Symbolae ad Herculis historiam fabularem ex vasculis pictis petitae

발행: 1909년

분량: 100페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

71쪽

Quod quidem poetas attinet, ante Euripi dom

nullus invonitur, qui inferorum RSSenSionem in VRS-oulis dudum Xstantum toStotur. Cum ver tam paveo omnium eorum, qui antea fabulam raetavoranti λ), ad nos orVonorint, absurdum osset, si illius roi no titiam iis abiudiearomus. iutura oontrarium indicant se a su oeulo sexto inforis adstipulantibus horoom Corborum abduXisso uiolauiunt Euripide autem, eum Amphitryo filium rogot, utrum vi an potitus sit, an dono eum aeuopori a rogina rei Hore fur. 61 2) si oum rospondonium iuuit v. 61 3 μύχεν τὰ μυστῖν ὁ ' ργι ευτυχαὶ ο id ὁν. Ut igitur a non vin-eeret, Vi pia erat, a Prosorpina autum vol ito,

quorum gratiam mysteriis Elousiniis sibi onuidiavorat non prohibitus ost. Idom o Pirithoi hypothosi quam fabulam alii Euripidi, alii Critia attribuunti r) colligitur; Xstant apud Grogorium Cor. 900ληδὶ επὶ τον Κερβερον ὁ Ποακλῆς ποσταλεὶς rro 9υσθεως του μεν )ηρίου βία πε9ιεγενετο, τους ὁ Πε0ὶ

72쪽

solvisset, oum Cerberum quoque non ontra eorum

voluntatum rapuisse Verisimilo est domaro tamen anom ipso obuit. Quod autum Plutare ius ro10r Horculem Syracusanis, Proserpinae elientibus auxilium tulisse, quia Cerberum ab a aeuopissoti ε), in promptuost eum non modo omni vi contra deam abstinuisse, sod tiam in magna ius gratia fuisse. Cum lutarcho Diodorus foro consontit, qui multo otiam gravius, quam bene inter os convenerit, raodieat, et Proserpinam velut fratrum horoom ouopisso retorti β). Denique Apollodorus quoquo ad audem Sontontiam aeuodon Horeulem proeantem indueit, ut Corborus sibi tradatur, lutonum oro adnuontomis condi et Ono, ut in armis canem clomoti rh). Quamquam iam satis o vaseulis o seriptorum libris onstat, an fabula formam, qua Dito Pro- Serpinaque oXoratis heroomisano potionium inxit, indos aseoulo Sexto usitatissimam fuisse, tamen VetuStior, qua vi t armis iam in foro potisse narraVerat,

plane extingui haudquaquam potuit Semperque ali-

73쪽

quid valobat. Elonim ius ostigia in duobus otiam vasculis Attiuis invoniuntur, D. 3 0 12 quorum in altoro 3 horos ad anom Boeodi doXtra atonam tonens, ut eum Vinoiat, ProSorpina autem lauri eum gestu ambas manu contra advenam quaSi opulesura

horos auom iam vinetum laqueus per altorius capitis maxillam traioetus est portis trahoro studens clavam contra Proserpinam Vibrat, qua voluidotondon d0Xtra sublata propo domus sua custodem adstat quam rospicion Mercurius manum Ohortans extollit, cum Minorva ad quadrigam portion pietam se vortat, ut quam olerrimo rapina in tutum transieratur. Liquot cutraque pictura canem vi ut luo contra Proserpina voluntatem trahi, et minimo heroom Vorori in deam ipsam rosistonium armis uti. Ita tuo dubium non si quin tutoros votustioris narrationis meminorint, sive o artis monia montis traditis haurio bant, Sive popularem memoriam noVerant. Ρο0tas quid om illius utatis iam litor antasso modo Xplanavimus. Sin autom oota comi ut iii cere potuissent, ut suis ostigiis ars ingondi insist0ret, certe forma antiquior saepius exstaret. Nam inoomoudia domi uilium firmum oppererat denuoque reviXerat, quod X Aristophano do tota como0dia oontendere liuoat. Haudquaquam nim horosem apud inferos orantem introduoit, quod minus aptum ridiculumque como0dia spoutatoribus uissot immo dolis VerSutiisque canon furatur at tuo clam raodam abigit. Itaque Ran. v. 465 sqq. aeolius, qui Herculi Sornatum gerit eiusquo orsonam simulat, ab rui ia

74쪽

at tuo . 605 Xanthia Servus, qui postea sub Herculis orsona latot ξυνdεῖτε ταχεως τουτονὶ τον κυνοκλοπον. Quibus vorsibus si nihil do vi et armis narratur, at corto oontra iniserorum voluntatem heroum rapuisse Canem neque ut poteSta eSSet abigendi rogavisso

Atque mirum, quod nonnullis sa oeulis intorioutis donuo tostimonium iustioni fabula torma inuoni-mu S. Seneen enim, quamvis Saopo Euripidis vestigia promat, hau in re aliquanto eum o discrepat atqu0mani 10stat, quibus fontibus mythologi eis usus sit. Primo ortasso rodat quispiam horosem inferos ipsos

aggreSSum SSO, Si audiverit Iunonis verba Horo.

ThoSoum interrogavit quonam modo re tam orieulosa gusta atque ani ab duetus esset, V. 61 patrui volontis munus an spolium olori γ non Plutoni Pro Sorpinaeque ipsi heroom vim attuli AS Comperimus, sud orborando Corborum at tu domitando ita os torrui SSo, ut Sino mora ustodem imporii sui tradoront

v. 804 sq: xtimuit sodon utor tu solio dominus tilia ei se uanem iubet). Quin tiam impotus in duos ipsos illa uousion offaeti notitia haudquaquam plano intoriit, sed hi otillio ius tostimonia invoniuntur. Si solioliasta ad Hom. E 395 profori, primum adnuisse, tum autem enne Superato negaSSe lutonem, qua do ausa horosi i ci vorsus similos Horo fur. 590 sq. 56. Here Oet. 1 06 sqq. 1954 sq. Pluton m ab Horculo saueiatum Sse Senecae non ignotum est, sed in proelio ante Pylum commiSSO, ut aput Homorum. f. Hore fur. V. 58 qq.

75쪽

sagittam in uni misissoti '). Nequo silentio pra0t01 seundi sunt ovorus AloXandrinus' ' Saee. . . Chr. n.)0 Nicophorus Basilae si β' sa00. XII. simili modo douius cum inforis dissonsione roteronteS. Qui Seriptores, quamquam minimo magna fidei unt, tamen memoratu digni mihi vi dolitur propterea, quod tam miro eum antiquissima fabula forma X stypho Argivoeolloeta onei nunti i). Sin autum qua eausa tantam fabula transformationum 11000rit quaerimus, Euripidi Vol Su Hero. 612 τα ριυστων ' ργ ευτυχησ' et viam satis ludi doeommonstrat. In Attiua, in mystoriis lolisiniis, ius origo invenitur. Qua mysteria a Saoeulo SoXto Xount maximo lorobanti' ), quibus initiari atquo gratiam iniserorum sibi conuitiar tum tota foro Gra00ia Studebat, quoniam mySti post mortem Salus at tuo vita beata uotoris omnia mala toro putabantur' '). Quid igitur mirum quod Graeci maXimum quoquo heroem priusquam ad inferna deseon lorot, Eloia si volAgra mySteriorum parti uipem 1000runt, ut propitios illos duos habui ut olivitor tuo tanto laboro oriunge-

76쪽

wit gius ad Euripidis Horo. v. 612. dicit, quamquam pugna ipsa ei non remitteretur. Equidem non tam

Neque vero Euripides, amotsi primus ius initiationum ostatur, ipso am invenit. Etenim praetor nota duo vaseula saeuuli quarti qua horoem inter duos duas tuo Elousinias xhibuntληβ), iam auculi V. ineuntis vaseulum hab0mus 'i) ubi in duobus latori bus Triptolumus, roserpina, Core pieta Sunt, D Sarum autom sub altora Sodo Bacobus cantharum tonens, Sub altor Horeulos ipso quoque eum postulo.

77쪽

Corto pietor cum illis deis horoem mysteriis coniunctum uisso a imagine Signifiear in animo habuit Sod vorisimilo si iam saeculo VI. inseunt douius initiation oonstitisse, quo tempore orbori ia-bulam magnam illam tranSformationem paSSam SSepictura ostendunt. Quod ne florui, nihil obstabat; nam mystoria iam auoulo VII., eum hymnus in Cororem, qui eorum mentionem facit v. 470 sqq.), omponeretur, condita atque elebrata fuisso apparoti δ').

A desedit, quod mysteria gris habita, qua Horuulo

uuetor instituta osso soliol. Aristoph. tui. 1013 tradit, saeuulo VII. X0unt vol initio saeuuli I. eum Elousis adiungorsetur Athonis, condita osse valde probabit viiloturλβ'). Tum igitur narratio tota si ho-roem mySteria SpectaSSe et priusquam ad inferos do-Sconderet, gratiam illorum deorum sibi conuiliasso. Qua eum ita ossunt, quomodo votustissima illa fama loeum teneret, quae manus oum inforis intulisse tradobat Tantopor cum nova opinione diSerepabat, ut paulatim removeretur interdumque tantummodo, sicut vidimus, ius ostigia invenianturi ').

Quamquam eo, quod luto atque Proserpina

horoi non iam rosistebant secundum vulgarem saltem

i ' Occasion data non omisserim, similem fabellae Qu-iuSclam commutationsem proforro. In Aloostidis Admotique mytho, ut praeteream, quod uno orti, nunc Plutoni Herculos Aloestim seripit, Lucianus diat mori. 23 inferorum gratia eum mulierem mortuam recuporasso 0fori ApollodoruS bibl.

I, 9, 15 autem, cuius ad sontontiam Nicolaus Myrensis Wal Z, Rhet Graec. I, p. 284 aliique accedunt, i et armis.

78쪽

opinionum), labori perieulum magnopere diminu0batur, tamen ad ea non ipsum inuisendum nihil iiDiserorum gratia utilitati orat, cum suis ipsius viribus

monstrum domaro deborol. Ad hanc fabula summam partem nune Reeedamus. Anto autem clo unisspoui nonnulla diuonda sunt; qua in ro illud Loos oh okii viri doctissimi vulset, Corbori poeium minimo ortam iuisso, sol ompo dubiam mutabitumqu0λελ). Ita tuo poetarum artificumque ingoniis magna orat facultas eius formae, quam Vario volo-bant, ingenda atque Xornanduo. Qua d ro histomporibus opioso dissuruit . Immis otii η), a quo,

que monstri dosoriptionem habet, quam ob om ia-oilo Pausanias ouataoum oeutus affirmaro potuit, Corborum non eanem uisSo, Sed anguem in specu

Taonaro habitantum' '), o sub offigi anguino Homerum quoquo eum ibi finxiss0λεε). Qua sontotitia statim Xquiror cogimur, num profoeto orborus antiquissimis semporibus velut anguis itingi solitus sit. Immi soli iusmodi formam olim i uisso contundit. Initium argumentationis l. o. I, 2, p. 1132 ab eo capit, quod ιιελιτουττα, quae mortuo in reum initur Corbori senisendi ausa data Sit, anguium prinui pio doloni montum uorit, non canis' β). Tum eXponit, quod κυων non solum canem signifi00t, sed

79쪽

otium univorso ustodum ministrumqu0 λ β), fauilo Homerum, eum dioero κυνα στυγε90υ Alba 368) angu0m lutonis intellegor potui SSe, quoniam Serpente proprii osson cuiusvis generi inferorum, si vo deorum, Si V horoum, Sive mortuorum. Cuius rotargumento votoribus etypis Laeoni uis/εδ utitur in quibus uno virum muliorumque in solio sodontos videmus, nune virum solum, nune mulierem, Omnibus iniserorum deorum attributis ornatos. Quo tamen non Plutonom Prosorpinamque, ut antea censuerati '), sod horoos mortuos Aso Milo lilio pioru oonoossiti '). Nostra autom maXimo intorest, quod post, vel ante Solium magnus angui conspieitur, antiqui SSima, ut conso Immi soli, Corbori forma. Quomodo tum Serpentis pocios paulatim romota Sit iusquo ooum eant oecupavorit, id optime eognosei OSSe X etypo quodam Athon Mitt. VIJ J optuto, ubi anguis qui-dom absit, anis oro ad onua mortui prosiliat.

Addo etypum ibidem II 22 allatum, in quo et antes et anguis adsest). Cuius transitus ostigia in Corboro quoquo lutonis orgliosi, qui dicitur, apparere de-piet. ML. I, 2, p. 803 Baii mei Ster, Denkm.

p. 20), cui Sorpons non natura coaluerit, Sed Sino firmo conexu orpus amploutatur. Denique Immi Suhoonuodit fiori potuisso, ut iam forma Corbori anguineae complura capita ossunt. Sed hao ipsa ros totam ius sontontiam lab0iauit; tonim iam Hosiodus

ur 700 quinquaginta id si multa capita Corboro

attribuit atqu0 oeum volui uos sonantem Thoog. 312

i h sexompla coli. Wilamowit Ε, Hora kl. II, p. 105.1 7 Doptota Athon Mitt. II. IV. VII. 148 Athon. Miu. II, p. 458-474. λε' ibiclom IV, p. 163 cf. Furi Waongior ibid. VII, P. 164.

80쪽

ef. p. 81), horum autem etyporum ne unum quidem unguom multicipitem exhibet, quamquam vetustissimum Saoeulo VI. notanti otat non ant000dit ei.

praeSentationem, quae in ectypis inest, minimo novam, aut illo demum Saeculo inuoniam osso, sed ad antiquissimam quandam artis normam poetaro β'),tamon artificos nunquam tam portinacito Veterem fingondi modum tonobant, ut non hic vol illo, Si omnium opinio mutata esset, eam sequeretur. Itaque anguis, qui nihil, nisi locum infortium opulehrumque significat, nullo modo dum os atque CerberuS. Praetore autem contra Immi soliti suntontiam diuonda sunt auo Mirum ossut, si in orbero solo per imaginem κυων appellat imago Speciem veram removi Sset, quod in oliquis monstris, item κυνες ΠΟ- minatis, non laetum osse oonstat Cotorum in omnibus exemplis, quae Wilamowit L e. attulit κυων VOX eum nomino domini, vel appositione aliqua coniun

SEARCH

MENU NAVIGATION