장음표시 사용
41쪽
femora Rubrua eonserum granulosa sunt; eaput subtus subtilissime granulosum; reliquum eorpus laevissimum eat. Color pallide-ernereus; linea longitudiniat, inter nares orta, M unum usque e currente, a medio domi autem aeniam tenuiore, plieu lineari, a gupero margine tympani M u vium posticum maxillumun Geta, latere inseriore pedum anueorum et ubi Mum postiearum pInninrumque, nec non Bio a varias, passim in lineas transversales obsoletas dispositis, in superii semorum Purte, uiro cinereia. Color obscurior urtuum haud sensim in pallidiorem dissuitur, sed limite dixtineto definitus est, in latere externo pedum anticorum et tibiarum postiearum autem linea sordide is albida determinatum
Haec species sine dubio est Hyla faber Principis de Wigi, s Ahbild. VII, t . ε; mi in I, p. bis, n. I . Nostro individuo nutem eiu ut est latius, imprimis anguli posties maxillnrum lia litomugis Prominentes, sub ty npano stu, spatium inter oeulum et marginem inferiorem maxillae superioris angustius, lineolae tru verentes in dorso plane nullae, in pedibus poMicia obsolesimi inne.
marmoratis, quae, in parte superna vinarem, femorum, tibiarum et tumorum posticorum, laselaa Gaaim gulures exhibenti Dorsum verrueia sparsis, Intern eonfertioribus eo ita sunti Pectus, Ad men, nec non maxillarum Inferiorum femoremque pars Insera, vermeulis eonsertis Reatenti Collum, subtua ingulosum, Te eulis diu eL Ad intern evius, pone ungulum rictus, vesica pendet, pileis 5 - ε ollapsa, quam Per eanniem, in ore prope ab ingulo Hetus litantem, ad magnitudium servia medioeris lassare possum. Notundum vero est, me vesicam dextram nullo modo per Euum eanesern in re P tuisse, sed, quoues cunalem sinistrum lassabam, non aolum vesteum sinistram, sed etiam dextrum, tumgescisse, indeque ciuiliare utriusque lateris inter se communicare. Vesteae iangulae maeulia duabus
intimis brunneia ornatae sunt.
2. Longitudo 2 pollieum. Color alent in varietate 1; sed de meturia illis deseripua hienon nisi vestigia valde obsoleta supergunti Verrucae Ricut in Urietatis 1, aed paulo minores, pra serum in parte infera semorum Teatigiis earum fere omnino obliternus. Vesteae evitia rerumque --nales desu- - Sine dubio hoe individuum femina eat intecedentis; nee vero renua nee Mine eorporis partes externae disserentium aliquam exhibenti 3. Longitudo Iὲ pollicum Color subtua a vide bru--- ulbidus; supra dilute. neu picturis marmoratia obseuro-hrunneis, quae a cervice usque ad medium dorsi villam latum subirregu exhibent; tum vitia finditur, ramo singulo ad uini quo latus oblique deeurrente. Pone oeulost oinurmaeula obseuro- umen, per tympanum in et infra brachium ex oena. Medem pieturae etiam in vari tate I eonspiciuntur, ubi autem minua distinciae stunt. Faseiae pedum sicut is varietate I. V e rue ae domalea deplanatae speciem praebent guttarum palluli oratin, annulo obseuriore Iimhatarum.
42쪽
Latera Tmuela Plane earenti Perim venter et semomun para insem neque verrucosa sunt ne in mi tote I, mi sila inferior nuteni' et evilum nisi ue vermeis. Ve lene latem ea capitis desunt. De synonymia hujus speciei quaedam monenda sunt: Rana hono Lirix. 'M. ecl. XII. p. 3M, n. IT deseribitur pedihus omnium puluiniis, corpore magno albo, maculis laeteti. Rana Amoen. Mad. I p. 285, n. 8, . a LlΝ Eo ad illuni ni hibila, pnimis est fissis, plantis pulmulis, eolore livido, laseiis obsoletis eruerela semorum libuirum et hypoehondriorum. Ambae nutem vix ud unani enndemque spe
etem referri possunt; sed illa, in nystemate descripta ne quum nihBoininus, praeter SERAE L tub. 72. Fig. 3, etiam l . 71, Fig. 3 et , palmis fissis, laudantur reete a MERREMio ad Calamitam palmatam adhibitur; ultera nutem, in Amorn. aend. den pin, vem boana esse videtur - Ηyla quam Sunx, in Tomi I., tab. 72, Fig 4 exhibuit, fortassia ad varietatem 1 ndhi heri posset, sed digiti positiet toti liberi, quorum Srna etiam in textu mentionem Deit, haud digitiis nostrae hylae re pondent;
denique laon tota valde dubia est. Rana venulo a LAURE Ti et GMEL1K1, ad illam SEsAE leonem relata, iisdem dubiis laborat. LACEPEDE laonem enndem cum la retieula ire eonjunxit, quam ME anu nd hane speciem vilemi; sed verba LACEPEDEAXA nee ud Ilaiani SERAXAM nee ad noΑimun qu drant- Rann aqvninigern WALBAUM ii vix hue reseret potest. Scia NElDER quidem, evius descriptis Galamitae ho unt in optime cum nostru Hyla congruit, squamns illius Ranae WALBAuuii -ἐvi iextrinsecus se ndbnegisge, nem ei innutiis esse, ostendit, deinde et itim asseri, rannm WALBAuuii ad CaL bountem roserri debere; sed pulvino ei sunt semipulinat ne, planino nutem pulmniue, eum in nostro plantae RemipuImutue, imimne subpalninive Rint, membrana Pulinarum udeo brevi, ut quidum nuciores, v. e. DALD I et LATREILLE, digitos uniueos penitus fissos describunt. Pictum etiam Rana WALa uvii a nostra specie differt - Itylia venulos a LATRE ILLEI et DAUDI MI Optime M nostram quadrat; Dauni v insuper leonem elegunt ni muria edidit. LATREILLE ei ut in reticula ire, quae sine dubiola reticula ire DALDixit est, quum hic nuctor lutino venulosnm nuncupat, num tu retieula ire
LA EPEDEt, ut dum monui, huc haud speet ire videtvi . LATRE ILLE et DALDis putant etiam, Hylam tibi uir ieem et aurantia eum ita ruine suteuge et omnMe DAUBENTONII, LACE PEDEI et LAUREATii ab aurunt inea DAUDix I et M ERREMII diversam nil hunc speciem referri posse - GMDLis, in ed. Lux κ. p. 1055, n. II, eum horente non solum nurunt in eum LAURENTll, sed praviast me quoque luet eum ejusdem nuctoria, conjunxit. De In ten conserre velis quae sub punetreta et hypo e hon-driali mouebo LATRLiLLE sutat. Rept.' ling. 172ὶ tent uvit diffrrevitias speelseas aurantiae aetibia te tela et venulos ne exponere, quae mihi vero Ilaud sussciuut - DALDix tibi atrie em pro mare decolore venulosue, nurun liuenm nutem pro ejus femina vi et, adhibitis leonibus I, 2 et 3ε SEBAE I tab. 71, quae sine dubio venulosam nostram repraesentant - M REM tibi atrie em et aurantia eam DALBENTO MI, LAC LP El et L URENTII, sub nomine tibicinia, in Ueelem previtarema venulosa scalaruita holintei diversitan, conjunxit, notia diali tivis in palmas fimas et vermearum Iim teralium series posuis. Supra nutem, in descriptione novirorum veciminum, et in nota ad Ranniusquamigeram WALBA Uul , mbiguitate horum characterum jum probata, nil egi, quod me prohiberet, Calamitam tibicinem MDRREMil cum vostra Rpecie conjungere. OxEX etiam pulat, boantem, tibi a te i-eem et nurantiu eum jungendas eme- LAUREXTI tibi utricem deseripsit quidem colore diluteis lacteo, ubi Sta a I, tab. 71 Fig. I et 2, colorem dilute- luteum indicavit; Red eum ΒΕ iisTE Nio LAcEp. Uebere. II p. 415ὶ consentio, qui comicit: in descriptione LAURENT A A, emore calanil aut typothetae, Iacteo pro luteo impressum esse, cum LAGRENTI caeteris descriptione SEBANA usus sit - Daunin pag. 2o Monographiue, ud Hylam variegatam laudat Ranam Euriname em Merinnae t . 56, v Leis xlinilibus intrentibus cupitis, ne nostra varietas 1, instimetam, quam LAERE Tt, sub nomine Hyla viridi . fuseae reeepit, GMEL N autem perperum cum arborea buri coruuncti Suspicor, hune sp elem uidem ad nostram venulosam reserendam esse; ME REN enim, Hylam variegatam DAu-DIXII pro Eprete peeuliari rignoscens, illain LAURE Til ct MERIANAE hylam ab ea removit et ad Cala mi tam boante in i quae huee nostra venulosa est adhibuiti Forsan nostru variet 3, vermesa domi de uiatis, Indeque domo ipso subglabro, ud Hylam variegatam resem Posset- Variettia nostri 2 autem, femoribus fere totis laevibus, diagnosi MERREMIANAL Calamitae do eularia revondet, sed
43쪽
prope ncredunt, sed vermen a rint mini Ioraim npe in descriptionibus mentio Dein in . nre i non en
eum deseriptionibus et leonibus, n BODDAERTO, DA IMO, SP XIs editis, bene eongruit. Individuum alterum, minu . pictura quoque nb illo recedit, indeque accuratim deseribendum est: Longitudo 2 pollieum et a linenrum, pedum p tieorum 3 pollicum et fi linearum. Caput inperne granulis distinctioribus quam in individuo mnjore. Oa interne porea n in . eum tuaminthun maxillae superioris pnaeialela; inter illam poream et maminem maxillae sevie donlieulorum neutorum nequalium, eonsilieulo, ad m-ginem maxillae laserioris exeavnto, respondente. Dorsum distineti granulosum quam individuo miuorL Uirinque pone oculum oritur, i iis parotidia, sed minus clatus, tumor Hongntus gustus subaequitatus, Intitudine eis citer quinquies longior, sere usque ud medium irenet descendens, ibique in nngulo Interiai domi evanescenη, per totam supprfiei in poris minuumimis quasi eribros . Individuo majori pori minus distincti sunt, ned latus totum trunes, infra unguΙum, oeeupanti Similes pori etiam in parte snpera pedum disseminuti sunL Color supra viridis l ept. demis vetus adhaeret, pik-- viridis neu olivnerunt, in pnim in ulnis et plantis linea loligitudinali vita subtus fuseoterminata, a Interis inferioris harum partium colore distinctus. Maxilla inferior umo is marginata est subi vetus evidemia nondum cessit, serruginea . In utroque ungulo orbitae oeulorum macula paro alba eo pieitur. Loeo punctorum albomun lateretilium trunci individui mrioria. hoc, maeulis septi mmcloribus albis, eum Olore ni bo dominis confluentibus, ornntum est; similique modo vinculae minor humerorum, et puneta laterni in artuum nlha illius, hic in maeulna mriores . ait piluctor , extenduntur. Magia differt eolor in proin eo oris et Miuum Parier input enim et perius partim cineren sunt miteu.
44쪽
lla vibis, parilai subi nempe epido nis vetus nondum isse sit fuseo, se ginen maeulis stavieantibus rGriurula abdominis alba gunt nut oestracta; urius Rubtus ei nemo. Iunia, maeulia mi gnia sordide - savia, nonnunquam eonfluentibus, variegati. Pedibus Positela maeulne istae Meo ma ne sunt, ut furista inseminiarum sere tori flava, plantarum autem nava, linen unu longitudinali, tribusque aut duabus ira ver salibus, cinereo -s eis, quasi eancellata HL Digiti renuei repleem versus nigerrimi sunt, postiel susei, ire ipso superne maeula nurentiam, unguis Inti, veluti in digitis nostris, speciem praebente; prae ter a maeula eo plena est nigro-fusen, ud basin digitorem 2 - 4 palmarum. Monographiam hi jus Hylae, omnibus partibus absolutnm. primus BonDAERT evidit. Miror tamen quod metoe, nee in degoiptione nee in leonibus, mncularum vi rum lateralium, quibus nostra indivi dua ambo ornantur, rationem habuerit, iudeque Ruvisor, has inaevias, si epidemide veteri obduciae
sunt, navas et eum abdomine eoneolores esse. Cum, e sentenuR HODDAERT , maribus margo visaxillae
perioris eo olor, lingua sua . seminis nutem haec urbita, illo savux, aint, nostra individua maris eranti Foramina, quae II ODDAERT Fig. 4, liti. d. Q utrinque ud angulum hietus in ore exhibuit, nostro individuo quoque haud desunt; nee vero mihi sue fiat, Tesicam, ad basin linguae sitam sFig. Mikt. e , per haec foramina intare. Diagnosis Calamitae hieoloris, a Sens iDERO s Hist. Amph. p. 156ὶ essita, nudo modo ad nostram aperiem quadrat. sed potius in sequentem hypoehondrialem. Nihilominus auctor tam rannm mona Emi, quam p. 159 latnm, a Ll ΝΞΟ in Amoenit. I. p. 135, n. 20, de criptam, ad sumn eat mittim adlahuit, sagitiins LiXXEUM, qui SEBAE I, tub. 73 Fig. 3 et II t . 68 Fig. 5 male aii UerihLinseus vero haud male latas leones ad suum ranum adhibuit, Sed re et e saltem - i jure, quo alii auctores eas ud II1 In in seu Creta millim rubrum reserunt, DAUD N Rutem SERAE L lab. 73FIs. 3 ad Hy Iam aurantia eam laudat , quippe qui hilud hieolorem sed hypoehondrialem L e. de seripsae male autem Scun inin rannm illam L NXEAXAM hieolorem udhibuiti Reethis tamen auctor eadem pagina LlIXr EUri vituperat, qui P im, in Systi Nut. ed. XII, renum eundem, in Λmoenitatibus deseriptam, et duas utina species exutinens, Eum Viridi i arbore ni eonfuderiti P sinu 160 Scus ginER nostrum individuum majus e museo LAN EANo, sub nomine Calamitae hieolo eis seminae, deseripsit; paginu 163 vero metor constetur, se dubium hnerere, num taee feminasperie an sexu a priore t de qno jam locutus sum, disterni - In in eo LAMPEAxo duo emtit indiVidos, eum gehedula, a Seu XEiDEnt manu ipsa Rhirographum Scis L DER Rutem, eollegae quondam mesaestumati tuli, mihi optime notum est, verbis Rana hieolor BGDDAE MI inseripta. Ad haee individua quuerat rana, a LixΝEo in Amoen. Mad. I p. 135, n. 20 descripta, quam etiam SCHNEi DLa, ut supra indieavi, ad Bainam Neolorein HODDAERTi adhibuit; sed leonea SE AXAE, I, lis. 73 Fig. 3, ei II, iob. 68, Fig. 5, o magnitudine et sintum quidem hnee ludividua referri possunt, colore mitem pror sum diae unt. Lavngliri isonem SEBAR lub. Ta Fig. 3, ud Hylam Eeeleton, speciem plane ambi suam, adhibuit. MERREu illum LiΝXEt innom ω Calami in m hypo e honerialem etinuit, a malio quidem iamo interrogationis, quod nutem nudacter delerem, nam haec n tra Uecimina Sciis i-DgaikΝA Ranae bicoloris Bonna ERTI de vera Hyla bicolore, supra jum deseripta. hie non agituγὶ o uine etiam H,lae hyboebondriali, In DILDIMI tub. X delineuine, reεpoudent. Nolandum vero est, Sciisgi DERLM in opere suo, ubi paginis 156 160 de Rana bies Iore in nre HODDALRTi agitur, nul
libi ni ei Laui EAM mentionem secisse, licet schedriae, R SCI NE DERO ipso scriptae, testentur, eum hare duo spectinina LAMPE ANA pro Rana hicolore BODDAERTI habuisse, liretque dium is Sci intinxaiaxa optime ad ea quadret. Suspicor, metorem laudatum postea de Hentitate horum peeiminum eum se nuina Rana hieolore dubitavisse, elique inde Rilentio praeterire mutuisse. Munisesto etiam deseriptioni BoDDAERTiAXAE, quum Scit ΝLiDER recepit, imprimis nangnitudini bievioris, nullio modo respondentiri eo, quod de Caliuntia hieorore Scii Ei DERI retuli, palm aucto u species duas longe divori eonfudisse. DALDis siti LATRsi LLEI Histi Rept. II, p. 174; Inati uni. Rum p. 22, n. 8; et In II lati ReyL VIII. p. 403 nostram Hylam hieolore in bene deseripiat et depinxit, In synonymia ni legulis
45쪽
et T linearum. Supra linium eo ua eat sordide cyaneae A, multis locis nutein tu eolorem astalde-vIrentem eommutatum, Interibu et infra nordide- navescens; maxillarum marginibus albis. Latera orporis, po e pedes Rnticos, nigro - spersa sunt, fasciis tribus nigro-eoeruleis in regione hypocto riussi Pedes sordide bru- - navescentes; antici, bructui latere supero, vina 'ue latere insero, muculia tribua e 1 eis subtru versulibus; pomisi femoribus interae fuscita tribus, externis 1 cita quinque chaly- heia, superne linen sordide - merulen per totam feruoris Iongitudinem dueis, tibiis et tiimus interve maeulisqviuuor ehalybeia transversalibus pictis, externe sordule --erviescentibus - 2 Individuum ut erum, Gu dem eum illo inrenitudinis et sormiae, penitus autem de Ior, fere totum album eat, solo capitia versi colore coemlescente perpetiesum imbuto. Deseriptiones et icones, quus DAUD X et LATRE LLE de hac si ecie ediderunt, nil nostrum In li.
riduum primum quadrant. In tubula, Puginae IIo puriis II operia LATRL LLEI uexa, figura media exhibet nostrum Hyla in hypochondrialem, infima nutem Itylum linet ortam, numeri itaque, figuris laus adpositi, commutandi sunt- DADDIX eum Hyla hypoehonilalidi conjunxit Itylum laete a m Latin Tir, reprehendens SCHAE DEMUM, qui ad suum Cul. Punctatum Ianne Mun Tii II1 n retulisset, quippe quae eupui et domum Mud punetia nivria notata tu bereL E L La Tri descriptione Hyla lactea est eo ore nives, runculis lacteia, hypochondrila obsolete cinereo-DActatis. Hae hypoelio Hominsatin is, Dauni MUM induxisse videntur, quod IIyhun ineleum ad hypoehoncitatem retulerit; neglexit vero auctor membranam, qua, e citato 'pecimine tuum i a demici Upauliensis, ta Lix Eo in ΛvisentiatumVOL I, p. 285. n. 8 dea ipto, digiti pisuilarum Hylae lacteae eonnatu uunt. Plantae palmatae nutem, 'lao hypocto Huli nemine, ad etaracteres distinetivos punelutue reserendae sunt, indeque Hyla incisumestiua ad punctatam quam ad hypochon talem qu reret; sed etiam de illa discedere videtur. Huc eonferre velis quae dam sub specie praec rei te de II. Itypochondriali monui, quaeque sub Hyla punctata,n. 9, monebo - Hyla e seruieta SP xl I iiab. X, Fig. 1 hypochondriali esse videtur, diuertautem pinum.
46쪽
periet apud DAi vix uu, intione forme et proportionis eo oria ejusque partium, respondent nostro προ- eimini. quod vitamen in medio eorporis paulo et sius est. Cum autem leon Itylam n quire Ilum digitis paulo gracilioribus repraesentet, hanc potius quum rubram nil nostrum spe irin adhibere mutui, quamquam, e comparatione reliquarum leonum Do m it, bene selo, pictorem nut seulptorem VPrum harum partium formam et proportionem saepissime neglexisse, ideoque, hiis ellairactoribus niti, vix ra
Coloris es pietur ne nostri si, iminis deseriptionem hie subjungum: Corpus tolum nrtustinue insta sordide navis sunt; supra, sindo sordide dilute-brunneo, picturis his lividis i. e. colore sanguinis sub eute extra vasuti : linea re Riugula nure ad ejusdem lateias oeulum ducia; punctis quibusdam an interstitio illi rum linearum; suseia inter oeulos s lineis istis eout imitatis, ub oculo inde pes intern eorporis
decurrentibus, in vitium ditiuatis, quae versus hypochondrin sensim evuneficit et in puncta quaedam visposa dissolvitur; praeterea vitiis duabus lutis, sis,gula pono stagulum oculum ortu, paruli liter auIam domum decurrentibus, vernus unum sensim in inneiana parvas dissolutis. Hae vittae, tam luierides quam dorantes. punctis pnruimur mixeulis o euro - brunneia adspersae sunt, quale, necuratius e umiudin, Ferru- lue e r vid ntur. Sintilia Punein et mn lue parvae per totam nuperficiem superatam pedum disseminata sunt. Cubiti et genua albentiuae deseription citui 1Iyla rubra re qui rella eolintn, npparet quidem, nostrum specimen quibus tu noua cum line, quibusdam anteni eum illa, melius conmuere; vomantatanen tid squi relli an paulo propius necedere videtur. Alii sorann e hac compi ratione colligent, rubrum et squiret inni, specimine nostro intemne lio, in unum otindonique speciem conjungendiis fore; quod nitis ad dijudieandum nuntiis, quibus individuorum hujus speeiel eopiam majorem examinandi opportunitas se offeret. Cala. mlta in se in tua SCiiAEan Eni, quom MERREu interroga livo in squiret lutu citavit, magis adhuc quam rubra, colore et Picium, differt. Omnia reliqua vilem a Rutem, R MERREMlis ud calamitam rubrum laudata, praeter leones DAL Di MANAg, dubiis gravibus obnoxia sunt, eum descriptiones nimium eis. evmserilune, icones SEn ANAE nutem prave exhibitue sint ,- Si Hyla squiret tu, quam LE AT
in Anii. of tho Me. Os New- Tork I, p. 278, deseripsit tu. Is II.L. d. Sc. nai. VI, p. 43l , eum nostra eadem speries est, animia vivum, eo ore et pieturis, a mortuo et in spiritu vini naservato satis discedit. Superest udhuc, de Hyla quadam minuta nostri m ei, quam pro spe Elmine nondum adulto hujus Meetei habeo, rationem reddere, leone ejus exhibita in tab. VI Fig. I. Forma et proportio eorporis ejurique pnritum sicut in II. squirella; parvitate autem et colore, nee non digitis paulo gracilioribus diseodit. Longitudo, a nuribus inde ud unum, 10 lincurum; lutitudo, ante pedea nuticos,
3 lineas paulo excedit. Color, infra albidua; supra nihidua cum pulli de- oorneeo neu Rilaceo nisxtu A singula nure vitta sere inra per oeulum, tympanum et lutus corporis excurrit, in hypocto riis evanescens et in puncta se dis luensi; dorso vittae dune, singula re singulo oculo ortu, pnralleliter deis eurrunt, verauu seruora in inacul in im gularis dissolutam Spatium inter vittam lateretilem proximamque dorsalem albinum mi, vittam lateries m nlbidiun exhibens. Pura nupora pedum punctis mn limite irre. gularibus Ochraleela varie in est, cubitis genibusque albentibus. Domum et hitem verruculis sparsis subsenbrieula sunt, Risui in Hyla boante, cujus pullum hane IIylum esse exedidimem, nisi eorporis exiguit , cnput mugis Rcutum, somnu pieturarum diseedens, . rami ne e ent. His onuit hil uutem cum II. Huirella eongruit, in qua nune Pliam similes vorruculais, ne tu hoe pullo, conspicio. Venter et
47쪽
iconseras eius Ilist. f. c. I, p. 172ὶ In museo LAMPE O verba Hyla luelen LAUR. adscripserat. -- time quadrant ud deseripsionem aurei nonin illie editum, ea restrictione, quod verruens seu pupulae partia infernae femorum tantum prope juxta unum distine ne sint, ni liquo forsan femora tota levia deserib rent. Formn et proportione eorporis Miuumque haec species congruit eum noMiris Huae auecedentia individuis, seu cuiu leonibus in SDRAE Thes. I. Tab. 73 Fig. 3 et II Tab. 68 Fig. 5 delinentis, eolore quidem a n tru punctula penitus diversis, et a MERREMio nil cillum. rubrum iidhibitis. Nostria patinae fimae sunt, plantae semis almatae - Si d ndgrediamur deseriptiones ne ratiores trium individuo nostri musel: .i Donem lituus vi etalia vide Tubula VI Fig. II - Longitudo, a naribus ad nnum, 14 linem
rum. Color sordide. olivnceus. Piupebrae et abdominis pars media Etrurninmie; pone pedes siniteos maeula laterulis longitudinesis sulva; ultora maeula regionis hypoehondrialia saturate crocem Utice distinete definita, abdomere versus autem sensim obliteratn; inguina ipsa, vestigiis obRol iis coloria emeri imbuta; spatium inter maeulas dum descriptas later lim -- cin reum; dorsum et input superne punei ita Euxiter 15 lue eis guttata; linea an obsolesu, a nare per oeulum, deinde Rupra tympanum et per medium inneulae fulvae I te is, tandemque ad marginem superum maeulae eroeeae hypochondrialis, semoribus t nus, decurreus -
sularum; nincular fulvo - croceu lateriam, Ricut in mi is rite I, sed obsoletiores, Inferiornutem cum colore abdominia fulvo conssuma; gutino nibae eupilla et domi elaesio 18, reliquiuato majoros quam in varietato 1; linea alba Interalis, paulo distinctior quam in v rietate I, meterum autem eodem tractu ac in illa decurrena.
larum laterimium non nisi vestigia obsoleta; linea alba laterulis distinetissima; eaput et domum circiter punctis 8 ineleis, sine ordine sparvis, milvia. - me individuum, minus macerum, ubique cum ius est quam varietates 1 et 2. Praeter Calamitam punctatum ScuNEIDERI, nullam aliam speciem ad hane nostram adhibere possum. Nemo, wieter Spi xlΓΜ, in Hylue variolos ne descriptione, punctorum alborum usquam mentionem fecit, nam maculae albae, quibus Hyla Ineten LAGREATil L e. Rann quum LuxΝEux in oenitat. Vol I, png. 28S. n. 8 deseripsit, Scu EIDER autem eum punctata conjunxit insignis est, haud sunt puncta; insuper etiam reliqua degeriptio, tum LlΝΝΕΑ A quam LAUR THANA, quibusdam aliis notis a noxtra speeio differt, et leones Fig. 3 et 4 Tab. 71 Tomi I Thesauri SEHAE, n Lixxxo ad suum Ra-niun laudis RP, cum nostra nullo modo eongruunt- MERREM IIylam Ineten in LAERENTII haud eo sundendum cum Ityla lacten DAu Dixit, quae etiam n Rana laeto a LAeLPEDEi differt retulit in Cninmiti in me in nornhdotum, qui vero, e d Scriptione Sc ii Eli1RRI, Penitus a Dyla Iacten LAu-RΕΝTii dis ei dit - DAvirix ei tui IIylam Iu et eam LAUR. ad hypo e Londrialem; huic e sociationi nutem multa obgiunt, de quibus jam sub Hyla hypochondritili locutus sum. - DAUDIN Ilist. niit. d. min. p. 4 3 Calamitam pune talum Scu NE DEM inter Hylas haud rite noletis risensuit. De monitis autem, quae nuctor contra hynonymitam ScΗXEIDERI proseri, uolundulfi ret, SCHNEIDERUM I. e. smonyma rece
48쪽
st in nulla modo ad calami in m punetatum adlii lage, sed tantum eum Ηyla laete a LAUREHii, ejusque synonymis, comparavisse. simulque dubia sua circa nil γta ista indieavisse. -- LATREtLLE i II lat. d. Rept. IV, p. 299ὶ sub pientur, laete ani forsan individuum decoloriclum leue ophyllatae frontal Ismun. esse; an recte MgnnEu Calam lium pune latum SCHNEIDERI Promus neglexit, eumque numquam allegavit. Sin nutem diagnosis Caluinitarum npud MERREMIUM eum noΑiro puncinio consimo, Cala inita Iater alla, oeularis, ruber, me Ianor abdo tun et Ino teus species erunt, quartim hie ratioliubenda esset. Primis duobus quidem femora Iovin i haud granulo- Runt; cum nutem in noviris speei-minibus su Ia femorum RoIn versus unum, eaque vix diglinguenda, adsint, quod Jum supra indieari, sa-cile femora pro levibus descripta esse pomis rit; sed, punctorum viborum nulla habita ratione, reliquo euum lore et picturis species nil eguine utique a nostra differunt. Licet enim mihi persunsum sit, nonio veri mina, in spiritu vini R ervata, decoloratu et picturis naturalibus privilia esse, tamen haud erodere po sum, e line coloris corruptione, in omnibus individulia nostrae speciei, et quidem hujus mino nee etiami Imrum specieriun, muculas laterat s eroepns, lineum intervirin ulli uia, pum inque nibu dorsutia, uno eodemiaque loco et ni odo, profecta esse; etsi quoque eo cederem, colorem picturi rum descriptaurum mutatum esse, forma eurum inmen haud commuinta erit. - uti Titur Rutem, num semis Hyla variolosa, in Si lxii ab. α Fig. IV exhibita, ad nostram speciem ladhibenda Riti Forma et proportio corporis partiumque ejus eaedem gunt ne in nostra; color supra roseus, maeulis Interalibus croceis deficientibus, differt qui dem, sed linea laterulis Alba, guttulaeque Albae, enedem sunt Cave ne eum n Stra specie confundas
Hylam pune tutam Principis de M iED t. bbitu. Fuse. VII, Tnb. IV, Fig. Illi, virid in nigro - puneia iam, quam quidem Phineeps serius ita mitr. I, p. 533, et in literis, ad Haronem de Femissae seripus, v. uulleti des M. nat. 1824, X, p. 222, nomine Hylae infulatae designavit.
autem eo us multo macrius est quam in icone DAUD NIANA et LATRE1LLEANA, quin muerius quam Hylae hypoeliandrinii, in eadem tabula apud LATRE LLLUκ exhibitae. Praeterea monendum est, partem pro uam Orporis, in leone DAu Di MI, levi iluam delinent.un esse, nec etiam, in deseriptione, vere earum ut granulorum abdominis mentionent sactum eme, de quibus quoque MERREM, in diagnosi, omnino taeei: in nostris speeiminibus autem pectus et i domen granis Conferiis obstin Nint - In gravem errorem inia
Ranam lineatam nostram ad unum eandemque Ueciem redige sis e se. .
49쪽
Rufo fuscus nuctorum Plurium. . Hombinato e sua eua FiTElΝ .LMIinne speciem pinxit ot deseripsit celeberrinius RoEsEL; pieturne ejus in STt Ruit Fauna repetitae sunL Maculae fusene, tam ninguitudine qui in numero, admodum vnristit, nee semper, ut noxsEL tradit, majores evrum medium dorsum oecupauit, sed interdum versus posticiun dorsi partem remotae sunL Reliqui quoque a MERREMlo luudati nuetor M Iinue speciem bene d cripserunt. Emni autem LACEPEDE et FiTElΝGER, qui Ranam ridibundum PALMS l cum hue specie conjungunt; et graviter vituperandus est Gum, Λ, qui fuseam pro vnrietate hombinae vendiderit. Buso Iloes et iiDADDimi et LATRE M E , quem MERREM interrospitivo Dd hi ne sp irin adhibot, corio hue haud referri potest, ob pulmas semipulmutns, purotides et picturam; imo DAUlux elint RomELM Tahulum XX, quae autem veram Rnnam bufonem L ΝΝ. Reu Husonem Vulgurem aut cinereum auetorum recensiorem exhibet, qunanque D AUDIN pro specie peculiari, u Husone cinereo suo discrepante, habet, iisdem autem synonymisi quae MDRREM ud Busonem einereum adhihet. In nostro mugeo exposita sunt:
I. Tria individun adulta: I. Longitudo paulo Utra 2 pollices. Dorsum sere levissimum, verrucis normunia Rubelevatis; mne ulis suseis minoribus et pluribus quam in RomELit ieone. Cuptum prope Vmiliai viam - 2. Longitudo paulo ultra 2 pollieis. Dorsum verruculis tabidis gentet, granulis intempnrsia minoribus obgeurioribus. Pietura leum leone RoERELir eongruiae Captum prope Gottingam, In Pruto puludoso, tempore crepusculi vespertini, subsaliena - Ranu vespertina PALLAsi 'MERREMil uliorumque, quam LACEPEDE eum R. tempor urin, melius nutem FiTElnc.En eum fusea eonjunxit, lpraesertim ud hane secundam varietatem quadrut, cul omnibus notis resti indeL Conserva carterim, R. sub finit Rntem n. 4, et variegatum, n. 2 - 3. Longitudo I polli- eum. Verrucu ne domates minores gunt et pauciores quam in varietate 2. Pletura eum illa congruit; maculis Dyeis turnen nee neque distincte ol curius marginatis, nec umbo tenes Miformi albido, qui in varietatibus 1 et 2 distinetissimus, nec non in leonibus I GEMAN in egregie exhibitus rei, elatumdatis. IIoe individuum ex Auatria nee pl. Do omnibus his varietatibus adhue notandum est, tubercula denti orania in margineantieo maxillae inferioris perexigua esse. I
50쪽
U. Laevae eaudatae: 1. Cum fg. 9 tabulae XXVIII ROGEMi eongruens, o emia pedibus post Ieis paulo minoribus, majoribus tamen quam is figura 8. - 2. Exarae figmmies, jam laudatae, respondena - 3. Ab nnteeedente eo tantum disseri, quod etiam D. dum anticorum alatiter declaratus, pedes postici nutem in ores et crassiores sint. tundum est, inter magnum Busonia variabilis larvitrum copiam, quum coram h eo, jures tripodes esse, quibus omnibus pedea posties et anti eorum sinister deri miti sunt. Quaeritur, num hnee pedis untici sinistri explieatio prior quam dextri lege naturas tonstante nitatur, num fortuita sith - 4. Quadrupes. Uni specimini cauda corpore longior, alteri tantum corporis reliqui longitudine est, magisque contracta et amgustior quum in Rutecedentibus. Sustuli hane speciem e genere Busonum, enmque Ranis confoesuvi, his mi eripue nil rarationibus: I. PMotidibus inret. 2. Soleae posticue eallo eorneo protuberunte, iid radicem digiti laterioris, instruetae sunt; radiis digiti exterioris callo c. t. I nee dispogitis uuiem oninibus ranis veris, quotquot eurum inspicere me licuit, eommunia mi, rariotae etiam rudimento gubtaconspieno calli e meis digiti exterioris Mellarato. Contra vero, omnibus genuinis nusonibus iid utriusque digiti rudieemeallus i stati In Runa susca autem, et dulibus sequentibus, callus iste solitarius major est et durior quam is reliquis e peeiebus, fere iustiir unguis disiit homitiis formatus, eoIore iniurate. croceo. 3. Pe dea postiei longiores sunt quam is veris Rusonibus, sitatutorii, licet pitvio breviores quam is plurimis Banis; quod etiam ad Runum vespertinam quadrat, ta cujus diagnosui MERREu artus posite breves suscepit. 4. Domum mitius verrucosum est quum in reliquis Bunnibus; reliquae nutem eo mria partes levissimae sunL 5. Nullius unionis larvae, quod Reso, is magnitudiuem neque Iris ni ui ait crescunt, ne Inone Bunae suseae; later nunus autem paradoxa, huc ratione, fuscam aequiparati
tempori v. Dorsum verrucia obsitum. Femora Subius, unum Versu , Pupillis consertis sententia. Palmae sinae. Plant ne digitis membrana ita conjunctis, ut tres ultimi urticuli in digito secundo.lon glarimo liberi sisti corpus valde tumidum, sitie dubio eonim mitumini innutum, v hsque plieis ei verrucis Isorgian cutis extensione violenta cleptvnutis . Naxillii laserior xiiiirme nntico tubere ulla tribus dentiformibus, Micut in reliquis eoKpeciebus. Solen plant tirum ad radiem digiti late rioris eallo magno, Remicirculuri, compresso, corneo, sere Pnulo Iuriore qui in is Rana fugea super pilum mili parvi rudimento nd hagla digiti exterioris - Color, uti videtur niteratus, sordido at bidus est, hia picturis: Cuput supra, imprimis insin oculos et nures, nd marginem totum muxillae
superioris, adnem . marmoratum; a medio mi rginis pulpebrarum fascia Eunera, domum vernus paulo a muta, sputium inter oevios trans turrit. Lutem corPoris Sitneen albis conspersa punctis i quae sorsan animali vivo granula erant . Domum Verruela depIanniis croceis rentro ulbo ornatum est. maehis maeula una, cinne maeulis duabus, femora tibine inruique tribus silaceis vitriognta sunt; cisti. rum transversalibus.
Collatis diu osibus apud MERREM UN, ud hi ne nostrum speriem hiberi possent: l. R. ves pertina, quae nutem, quod jam ad Ranam fuseam et subanti antein monui, nimis breviter deserim est, quominus eert liud em de en nunelaenmur. R Lusea et Subsultan , ut quas vespertinam ad hibui, digitis postieis magis palminis a nostra varie in Rutis differunt. 2. R. clamitana, mi somniadum Dhunim M maxilla superior viridis eat. Picturne, quibus nostrue speciei caput variegnium est,