulteriorem evolutioni typum quodammodo re

A. Subgenus Cerutoblepharum Brdi. Genus Fratercula Coues Monogr. p. 4 et 19.

SEARCH

MENU NAVIGATION